poëma van de god-mens

399.3 Maria Valtorta: 'Jezus begint onmiddellijk te spreken. "Inwoners van Bethzur, luister!  Vorig jaar heb Ik jullie verteld wat er gedaan moet worden om het Koninkrijk van God te verkrijgen. Nu bevestig Ik het jullie, zodat jullie niet verliezen wat jullie verkregen hebben. Dit is de laatste keer dat de Meester zo tot jullie spreekt, tot een bijeenkomst waar niemand ontbreekt. Daarna zal Ik je eventueel opnieuw ontmoeten, bij toeval,  elk apart, of in kleine groepjes, op de wegen van ons aardse vaderland. Later, nog later, zal Ik jullie kunnen zien in Mijn Koninkrijk. Maar het zal nooit meer zijn zoals nu. In de toekomst zullen er vele dingen worden gezegd, over Mij, tegen Mij, over jullie en tegen jullie. Ze zullen jullie willen terroriseren. Ik zeg jullie, samen met Jesaja [ 43:1 ] :  wees niet bang,  want Ik heb jullie verlost, en je bij naam geroepen. Alleen zij die Mij willen verlaten, zullen reden hebben om bang te zijn. Niet zij die, omdat ze trouw zijn, ...

-Samaritaanse vrouwen bij Jacobsbron- 144.3 Maria Valtorta: '"Er is gezegd [ Micha 5:1-2 ] dat de Messias geboren zou worden uit een maagd uit Judea. Uit wie en hoe bent U geboren?" "In Bethlehem Efrata, uit Maria uit het geslacht van David, door het werk van geestelijke conceptie. Geloof het maar." De prachtige stem van Jezus is een heldere roep van vreugdevolle triomf, in het proclameren van de maagdelijkheid van Zijn Moeder. "Uw gezicht straalt met een groot licht. Nee. U kunt niet liegen. De kinderen van de duisternis hebben een donker gezicht en een bezorgd oog. U schittert, Uw oog is helder als een ochtend in april, en Uw woord is goed. Kom toch naar Sichar en onderwijs de kinderen van dit volk. Daarna gaat U weg... en zullen wij ons de Ster herinneren die onze hemel doorsneed..." -jonge Maria & Jezus- "En waarom zouden jullie die niet volgen?" "Hoe denkt U dat dit mogelijk is?" Ze praten terwijl ze de stad ingaan. "W...

129.4 Maria Valtorta: 'En Jezus gaat naar Zijn plaats, met vooraan in de bijeenkomst de Romeinen. "Sta me toe dat Ik een passage uit Koningen [ 2 Kon.5:1-19 ] citeer. Daarin wordt verteld dat, toen de koning van Syrië op het punt stond oorlog te voeren tegen Israël, hij aan zijn hof een vooraanstaand en geëerd man had, genaamd Naäman, die melaats was .  En een jong meisje uit Israël, dat door de Syriërs gevangen was genomen en zijn slavin was geworden, zei tegen hem: 'Als mijn heer bij de profeet in Samaria was geweest, zou die hem zeker van zijn melaatsheid hebben genezen.' Toen vroeg Naäman toestemming aan de koning, en volgde het advies van het meisje op. Maar de koning van Israël raakte zeer in verwarring, en zei: 'Ben ik God, dat de koning van Syrië zieken naar mij toe stuurt? Dat is een valstrik om oorlog te voeren.' Maar toen de profeet Elisa hiervan hoorde, zei hij: 'Laat de melaatse tot mij komen, dan zal ik hem genezen, en hij zal weten dat er een...

- H. Andrew Kim Taegon (Korea) - 121.7 Jezus zegt: "In Israël, waar, zoals Ik eergisteren al uitlegde, veel afgoden in het verborgene van het hart huizen, bestaat ook een hypocriete lofprijzing van God, een lofprijzing die niet geëvenaard wordt in de werken van hen die Hem loven. In Israël bestaat ook een tendens om veel zonden te zoeken in uiterlijke zaken, en ze niet te willen vinden waar ze werkelijk zijn: in innerlijke zaken. In Israël bestaat ook de dwaze trots, het anti-menselijke en anti-spirituele gebruik, om het uitspreken van de Naam van onze God door heidense lippen als godslastering te beschouwen. En ze gaan zelfs zo ver dat ze heidenen verbieden om tot de ware God te naderen, omdat ze dat als heiligschennend veroordelen. Dat was het tot nu toe. Maar nu niet meer. De God van Israël is dezelfde God die álle mensen schiep. Waarom dan de schepselen ervan weerhouden de aantrekkingskracht van hun Schepper te voelen? Geloven jullie dat de heidenen niet iets voelen in de diep...

- Westbankbarrièrre - 73.9 Maria Valtorta: 'In de stilte, alleen onderbroken door het geritsel van sandalen op het grind van het pad, is een snik te horen. "Wie huilt er?" vraagt ​​Jezus, terwijl Hij zich omdraait. En Judas: "Het is Johannes. Hij was bang." (Johannes:) "Nee. Niet bang. Ik had mijn hand al op het mes aan mijn riem... maar ik herinnerde me Jouw uitspraak: "Niet doden, vergeven!" Dat zeg Jij altijd..." "Waarom huil je dan?" vraagt ​​Judas. "Omdat ik lijd als ik zie dat de wereld Jezus niet wil. Hij herkent Hem niet, en wil Hem niet kennen. Oh! Het is zo'n pijn! Alsof ze mijn hart doorprikten met doornen gemaakt van vuur. Alsof ik mijn moeder had zien vertrappen en spugen in het gezicht van mijn vader... Nog erger... alsof ik Romeinse paarden had zien eten in de Heilige Ark en zien rusten in het Heilige der Heiligen!" "Niet huilen, mijn Johannes! Je zult, deze keer en op talloze andere keren, zeggen:...