maria hemelvaart 7
649.12
Maria Valtorta:
'"Maar waarom huil je, Johannes?"
"Omdat de storm van pijn in mij woedt.
Ik besef dat ik jou ga verliezen! Hoe moet ik zonder jou leven?
Mijn hart breekt bij die gedachte! Ik kan deze pijn niet dragen!"
"Je zult hem wel dragen. God zal je helpen leven, en lang, zoals Hij mij geholpen heeft.
Want als Hij mij niet geholpen had, zowel op Golgotha als op de Olijfberg,
toen Jezus stierf en toen Hij opsteeg, zou ik gestorven zijn,
zoals Isaak gestorven is.
Hij zal jou helpen om te leven
en om je te herinneren wat ik je hiervoor allemaal heb gezegd,
ten goede van iedereen."
"O! Ik zal het me herinneren! Alles!
En ik zal doen wat jij wenst, ook voor jouw lichaam.
Ik begrijp ook dat Joodse riten niet langer nodig zijn
voor jou, een Christen, en voor jou, de Allerzuiverste,
die, dat weet ik zeker, geen verdorvenheid van het vlees zult kennen.
Jouw lichaam, vergoddelijkt als geen ander sterfelijk lichaam,
zowel omdat je vrijgesteld was van de erfzonde,
en nog meer omdat je, naast de volheid van genade, de genade zelf in je droeg, het Woord,
waardoor jij het ware relikwie van Hem bent,
kan het verval, de ontbinding van al het dode vlees niet ervaren.
Dit zal Gods laatste wonder voor jou, in jou zijn.
Jij zult bewaard blijven zoals je bent..."
"En huil dan niet!" roept Maria uit,
terwijl ze naar het bedroefde gezicht van de apostel kijkt,
geheel door tranen overgoten.
En ze voegt eraan toe:
"Als ik mezelf bewaar zoals ik ben, zul je mij niet verliezen.
Wees dan niet bedroefd!"
"Ik zal je toch verliezen, ook al blijf je ongeschonden. Ik voel het!
En ik voel me alsof ik in een orkaan van pijn ben beland.
Een orkaan die me verplettert en overweldigt.
Jij was alles voor me!
Vooral omdat mijn familieleden dood zijn,
en mijn andere broeders, zowel bloedbroeders als zendelingenbroeders, ver weg zijn!
Zelfs mijn geliefde Margziam, die Petrus heeft meegenomen.
Nu ben ik alleen! En in de hevigste storm!"
En Johannes valt aan haar voeten neer,
nog bitterder huilend.'
Reacties
Een reactie posten