poëma van de god-mens

-Pietà (Käthe Kolwitz)- 396.7 Maria Valtorta: 'Een moeder komt erbij en dringt zich naar voren. Ze houdt een ziek, bleek kindje in haar armen. Het kindje is heel ziek. Het ligt levenloos op de borst van zijn moeder. Jezus, die al andere zieke kinderen heeft aangeraakt wier moeders zich tot Hem hadden gewend,  opent Zijn armen en neemt het bijna dode kindje op Zijn schoot. De moeder schreeuwt om hulp. Jezus luistert naar haar en kijkt haar aan. Dan kijkt Hij naar het arme kleine schepsel, mager en levenloos. Hij streelt het en kust het, en sust het een beetje omdat het huilt. Het jongetje, of meisje... —ik begrijp niet wat het is, want het haar reikt tot over de oren— opent de oogjes en kijkt Jezus aan met een droeve glimlach. Jezus spreekt er zachtjes tegen. Ik begrijp niet wat Hij zegt, want het wordt gefluisterd. Het zieke kindje glimlacht weer. Jezus geeft het terug aan zijn wenende moeder en kijkt haar indringend aan: "Mevrouw, heb vertrouwen. Morgenochtend zal uw kind me...

-Petrus, Jacobus en Johannes op berg Tabor- 349.9 Maria Valtorta: '...En het is Petrus die, na een korte pauze, zegt: "Ach Heer! Ook ik zeg, net zoals Je Moeder gisteren: 'Waarom heb Je ons dit aangedaan?'... En bovendien zeg ik: 'Waarom heb Je ons dit verteld? Jouw laatste woorden... hebben de vreugde van de glorieuze aanblik uit onze harten gewist! Dit is een dag van grote angst! Eerst waren we bang voor het grote licht dat ons wekte, sterker dan wanneer de berg in brand zou staan, of als de maan voor onze ogen was neergedaald om te schijnen op het plateau. Dan Jouw verschijning, en de manier waarop Je de aarde verliet, alsof Je op het punt stond weg te vliegen. Ik was bang dat Jij, walgend van de goddeloosheid van Israël, naar de hemel zou terugkeren, misschien wel op bevel van de Allerhoogste. Daarna was ik bang door Mozes te zien verschijnen, die de zijnen destijds niet meer zonder sluier kon aankijken, zo helder scheen de weerspiegeling van God op zijn gezi...

348.11 Maria Valtorta: '"Maar luister, jullie die nu weten dat er maar één Vrouw is in wie geen smet is, maar één Schepsel dat de Verlosser geen verwonding heeft toegebracht, luister... naar de tweede transfiguratie van Maria, Gods Uitverkorene. Het was een serene middag in Adar [feb.-mrt.] en de bomen in de stille tuin stonden in bloei, en Maria, echtgenote van Jozefs, had een tak van een bloeiende boom geplukt om de andere in haar kleine kamer te vervangen. Maria was onlangs naar Nazareth gekomen, uit de Tempel gehaald om een ​​huis van heiligen te sieren. En met haar ziel verdeeld in drieën tussen de Tempel, het huis en de Hemel, staarde ze naar de bloeiende tak, denkend dat met een soortgelijke, ongewoon bloeiende,  tak die in deze boomgaard was afgesneden midden in de winter en die bloeide alsof het lente was tegenover de Ark van de Heer... —misschien had de Zonnegod, stralend in Zijn Glorie,  hem verwarmd— God  haar Zijn wil had bekendgemaakt… En ze dacht verder ...

324.4 Maria Valtorta: '"Aan jou, Andreas!" "Dat is geloof... Ik ben een arme visser op het Meer van Galilea, en in de stille nachten van het vissen, onder het licht van de sterren, voerde ik stille gesprekken met mezelf. Ik zei: 'Wanneer zal Hij komen? Zal ik dan nog leven? Volgens de profetie ontbreken er nog vele jaren.' Voor een mens met een beperkte levensduur, zijn zelfs een paar decennia al eeuwen... Ik vroeg mezelf af: 'Hoe zal hij komen? Waar? Uit wie?' En mijn menselijke onnozelheid deed me dromen van koninklijke pracht, van koninklijke residenties en processies en kletters en macht en niet te verdragen majesteit... En ik zei: 'Wie zal deze grote Koning kunnen aanschouwen?' Ik vond Hem, in Zijn verschijning, angstaanjagender, dan Jehovah zelf op de Sinaï . Ik zei tegen mezelf: 'De Joden zagen de berg daar oplichten, maar werden niet tot as verbrand, omdat de Eeuwige boven de wolken was. Maar hier... zal Hij ons met sterfelijke o...

-Marteldood van H. Jakobus de Jongere (Stefan Lochner)- 258.9 M. Valtorta: '"Huil niet langer. Laten we uit dit - stralende en pijnlijke - uur van extase tevoorschijn komen, zoals iemand die uit de schaduwen van de dood tevoorschijn komt, en zich alles herinnert behalve de doodsakt zelf, een huiveringwekkende angst die een minuut duurt en, als het een doodsfeit is, eeuwenlang voortduurt. Kom, Ik kus je zo... om je te helpen de gruwel van Mijn lot als mens te vergeten. Je zult de herinnering te zijner tijd terug vinden, zoals je hebt gevraagd. Hier...  Ik kus je op de mond, die Mijn woorden tot het volk van Israël moet herhalen , en op het hart, dat moet liefhebben zoals ik heb gezegd, en hier op je slaap, waaruit het leven zal wijken met het laatste woord van liefdevol geloof in Mij. Wat zal Ik tot je komen, geliefde broeder van Mij, in de samenkomsten van de gelovigen, in de uren van meditatie, in die van gevaar, en in het uur van de dood! Niemand ander, zelfs je engel niet,...

- H. Ananias - wellicht deze Abel - geeft Paulus zijn zicht terug (Pietro da Cortona)- 248.11 M. Valtorta: 'Maar de inwoners van Bethlehem, met bijna ontzagwekkende eerbied, smeken: "Spreek tot ons, Heer. U bent werkelijk machtig. U bent vast degene over wie die man sprak die hier langskwam en die de Messias heeft verkondigd." "Ik zal vanavond spreken, bij de schaapskooi. Nu ga Ik eerst de moeder verkwikken." En Hij gaat naar de vrouw die, zittend op de schoot van Maria van Alfeüs, bijkomt en naar Maria's liefdevolle, glimlachende gezicht kijkt, onduidelijk, tot ze haar blik laat zakken naar de zwarte krullenbol van haar zoon, gebogen over haar bevende handen, en ze vraagt: "Ben ik ook dood? Is dit het Voorgeborchte?" "Nee, mevrouw. Dit is de aarde. Dit is uw zoon, die gered is van de dood. En dit is Jezus, mijn Zoon, zijn Verlosser." De eerste reactie van de vrouw is zeer menselijk. Zij verzamelt al haar kracht en reikt uit naar het gebo...

207.6 Maria Valtorta: '"En dan de stilte en de slaap die vielen om de Rechtvaardige te omhullen... zodat hij niet zou zien wat voor mij de dagelijkse kus van God was... En voor mij, na het intermezzo van de menselijke behoeften, ziehier de onmetelijke golven van extase , komend uit de paradijselijke zee, en die mij opnieuw optilden, op steeds hogere lichtende toppen, mij meedragend, omhoog, omhoog, met hen, in een oceaan van licht, van licht, van vreugde, van vrede, van liefde, totdat ik mezelf verloren vond in de zee van God, in de schoot van God... Nog een stem van de aarde: "Slaap je, Maria?"... Oh! zo ver weg!... Een echo, een herinnering aan de aarde!... En zo zwak dat mijn ziel zich niet roert, en ik weet niet waarmee ik antwoord, terwijl ik opstijg, nog steeds opstijg in deze afgrond van vuur, van oneindige gelukzaligheid, van voorkennis van God... naar Hem, naar Hem... Oh! Maar was jij het die uit mij geboren werd, of was ik het die geboren werd uit de drievu...

109.5 Maria Valtorta: '"Hoe goed zijn Uw vrienden!" zegt de moedigste van  Jochanans  dienaren. "Hebt U ze zo gemaakt?" "Ik heb hun goedheid een richtlijn gegeven. Net zoals je dat met een snoeischaar doet. Maar het goede zat al in hen. Nu bloeit ze prachtig, omdat er iemand is die ervoor zorgt." "Ze zijn ook nederig. Uw vrienden, en toch ons arme dienaren dienen!" "Bij Mij kunnen alleen zij zijn die nederigheid, zachtmoedigheid, zelfbeheersing, eerlijkheid en liefde, bovenal liefde, liefhebben. Want wie God en zijn naaste liefheeft, bezit alle deugden en verwerft de hemel." "Kunnen wij die ook verwerven, wij die geen tijd hebben om te bidden, om naar de tempel te gaan, om zelfs maar ons hoofd uit de voor te heffen?" - belang 10 Geboden! (na BDE) - "Antwoord Mij: koesteren jullie haat jegens hen die je zo hard behandelen? Is er in jullie opstandigheid, en verwijt jegens God, dat Hij je tot de laagsten der aarde heeft ...