poëma van de god-mens

209.6 M. Valtorta: '"In dit land van Judea, nog altijd vlakbij het  Bethlehem van Naomi , herinner Ik jullie eraan dat Liefde ons van pijn verlost en vreugde brengt. Kijk, jullie die huilen, naar Naomi's verlatenheid, nadat haar huis zonder haar man en zonen was achtergebleven. Horen jullie haar ontmoedigde afscheidswoorden aan Orpah en Ruth: "Keer terug naar het huis van jullie moeder. Moge de Heer je genadig zijn, zoals jullie genadig zijn geweest voor de overledenen en voor mij..." Hoor haar vermoeide aandringen! Zij die ooit de mooie Naomi was, en nu de tragische Naomi is, gebroken door verdriet, verwachtte niets meer van het leven, dan alleen nog maar terug te keren, om er te sterven, naar de plaatsen waar ze in haar jeugd gelukkig was geweest, temidden van de liefde van haar man en de kussen van haar kinderen. Ze zei: "Gaan jullie, gaan jullie! Het heeft geen zin om met me mee te gaan... Ik ben als een dode vrouw... Mijn leven is niet langer hier, maar...

209.7 M. Valtorta: '"Pijn is een kruis, maar het is ook een vleugel. Rouw ontbloot, maar alleen om opnieuw te kleden. Sta op, jullie die huilen! Open je ogen, ontsnap uit de nachtmerries, uit de duisternis, uit het egoïsme! Kijk... De wereld is de vlakte waarop mensen huilen en sterven. En de wereld roept: 'Hulp!' door de monden van wezen, van zieken, eenzamen, twijfelaars, door de monden van hen die door verraad en wreedheid de gevangenen werden van wrok. Gá naar hen die roepen! Vergeet jezelf temidden van hen die vergetenen zijn! Herstel temidden van de zieken! Hoop temidden van de wanhopigen! De wereld is geopend voor de goede wil om God te dienen in anderen en de Hemel te veroveren: de vereniging met God en hereniging met hen om wie we rouwen. Hier is de oefenplaats. Daar is de triomf. Komen jullie! Volg Ruth na dichtbij al de verdrietigen. Zeggen jullie ook: 'Ik zal tot de dood bij je zijn.' En zelfs als deze ongelukkigen, die zich niet te genezen wanen, j...

-Welcoming Hands (Louise Bourgeois)- 224.6 Maria Valtorta: '"Maar daar is Maria van Alfeüs met het kind. Ze hebben ons gezien en riepen de anderen!..." Inderdaad, Johanna en de twee Maria's, voorafgegaan door Margziam - die naar Jezus en Petrus toe rent, met zijn armen al klaar om te omhelzen - komen toegesneld en werpen zich voor Jezus neer. "Vrede zij met jullie allen. Waar is Mijn Moeder?" "Tussen de rozenstruiken, Meester. Bij Elise . O! Het gaat nu goed met haar! Ze kan de wereld weer aan en U volgen. Dank U dat U mij hiervoor hebt gebruikt." "Dank joú, Johanna. Zie je dat het nuttig was om naar Judea te komen? Margziam, hier zijn de geschenken voor jou. Deze prachtige pop, en deze lieve schapen! Vind je ze mooi?" Het kind is buiten adem van vreugde. Hij strekt zijn hand uit naar Jezus, die zich heeft gebogen om hem de pop te geven, en daar is gebleven om het kind in het gezicht te kijken, en hij omhelst hem stevig en kust hem uit al...

-Christus in huis van Martha en Maria ( Henryk Siemiradzki )- 282.3 Maria Valtorta: 'Kijk, daar is Bethanië al! Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen, want hier is de plaats van uit elkaar gaan." En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend, zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon. Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen, en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen, in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn, die lachen om Margziam die over het pad rend, versierd met de allerlaatste rozen. -Jozef van Arimathea & Nicodemus- En samen met de heren en de vrouwen, komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus , eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn, om vrede te wensen aan de...

-Getty Villa Malibu- 370.11 M. Valtorta: '"Jezus is er! Jezus is er!" schreeuwen de twee kinderen, met hun gezichtjes tegen de sierlijke balustrade gedrukt, die aan beide kanten het terras begrenst, met uitzicht op de tuin, en waaraan bloeiende takken van rozen en jasmijn hangen, want het terras is een uitgestrekte hangende tuin, waarboven, in dit zonnige uur, een veelkleurig zonnescherm is gespannen. Alle mensen die op het terras rondlopen, draaien zich om bij de roep van Maria en Matthias, en laten alles vallen wat ze aan het doen waren, om Jezus te ontmoeten, aan wiens knieën de twee kinderen zich al vastklampen. Jezus begroet de vele vrouwen die zich verdringen. Onder de daadwerkelijke vrouwelijke discipelen zijnde de vrouwen, dochters en zussen van apostelen en discipelen, bevinden zich anderen die minder bekend en minder intiem zijn, zoals de vrouw van neef Simon, de moeders van de herders van Nazareth, de moeder van Abel van Bethlehem in Galilea, Anna van Judas (...