poëma van de god-mens

224.2 Maria Valtorta: '"Neef, vertel me de waarheid. Wist Jij dat dit zou gebeuren?" vraagt ​​Thaddeüs aan Jezus. "Ik heb jullie al vaak verteld dat Ik harten lees en dat Ik, tenzij de Vader anders besluit, wel weet wat er moet gebeuren." "Maar waarom maak Je dan soms fouten, zoals naar vijandige Farizeeën gaan, of naar vijandig gezinde steden?" vraagt ​​Judas Iskariot. Jezus kijkt hem aandachtig aan, en zegt dan kalm en langzaam: "Dat zijn geen fouten. Het zijn noodzakelijkheden van Mijn Missie. Aan een dokter hebben zieken een behoefte, aan een leraar onwetenden. Zowel de laatsten als de eersten wijzen soms de dokter of de leraar af. Maar zij, als ze een goede dokter en een goede leraar zijn, blijven naar degenen gaan die hen afwijzen, omdat het hun plicht is om te gaan. Ik ga. Jullie zouden willen dat alle weerstand verdwijnt waar Ik ook verschijn. Dat zou Ik kunnen doen. Maar Ik dwing niemand. Ik overtuig. Dwang mag alleen in zeer uitzonderlij...

CCXXIV HET GEHEIM VAN JOHANNES ONTHULD -AANKOMST IN BATTIR , IN DE ROZENTUIN VAN JOHANNA VAN CHUSAS- -Agnus Dei, de zondebok (J.Tissot)- 224.1 Maria Valtorta: 'Het gezelschap apostelen heeft in haar gevolg van dieren een verandering ondergaan. De geitenbok is verdwenen, en vervangen door een schaap en twee lammeren. Het schaap is vet en heeft een volle uier, en de lammetjes zijn vrolijk als twee boefjes. Een kleine kudde die, hoewel minder magisch in aanblik dan de gitzwarte bok, iedereen gelukkiger maakt. "Ik zei toch dat de geit zou komen om van Margziam een ​​gelukkige kleine herder te maken. In plaats van de geit, aangezien jullie niets van geiten willen weten, zijn hier de schapen. En witte. Precies zoals Petrus droomde." "Natuurlijk! Ik had het gevoel dat ik Beëlzebub met me meesleepte!" zegt Petrus. "Feit is dat er nare dingen zijn gebeurd sinds hij bij ons was. Hij was de toverkol die ons achtervolgde!" bevestigt Iskariot geprikkeld. "Een...

223.8 M. Valtorta: '"Ga hiervandaan. Probeer niet met God te worstelen. Hij is de Sterke, én de Goede. Besmeur de goede naam van je familieleden niet. Hóór hoe die bron daar kreunde, een kreun als de kreun waarmee het hart van je moeder breekt, wetend dat jullie moordenaars geworden zijn. Hóór de wind janken in de kloof. Hij lijkt jullie te dreigen en te vervloeken. Zoals jullie vader je vervloekt om het leven dat je leidt. Hóór hoe de wroeging huilt in jullie harten. Waarom verkies je dit lijden, als je sereen tevreden zou kunnen zijn met een beetje op aarde, en met alles in de hemel? Geef vrede, rust aan jullie geest! Geef rust aan de mensen die bang zijn, die bang moeten zijn voor jullie alsof je even zoveel wilde dieren bent! Geef jezelf vrede, rust, arme stakkers! Hef jullie blik op naar de hemel, ontdoe jullie mond van het giftige voedsel, reinig jullie handen die druipen van broederbloed, reinig jullie harten. Ik heb vertrouwen in jullie. Daarom spreek Ik tot jullie. Wa...

223.7 M. Valtorta: '"O jullie daar, die zondigen voor goud, meer of minder licht, meer of minder ernstig, en hoe meer jullie zondigen, en hoe meer jullie lachen om wat jullie door jullie moeder en je leraren is geleerd, namelijk dat er een beloning en een straf is voor de daden die in het leven worden gedaan... bedenken jullie dan niet dat jullie door deze zonde de bescherming van God zullen verliezen, het eeuwige leven, de vreugde... en dat jullie wroeging zullen hebben, vloeken in jullie hart, angst als metgezel, angst voor menselijke straf nog altijd niets, vergeleken met de angst die jullie zouden moeten hebben en niet hebben: de heilige angst voor de goddelijke straf? Bedenken jullie dan niet dat jullie een vreselijk einde kunnen hebben voor jullie wandaden, als ze het punt van misdaad hebben bereikt? En een einde dat nog verschrikkelijker is - want eeuwig - zelfs als je misdaden uit liefde voor goud niet tot bloedvergieten hebben geleid, maar wel de wet van liefde en res...

- Goudhoudende medicijnen - -Goud in St.-Janscokathedraal (Valletta, Malta)- 223.6 M. Valtorta: 'Jezus verlaat zijn plaats en loopt richting het bos, aan de rand van de open plek. Hij keert het bos de rug toe, en begint te spreken. "De boosaardige honger naar goud overweldigt de mens met verwerpelijke gevoelens. Door goud geeft de mens meer van zichzelf bloot dan door wat dan ook. Zie hoeveel kwaad dit metaal zaait, met zijn fascinerende en nutteloze pracht. Ik geloof dat de lucht van de hel van zijn kleur is, zo héls is zijn aard... sinds de mens een zondaar is geworden. De Schepper had het achtergelaten in de ingewanden van die enorme lapis lazuli die de aarde is, geschapen door Zijn wil, zodat het nuttig zou zijn voor de mens, met zijn zouten , én een bron van schoonheid in Zijn tempels. Maar Satan, door Eva's ogen te kussen en in het ego van de mens te bijten, gaf een smaak van kwaad aan het onschuldige metaal. En sindsdien doden en zondigen mensen voor goud. Maakt he...

223.5 M. Valtorta: 'De uren verstrijken, en degenen die niet snurken, knikkebollen. Jezus bidt. De stilte is volkomen. Zelfs de bron lijkt stil, die schittert in het licht van de maan, nu hoog aan de hemel en de open plek volmaakt verlichtend, terwijl de hellingen in de schaduw blijven liggen onder het dichte gebladerte. Een grote herdershond gromt. Een herder heft zijn hoofd op. De hond staat op en zet de vacht op zijn rug overeind, waardoor hij een verdedigende en luisterende houding aanneemt. Hij beeft zelfs, terwijl het doffe gegrom dat in zijn binnenste kookt, steeds luider wordt. Ook Simon heft het hoofd, en schudt Petrus wakker, die aan het dommelen is. Een voorzichtig geritsel klinkt uit het bos. "Laten we naar de Meester gaan. Laten we Hem naar hier brengen!" zeggen de twee. Ondertussen maakt de herder zijn metgezellen wakker. Ze luisteren allemaal, zwijgend. Jezus is ook opgestaan, nog voor Hij geroepen is, en loopt naar de twee apostelen toe. Ze verzamelen zich...

-Het Joodse Bruidje (Rembrandt, detail)- 223.4 Maria Valtorta: 'Petrus en Thomas lopen terug. Thomas zegt: "Het is een mooi meisje." "En een perfecte flirt! Misschien... maar je vriend Nathanaël zal snel genoeg merken dat zij het bed, en hij het goud warm houdt om te bewerken. En zijn vriend is een volslagen simpelton. Hij heeft haar in goede handen achter gelaten, zijn bruidje!" besluit Petrus, en gaat naast zijn metgezellen zitten. "Mij beviel die man niet die die andere domkop aan het praten kreeg. Toen hij alles te weten kwam wat hij wilde weten, ging hij de berg op... Dit zijn ongure plekken. En het weer is perfect voor overvallen door schurken. Maanverlichte nachten, uitputtende hitte, bomen vol gebladerte. Hm, nee! Ik vind deze plek niet leuk!" moppert Bartholomeus. "Het was beter geweest om verder te gaan." "Ja die onnozele hals die al die rijkdommen verklapte! En die andere, die de held speelt, en schaduwen bewaakt, en de echte ...