poëma van de god-mens

- huidige Bethanië ( kerk van Barluzzi )- 365.12 Valtorta: 'Lazarus is, ongetwijfeld voor het gemak van zijn verzorging naar een kamer vlakbij de bibliotheek gebracht, tegenover de grote feestzaal. Maximinus wijst naar de deur, maar laat Jezus alleen binnengaan. "Vrede zij met jou, Lazarus, Mijn vriend!" "O, Heilige Meester! Vrede zij met Joú! Want in mijn ledematen is geen vrede meer. En mijn geest is gebroken. Ik lijd zo erg, Heer! Geef mij het dierbare bevel: 'Lazarus, kom eruit!' en ik zal genezen opstaan ​​om Jou te dienen..." "Ik zal je dat geven, Lazarus, maar niet nu!" antwoordt Jezus, terwijl Hij hem omarmt. Lazarus is erg mager, bleek, met ingevallen ogen.  Duidelijk erg ziek en erg zwak. Hij huilt als een kind, terwijl hij zijn gezwollen, blauwachtige benen laat zien, met wonden die ik zou omschrijven als spataderen, op verschillende plaatsen open.  Misschien hoopt hij dat Jezus, door Hem die ellende te laten zien, ontroerd zal rake...

365.11 Maria Valtorta: 'Bethanië verschijnt op het plateau.  Ze lopen langs het huis waar ooit pauwen, flamingo's en spreeuwen stonden.  Nu is het verlaten en gesloten.  Simon merkt het op. Maar zijn observatie wordt onderbroken door de vreugdevolle begroeting van Maximinus, die uit de poort tevoorschijn komt.  "O, Heilige Meester! Wat een geluk bij zoveel pijn!" "Vrede zij met u. Waarom pijn?" "Omdat Lazarus gekweld wordt door zweren aan zijn benen.  En we weten niet wat we moeten doen om die pijn te verlichten. Maar U zien zal hem beter maken, tenminste in zijn geest!" Ze gaan de tuin in, en terwijl Maximinus vooruit rent, lopen ze langzaam naar het huis toe. Maria Magdalena rent naar buiten, met haar aanbiddende kreet: "Rabboeni!" En Martha volgt haar, rustiger. Ze zijn allebei bleek, alsof ze hebben geleden en gewaakt. "Sta op, laten we meteen naar Lazarus gaan!" "O, Meester! Meester, Jij die alles kunt, genees mijn bro...

FARIZEEËN WAARSCHUWEN  VOOR HERODES,   'UIT SYMPATHIE' -JEZUS ONTMASKERT ZE- -Jezus huilt over Jeruzalem (Enrique Simonet)- 363.10 Maria Valtorta: Jezus kijkt toe hoe ze wegvluchten... Hij wendt zich vervolgens naar het zuiden, naar een helderder licht dat wellicht de omgeving van Jeruzalem aanduidt, en zegt bedroefd:  "Jeruzalem, Jeruzalem... die je profeten doodt en hen die naar je toegezonden zijn, stenigt! Hoe vaak heb Ik er niet naar verlangd je kinderen te verzamelen, zoals een vogel in zijn nest zijn jongen verzamelt onder zijn vleugels, en je hebt het niet gewild! Kijk toch! Het Huis van jullie ware Patroon zal jullie verlaten achtergelaten worden. Hij zal komen, Hij zal doen wat de ritus voorschrijft, zoals de eerste en de laatste van Israël dat moet doen, en dan zal Hij vertrekken. Niet langer binnen jullie muren verblijven, om jullie met Zijn aanwezigheid te reinigen. En Ik verzeker je dat jij en je volk Mij niet meer zullen zien, in Mijn ware gedaante, to...

- slechts één op tienduizend... - 363.7 Maria Valtorta: 'Een andere vraag van Rama luidt: "Heer, zijn er maar weinigen die gered worden?" "Als de mens zich met respect voor zichzelf en met eerbiedige liefde voor God wist te gedragen, zouden alle mensen gered worden, zoals God wil. Maar de mens handelt niet op deze manier. En, zoals een dwaas, speelt hij met glitter en glamour in plaats van het ware goud te nemen. Wees gul in het verlangen naar het goede. Kost het jullie wat? Daarin ligt de verdienste! Streef ernaar om door de smalle poort te gaan. De andere, zeer breed en sierlijk, is een verleiding van Satan om je te misleiden. De poort van de hemel is smal, laag, kaal en ruw. Om erdoorheen te gaan, moet je behendig zijn, lichtvoetig en zonder pracht en praal. Je moet geestelijk zijn, om het te kunnen doen. Anders zul je, als het uur van de dood aanbreekt, er niet doorheen kunnen. En inderdaad... velen zullen proberen binnen te komen, maar zullen falen, zo zwaarlij...

363.6 Maria Valtorta: 'Iemand trekt aan zijn mouw: "Is Hij erg streng?" vraagt ​​hij, wijzend naar Jezus. "Nee. Integendeel, Hij is te goed." "Ik, wat zeg jij, zal ik gered worden? Ik hoor niet bij de discipelen. Maar jij weet hoe ik ben, en hoe ik altijd heb geloofd wat jij me verteld hebt. Maar meer dan dat kan ik niet doen. Wat moet ik precies doen, om mezelf te redden, behalve wat ik al doe?" "Vraag jij het Hem! Hij zal een zachtere hand en een juister oordeel hebben dan ik." De man stapt naar voren. Hij zegt: "Meester, ik houd me aan de Wet, en sinds Thomas Uw woorden aan mij herhaalde, heb ik mijn best gedaan om dat nog meer te doen. Maar ik ben niet erg vrijgevig. Ik doe alleen wat strikt noodzakelijk is. Ik laat het slechte na, omdat ik bang ben voor de hel. Maar ik houd van mijn comfort en... ik beken, ik doe mijn uiterste best om dingen zo te doen dat ik niet zondig, maar ook mezelf niet al te veel verontrust. Zal ik hiermee ge...

363.5 Maria Valtorta: 'Het nieuws dat Jezus van Nazareth in het dorp is, heeft zich verspreid, en de inwoners van Rama staan allemaal op straat, verlangend om dichterbij te komen. Jezus ziet hen en zegt tegen Thomas: "Waarom komen ze niet? Zijn ze misschien bang voor Mij? Zeg hun dat Ik van hen houd!" O! Dat hoefde Thomas geen twee keer gevraagd te worden! Hij gaat van de ene groep naar de andere, zo snel...dat hij lijkt op een vlinder die van bloem naar bloem vliegt. En degenen die de uitnodiging horen, hoeven ook geen twee keer gevraagd te worden. Ze rennen allemaal rond en vertellen het nieuws, zodat, wanneer ze allen bij het kruispunt komen waar het huis van Thomas staat, er al een flinke menigte staat, die vol eerbied met de apostelen spreekt, en met de familie van Thomas, en die allerlei vragen stelt. Ik begrijp dat Thomas hard gewerkt heeft tijdens de wintermaanden! En dat veel van de evangelieleer in het dorp bekend is. Maar... ze willen een specifieke uitleg, en ...

- Pesach-tafel - 363.4 Maria Valtorta: 'Het is geen ochtend meer, en het is ook geen middag meer. De zwakke zonnestraal, die nauwelijks door de verwarde wolken heen breekt, van een weer dat zich moeizaam herstelt, vertelt dat de zon bijna ondergaat en dat de dag ten einde loopt. De vrouwen zijn er niet meer, en met hen ook Isaak en Manaën niet, terwijl Margziam er wel nog steeds is, en heel gelukkig aan Jezus' zijde zit, die het huis verlaat om met de apostelen, en alle mannelijke familieleden van Thomas, naar een aantal wijngaarden te gaan kijken, die een bijzondere waarde lijken te hebben. Zowel de oude man, als de zwager van Thomas, leggen uit waar de wijngaard ligt, en hoe zeldzaam de planten zijn, die nu alleen maar tere blaadjes hebben. En Jezus luistert aandachtig naar deze uitleg, geïnteresseerd in het snoeien en wieden, alsof het het nuttigste werk op aarde is. Ten slotte zegt Hij glimlachend tegen Thomas: "Zal ik je zegenen voor dit geschenk van je tweelingzus?...