poëma van de god-mens

426.2 Maria Valtorta: 'De zon brandt op het plein, ondanks de vier enorme platanen,  twee aan het ene en twee aan het andere uiteinde van het rechthoekige plein,  waaronder de lieren staan ​​voor het draaien van het henneptouw. Ik weet niet zeker of ik het gereedschap wel goed benoem.  De mannen, gekleed in tunieken die slechts het hoognodige bedekken,  doorweekt van het zweet alsof ze onder de douche staan,  draaien en draaien hun lieren met een constante beweging,  alsof ze een gevangenisstraf uitzitten... Ze spreken alleen de essentiële woorden die met het werk te maken hebben.  Daarom is er, afgezien van het gekraak van de lierwielen en het gekraak van het gespannen henneptouw,  geen ander geluid op dat plein,  een vreemd contrast met het lawaai in de andere vertrekken rondom het huis van de touwmaker. De uitroep van een van de touwmakers is dan ook verrassend,  alsof hij onverwachts komt: "Vrouwen?! Op deze vreselijke uren?!  K...

406.7 Maria Valtorta: '"Welgekomen, Meester! Alles is klaar. Wij wachtten alleen nog op Jou!" zegt Petrus. "Ja. Ik heb met Judas over van alles gesproken... toch, Judas? We moeten ook voor die arme oude man zorgen, wiens zoon is gedood." "Ah!..." Judas grijpt de gelegenheid aan om zich te herpakken, en, indien nodig, de argwaan van de anderen weg te nemen. "Ah!... Weet Je, Meester? Vandaag werden we tegengehouden door een groep heidenen,  gemengd met Joden uit de Romeinse koloniën in Griekenland. Ze wilden van alles weten! We hebben zo goed mogelijk geantwoord. Maar hebben ze zeker niet overtuigd. Maar het waren goede mannen, en ze gaven ons veel geld. Hier is het, Meester! We kunnen er veel goeds mee doen!" En Judas zet een grote, zachte leren beurs neer die, als je erop tikt, een zilverachtig geluid maakt. Ze is zo groot als een kinderhoofd. "Goed, Judas. Jij zult het geld eerlijk verdelen.  Wat wilden die heidenen weten?" "D...

-slangengodin, zoals vereerd op Kreta (en door Filistijnen)- 251.5 M. Valtorta: '"Er is hier een man aan boord van mijn boot, die ik er niet in wilde, en die, lijkt het wel, in Uw naam is gekomen." "Wie is hij?" "Een jonge visser uit Asjkelon." "Laat hem van boord gaan en hierheen komen!" De man gaat aan boord en komt terug met een jongeman die nogal verward is door alle aandacht die hij krijgt. De apostel Johannes herkent hem . "Da's een van die die ons de vis hebben gegeven, Meester!" en hij staat op om hem te begroeten. "Ben je gekomen, Ermasteüs? Naar hier? Ben je alleen?" "Ja, alleen. In Kafarnaüm schaamde ik me... Ik bleef aan de kust, hopend..." "Wat?" "Jouw Meester te zien." "En nog niet de jouwe? Waarom, vriend, stel je het steeds uit? Kom naar het Licht dat op je wacht! Zie hoe Hij je aankijkt en glimlacht." "Hoe zal ik verdragen worden?" -Filistijnse cultusob...