poëma van de god-mens

CCCLXII NA DE WAARSCHUWING DOOR MARIA MAGDALENA , MISSIE EN BESTEMMING VAN 'STEMMEN VAN GOD', ONTMOETING MET MARIA EN DISCIPELEN 362.1 M. Valtorta: 'Ze bevinden zich nu aan de overkant van de Jordaan en lopen snel in zuidwestelijke richting, op weg naar een tweede heuvelrug, hoger dan de eerste, met lage heuveltjes, waarachter de Jordaanvlakte ligt. Uit hun gesprek begrijp ik dat ze de vlakte hebben vermeden om niet terug te vallen in de modder aan de overkant, en dat ze van plan zijn om te gaan naar waar ze moeten zijn door de binnenwegen te volgen, die beter onderhouden en begaanbaar zijn, vooral bij regenachtig weer. "Waar zouden we zijn?" vraagt ​​Matteüs, die moeite heeft zich te oriënteren. "Tussen Silo en Bethel , zeker. Ik herken de bergen!" zegt Thomas. "Wij waren daar onlangs nog, met Judas, die te gast was bij een paar Farizeeën in Bethel." "Jij had er ook bij kunnen zijn. Je wilde niet komen. Maar noch ik, noch zij hebben jou ...

139.3 Maria Valtorta: "Maar er zijn verleidingen die zo prikkelend zijn... We verstoppen ons, uit angst dat de wereld ze van ons gezicht zal aflezen." "Hier zit de fout! Dat zou net het moment moeten zijn om je niet langer te verstoppen. Maar om de wereld te zoeken, de wereld van goede mensen, om van hen hulp te krijgen. Zelfs louter contact met de vrede van goede mensen kalmeert de koorts. En zoek ook de wereld van de critici op, want de trots die ons ertoe aanzet ons te verstoppen om niet in onze verleide zielen te worden 'gelezen', zou een reactie opleveren op de morele zwakte. En je zou niet vallen." "Jij begeeft Je in de woestijn..." "Omdat Ik dat kan. Maar wee de eenzamen, als zij in hun eenzaamheid niet een menigte tegen de menigte vormen." "Hoezo? Ik snap het niet." "Een veelheid aan deugden tegen een veelheid aan verleidingen. Als de deugd klein is, moet men doen zoals deze zachte klimop: zich vastklampen aan de t...

-Johannes de Doper (Isenheim Altaar, Matthias Grünewald)- 122.9 Maria Valtorta: '"Johannes... ik kom van Johannes [de Doper] . .. hij vertelde mij: 'Ga naar Hem die spreekt en doopt in Efraïm en Jericho! Hij heeft de macht om te binden en te ontbinden, terwijl ik je alleen kan zeggen: doe boete, om je ziel beweeglijk te maken om heil te volgen'... Zegt een van hen die miraculeus werden genezen, en die voorheen op krukken liep en zich nu snel kan voortbewegen. "Heeft de Doper er geen last van dat hij zijn menigte verliest?" vraagt ​​iemand zich af. En de man die als eerste sprak, antwoordt: "Eronder lijden? Hij zegt tegen iedereen: 'Ga! Ga! Ik ben de dalende ster, Hij de rijzende ster, die zich eeuwig vestigt in Z'n luister. Om niet in de duisternis te blijven, moet je naar Hem toegaan voor mijn pit is uitgedoofd.'" "Zoiets zeggen de Farizeeën niet! Zij zitten vol wrok omdat U de massa aantrekt. Weet U dat?" "Ik weet het,...

118.4 Maria Valtorta: '"Vrede zij met jullie allen." Het is Jezus op de drempel, glimlachend, goedig. Het lijkt wel of de zon steeds feller schijnt met Zijn komst. "Wat goed zeg! Iedereen aan de slag! Kan Ik jou helpen, neef?" "Nee, rust maar uit. Ik ben klaar!" "We komen volgeladen met eten: iedereen wilde geven. Had iedereen maar het hart van de nederigen!" zegt Jezus, een beetje verdrietig. "Oh! mijn Meester! Moge God Jou zegenen! Het is Petrus die binnenkomt, met een bundel hout op zijn schouders, en die zo, onder het gewicht ervan, zijn Jezus begroet. "Ook jou, Petrus, moge de Heer jou zegenen! Je hebt hard gewerkt!" "En we zullen nog meer werken tijdens onze vrije uren. Wij hebben nu een villa op het platteland!... En we moeten er een paradijs van maken! In de tussentijd heb ik de waterput gerepareerd, gewoon om te zien waar hij 's nachts is en om er zeker van te zijn dat we de kruiken niet kwijtraken als we ze l...

110.2 Maria Valtorta: 'Aan de zuidpunt van het meer, dat een ovale vorm heeft, loopt een hoofdweg van oost naar west, of beter gezegd van noordoost naar zuidwest. Redelijk goed onderhouden en erg druk met passagiers die naar de steden rondom reizen. Jezus en Zijn volgelingen gaan op dit pad verder. De dag is nogal somber, en Petrus merkt op: "Het was beter geweest om niet naar die vrouw te gaan. De dagen worden korter en onaangenamer... en Jeruzalem is nog veel verder weg." "We komen er wel op tijd. En geloof me, Petrus, goed doen is meer God gehoorzamen dan participeren in een uiterlijke ceremonie. Die vrouw zegent nu God, samen met al haar kinderen, rondom het hoofd van het gezin, die zo genezen is dat hij opnieuw in Jeruzalem aanwezig kan zijn voor het Loofhuttenfeest, terwijl hij om die tijd eigenlijk onder de windsels en specerijen in een graf had moeten rusten. Bederf het geloof nooit met de uiterlijkheid van handelingen. En je hoort nooit kritiek te leveren. ...

-Maria (Sainte Foy) als Sedes van Gods Almacht?- -Queen Elisabeth I,  met scepter & rijksappel- 22.4 Maria Valtorta: " Ah! Wat een pijn...  om mijn Zacharias stil te zien! Maar ik hoop dat wanneer het kind geboren wordt, ook de vader verlost zal worden van zijn straf. Bid, jij die de Zetel bent van Gods Macht en de Oorzaak van de Vreugde van de wereld. Om dit te bereiken, bied ík hem, voor zover ik kan, aan de Heer aan... mijn schepseltje... omdat het van Hem is, die het aan Zijn dienares geleend heeft, om haar de vreugde te geven van 'moeder' te worden genoemd en de getuige te zijn van wat God haar heeft aangedaan. Ik wil dat hij 'Johannes' wordt genoemd. Is hij dan geen 'Genade', mijn kind? En is het niet God, die hem voor mij heeft gemaakt?" "En God, ook ik ben ervan overtuigd... zál jou genadig zijn. Ik zal bidden... met jou." "Ik voel zoveel pijn... als ik hem zie zwijgen!" Elisabeth huilt. "Als hij schrijft, omdat hij...