maria hemelvaart 19
650.5
Maria Valtorta:
'Johannes' visioen is voorbij.
Hij laat zijn hoofd zakken.
Op zijn vermoeide gezicht zie je zowel de pijn van Maria's verlies
als de vreugde van haar glorieuze bestemming.
Maar nu overwint de vreugde de pijn.
Hij zegt: "Dank U, mijn God! Dank U! Ik voelde dat dit zou gebeuren.
En ik wilde wakker blijven, om geen enkel moment van haar Hemelvaart te missen.
Maar ik had al drie dagen niet geslapen! Slaap, vermoeidheid, in combinatie met verdriet,
overweldigden me en overmeesterden me, net toen de Hemelvaart aanstaande was...
Maar misschien wilde U dit zelf, o God,
zodat ik dat moment niet zou verstoren en niet te veel zou lijden...
Ja. U wilde het zeker, net zoals U nu gewild hebt dat ik zag wat ik zonder een wonder van U niet had kunnen zien. U hebt mij de kans gegeven haar weer te zien, hoewel ze al zo ver weg was, al verheerlijkt en glorieus, alsof ze dicht bij me was.
En Jezus weer te zien! O! Een gezegende, onverwachte, onverhoopte verschijning! O geschenk der gaven van Jezus-God aan Zijn Johannes! Allerhoogste genade! Mijn Meester en Heer weer te zien! Hem naast zijn Moeder te zien! Hij als de zon en zij als de maan, beiden schitterend, beiden glorieus en gelukkig herenigd. Voor altijd!
Hoe zal het Paradijs eruitzien nu Jullie daar schijnen, Jullie, grootste sterren van het Hemelse Jeruzalem? Wat een vreugde voelen de engelenkoren en de heiligen? Zo groot is de vreugde die ik ervaar, door de Moeder met haar Zoon te zien, iets dat al haar pijn, dat al hun pijn uitwist. Ja, ook mijn pijn houdt op, en vrede daalt over mij neer.
Van de drie wonderen die ik God heb gevraagd, zijn er twee vervuld.
Ik heb Maria weer tot leven zien komen,
en ik voel de vrede in mij terugkeren.
Al mijn smart houdt op,
omdat ik Jullie herenigd heb gezien in glorie.
Dank U hiervoor, o God."'
Reacties
Een reactie posten