Jakobus roemt zachte leerschool van Maria
130.3
Maria Valtorta:
'"Wat spreek jij toch goed!" zegt Peter bewonderend.
"Ik weet nooit wat ik moet zeggen. Ik zeg alleen: 'Wees goed/braaf, heb hem lief, luister naar Hem, geloof Hem.' Ik snap gewoon niet hoe hij blij met mij kan zijn!"
"En toch is het zo," antwoordt Jakobus van Alfeüs.
"Meen je dat echt, of zeg je het uit vriendelijkheid?"
"Het is inderdaad zo. Dat vertelde Hij mij gisteren nog."
"Ja?! Dan ben ik vandaag gelukkiger dan op de dag dat mijn bruid bij mij werd gebracht...
Maar jij... waar heb jij zo goed leren spreken?"
"Op de knie van Zijn Moeder en aan haar zijde. Wat een lessen!
Wat een woorden! Alleen Hij kan nog beter spreken dan Zij.
Maar wat Haar aan macht ontbreekt, vult Zij in jou aan met zoetheid...
en komt binnen...
Haar lessen!
Heb je ooit een doek gezien dat met een hoekje in aanraking kwam met geurolie?
Beetje bij beetje drinkt het niet de olie, maar het parfum op
en zelfs als de olie wordt verwijderd, blijft het parfum
altijd zeggen: "Ik was erbij."
Zo is het ook met haar.
Zelfs in ons, ruwe stoffen gewassen door het leven, is zij doorgedrongen
met haar Wijsheid en Gratie, en haar parfum is in ons."
"Waarom laat Hij haar niet komen? Hij zei dat Hij het zou doen!
We zouden betere mensen worden, minder dom... ik tenminste. En deze mensen ook...
Zelfs die adders die af en toe komen, zouden vriendelijker zijn in Haar bijzijn..."
"Geloof je dat? Ik niet.
Wij zouden beter worden, en zelfs de nederigen zouden beter worden.
Maar de machtigen en de goddelozen!... Oh! Simon van Jona!
Projecteer nooit jouw eerlijke gevoelens op anderen!
Je zou teleurgesteld zijn...
Daar is Hij.
Laten we Hem niets vertellen..."'
Reacties
Een reactie posten