poëma van de god-mens

-Noli Me tangere (A. Ivanov)- 123.7 Maria Valtorta: '"Kort gezegd: wat willen jullie?" vraagt ​​Jakobus van Alfeüs droogjes. "En wie ben jij?" "Ik ben Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Alfeüs, de zoon van Jakob, en Jakob, de zoon van Mathan, en Mathan, de zoon van Eleazar. En als u wilt, zal ik u mijn hele afstamming geven, terug tot koning David, van wie ik afstam! En ik ben de neef van de Messias. Ik verzoek u daarom om met mij te praten, die van koninklijke afkomst ben en van de stam van Juda, als het uw hoogmoed afkeer inboezemt om praten met een eerlijke Israëliet, die God beter kent dan Gamaliël en Kajafas. Vooruit. Spreek!" "Uw Meester, en familielid, wordt gevolgd door prostituees! Die gesluierde is er één van. Ik zag haar gezien toen ze goud verkocht, en ik herkende haar: zij is de minnares die is weggevlucht uit het huis van Sjammai . Een schande voor hem." "Van wie? Van de rabbijn Sjammai ? Dan moet ze wel een oud karkas zijn! ...

-Samenzwering tegen Jezus (J. Tissot)- 123.6 Maria Valtorta: 'Een groepje mannen zit in een hoekje te kletsen; verdeeld over verschillende meningen, maken ze heftige gebaren en raken verhit. Sommigen betichten Jezus, anderen verdedigen Hem, weer anderen sporen deze en gene aan tot een rijper oordeel. Tenslotte kiezen de meest vurige, misschien omdat die met weinigen zijn vergeleken met de andere twee groepen, voor een middenweg. Ze lopen naar Petrus, die samen met Simon de nu nutteloze brancards wegdraagt van drie mensen die wonderbaarlijk zijn genezen. En ze vallen hem met geweld aan in de grote ruimte die is omgebouwd tot gastenverblijf voor pelgrims. Ze zeggen: 'Man uit Galilea, luister!' Petrus draait zich om en kijkt ze aan alsof het zeldzame diersoorten zijn. Hij spreekt niet, maar zijn gezicht spreekt boekdelen. Simon werpt alleen maar een blik op de vijf onverlaten en gaat dan weg, iedereen in de steek latend. Een van de vijf herneemt: "Ik ben Samuël, de schrij...

100.4 Maria Valtorta: 'Jezus loopt snel. Hij is al bij de grens van de moestuin van Alfeüs. Het gehuil van een vrouw en het onsamenhangende gebrul van een man bereiken Hem. Jezus loopt de paar meter die de straat van het huis scheiden nog sneller, dwars door de groene tuin. Hij staat bijna op de drempel van het huis, als Zijn Moeder naar buiten kijkt en haar zoon ziet. "Mama!" "Jezus!" Twee uitroepen vol liefde. Jezus wil binnenkomen, maar Maria zegt: "Nee, Zoon." En ze staat op de drempel met haar armen open, haar handen vastgeklemd aan de deurposten, een barrière van vlees en liefde, en ze herhaalt: "Nee, Zoon! Doe het niet!" "Laat maar, mam. Er zal niets gebeuren!" Jezus is heel kalm, ook al verontrust de opvallende bleekheid van Maria Hem. Hij pakt haar slanke polsen, tilt haar handen van de deurpost en loopt voorbij. In de keuken liggen de eieren, de druiventrossen en de pot honing die ze uit Kana hebben meegebracht,  verspreid...