poëma van de god-mens

-Chinese imker She Ping, bedekt door bijen- 226.3 M. Valtorta: 'Jezus laat hem praten, praten, praten... tot Lazarus beseft dat hij tekortschiet in zijn gastvrijheidsplicht, en opstaat om Jezus het huis binnen te leiden. Daartoe lopen ze langs een dichte haag van bloeiende jasmijn, waarop gouden bijen zoemen, op hun stervormige bloemblaadjes. "Ah! Dit vergat ik Je te vertellen... De oude patriarch die Je mij had gestuurd, is teruggekeerd naar Abrahams schoot. Maximinus vond hem hier zittend, zijn hoofd rustend op deze heg, alsof hij in slaap was gevallen, bij de bijenkorven die hij verzorgde, alsof het huizen vol gouden kinderen waren. Zo noemde hij de bijen! Hij leek ze te begrijpen en door hen begrepen te worden. En op de patriarch... vredig slapend in de rust van een goed geweten... toen Maximinus hem vond... toen lag op hem een kostbare sluier van kleine gouden lichaampjes. Alle bijen streken neer op hun vriend! De bedienden moesten hard werken om ze van hem los te krijge...

207.10 Maria Valtorta: '"Kom nu hierheen, bij de beek, in de schaduw van de mooie boom die, als we verder waren in de zomer, je zowel zijn appels als schaduw zou geven, kom! Laten we eerst wat eten, voor we verdergaan... waarheen, mijn Zoon?" "Naar Jala , dat is vlakbij. En morgen gaan we naar Bethzur ." Ze zitten in de schaduw van de appelboom, en Maria gaat pal tegen de stevige stam staan. Bartholomeus kijkt haar aandachtig aan, zo jong en nog hemels bezield door de herinnering die ze heeft opgedaan, terwijl hij van haar Zoon het door Hem gezegende voedsel aanneemt en Hem toelacht met ogen van liefde, en mompelt: " In zijn schaduw heb ik me neergezet, en zijn spijs is zoet voor mijn gehemelte... " [ Hooglied 2:3 ] Judas Thaddeüs antwoordt: "Dat is waar, ze kwijnt weg van Liefde. Maar je kunt zeker niet zeggen dat ze onder de kweeappelboom werd gewekt " [ Hooglied 8:5 ] "En waarom niet, broer? Wat weten wij van de geheimen van de Konin...

CCVII BIJ DE GROT VAN BETHLEHEM HERDENKT MARIA DE GEBOORTE VAN JEZUS 207.1 Maria Valtorta: 'Bij het eerste ochtendgloren verlaat Jezus Bethanië en gaat op weg naar Bethlehem, met Zijn Moeder, Maria van Alfeüs en Maria Salome, gevolgd door de apostelen en voorafgegaan door het kind, dat reden tot vreugde vindt in alles wat hij ziet: de ontwakende vlinders, de vogels die zingen of pikken op het pad, de bloemen die schitteren met de diamanten van dauw, de verschijning van een kudde met vele blatende lammetjes. Na het oversteken van de beek ten zuiden van Bethanië, een beek die als een schuimend water over de rotsen stroomt, trekt de groep richting Bethlehem tussen twee heuvelruggen, geheel groen met olijfbomen en wijngaarden, met kleine goudgele akkers met oogstrijpe gewassen. De vallei is koel en de weg is vrij gemakkelijk. -Herders op weg naar Bethlehem (O.P. l'Haridon)- Simon van Jona stapt naar voren, voegt zich bij Jezus' groep en vraagt: "Gaan we van hier naar Bethl...

-drakenader agaat- 198.7 Maria Valtorta: '"Maar dat kind kost je wel wat! Laat me dan tenminste…?" "Ík zorg voor zijn zondagse mantel!" roept Petrus. Ze lachen allemaal om zijn impulsieve kreet. "Goed. Maar hij heeft wel meer mantels nodig. Simon, wees lief, ik ben ook kinderloos... Sta toe dat Martha en ik ons troosten door te denken aan wat kleren om te maken!" Petrus, zo gesmeekt, is meteen ontroerd en zegt: "De kleren... ja... Maar ík zorg voor de mantel van woensdag! De Meester heeft het me beloofd, en zei dat ik hem morgen mag kopen, met Moeder." Petrus zegt alles uit angst voor een verandering die hem niet aanstaat. Jezus glimlacht en zegt: "Ja, Moeder. Ik smeek je om morgen met Simon mee te gaan. Anders zal deze man nog sterven van verdriet... Jij zult hem adviseren bij zijn keuze." -drakenader agaat- "Ik zei: rode mantel en groene sjerp. Hij zal er heel goed uitzien! Beter dan de kleur die het nu heeft!" "Roo...

- Thuisonderwijs door Maria - 130.3 Maria Valtorta: '"Wat spreek jij toch goed!" zegt Peter bewonderend. "Ik weet nooit wat ik moet zeggen. Ik zeg alleen: 'Wees goed/braaf, heb hem lief, luister naar Hem, geloof Hem.' Ik snap gewoon niet hoe hij blij met mij kan zijn!" "En toch is het zo," antwoordt Jakobus van Alfeüs. "Meen je dat echt, of zeg je het uit vriendelijkheid?" "Het is inderdaad zo. Dat vertelde Hij mij gisteren nog." "Ja?! Dan ben ik vandaag gelukkiger dan op de dag dat mijn bruid bij mij werd gebracht... Maar jij... waar heb jij zo goed leren spreken?" "Op de knie van Zijn Moeder en aan haar zijde. Wat een lessen! Wat een woorden! Alleen Hij kan nog beter spreken dan Zij. Maar wat Haar aan macht ontbreekt, vult Zij in jou aan met zoetheid... en komt binnen... Haar lessen! Heb je ooit een doek gezien dat met een hoekje in aanraking kwam met geurolie? Beetje bij beetje drinkt het niet de olie, maar...