barmhartigheid gaat voor ceremonie
110.2
Maria Valtorta:
'Aan de zuidpunt van het meer, dat een ovale vorm heeft,
loopt een hoofdweg van oost naar west, of beter gezegd van noordoost naar zuidwest.
Redelijk goed onderhouden en erg druk met passagiers die naar de steden rondom reizen.
Jezus en Zijn volgelingen gaan op dit pad verder.
De dag is nogal somber, en Petrus merkt op:
"Het was beter geweest om niet naar die vrouw te gaan.
De dagen worden korter en onaangenamer...
en Jeruzalem is nog veel verder weg."
"We komen er wel op tijd.
En geloof me, Petrus, goed doen is meer God gehoorzamen
dan participeren in een uiterlijke ceremonie.
Die vrouw zegent nu God, samen met al haar kinderen, rondom het hoofd van het gezin,
die zo genezen is dat hij opnieuw in Jeruzalem aanwezig kan zijn voor het Loofhuttenfeest,
terwijl hij om die tijd eigenlijk onder de windsels en specerijen in een graf had moeten rusten.
Bederf het geloof nooit met de uiterlijkheid van handelingen.
En je hoort nooit kritiek te leveren. Hoe kun je je dan verbazen over de Farizeeën,
als ook jij in een tekortschieten in barmhartigheid vervalt
en je hart voor je naaste sluit door te zeggen:
'Ik dien God en dat is genoeg?'"
"Je hebt gelijk, Meester. Ik weet nog minder dan een ezeltje."
"En Ik hou je bij Mij om je wijs te maken. Wees niet bang..."
"...Chusas bood Mij zijn kar aan, tot bijna bij de Jabbok [waar Jakob met engel vocht].
Van daar af is het nog een klein stukje lopen naar de doorwaadbare plaats.
Hij bleef zo aandringen, en met zulke goede redenen, dat Ik toegaf,
hoezeer Ik ook van mening ben dat de Koning van de armen
gebruik moet maken van de middelen van de armen.
Maar de dood van Jona veroorzaakte een vertraging,
en Ik moet Mijn denken aanpassen aan deze onverwachte gebeurtenis."'
Reacties
Een reactie posten