blij en eerbiedig weerzien in Bethanië
282.3
Maria Valtorta:
'Kijk, daar is Bethanië al!
Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen,
want hier is de plaats van uit elkaar gaan."
En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend,
zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon.
Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden
van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen,
en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen,
in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn,
die lachen om Margziam die over het pad rend,
versierd met de allerlaatste rozen.
En samen met de heren en de vrouwen,
komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus,
eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn,
om vrede te wensen aan de Meester.
En allen haasten ze zich naar Jezus, Maria met haar lieve glimlach,
en Maria Magdalena met haar uitroep van liefde: "Rabboeni!"
En Lazarus die mank loopt, en de beide plechtige leden van het Sanhedrin,
en, aan het einde, de vrome vrouwen van Jeruzalem en Galilea,
gezichten getekend door rimpels, en gladde gezichten van jonge vrouwen,
en, zoet als een engelengezicht, het maagdelijke gezicht van Anna-Lea,
dat straalt als ze de Meester begroet.
"Is Syntyche hier niet?"
vraagt Jezus na de eerste begroetingen.
"Ze is bij Sara, Marcella en Naomi, bezig de tafels te dekken.
Maar daar komen ze al!"
En inderdaad, ze komen!
Samen met Johanna's bejaarde hulp Esther:
twee gezichten getekend door de ouderdom en het verdriet uit het verleden,
tussen twee andere, serene gezichten, en het strenge maar vredige gezicht van de Griekse,
verschillend in afkomst en in al de rest, met een bepaald 'iets' dat haar onderscheidt.
Ik zou haar niet eens een ware schoonheid kunnen noemen.
Maar haar ogen, een zwart dat verzacht wordt door tinten diep indigo, onder een hoog en nobel voorhoofd, zijn nog opvallender dan haar lichaam, dat zeker mooier is dan haar gezicht, jawel. Een lichaam slank zonder mager te zijn, goed geproportioneerd, harmonieus in zijn gang en bewegingen.
Maar het is haar blik... die intelligente, open, diepe blik,
die lijkt te streven naar de wereld, haar selecteert,
het goede, het nuttige, het heilige behoudt,
en het kwade verwerpt...
het is deze oprechte blik,
die zich laat doorgronden tot in de diepste krochten,
en van waaruit de ziel naar buiten tuurt om te onderzoeken
wie haar naderen...
die opvallend is.
Als het waar is dat het oog ons in staat stelt het individu te kennen,
dan zeg ik dat Syntyche een vrouw is met een scherp oordeel
en standvastige, eerlijke gedachten.
Ook zij knielt net als de anderen
en wacht op bevel van de Meester
om weer op te staan.'
Reacties
Een reactie posten