geboorte van Johannes 4
23.7
Maria Valtorta:
'Het licht begint binnen te dringen, door de op 'n kier staande deur.
Maria zet hem helemaal open.
De dageraad maakt de bedauwde aarde helemaal wit.
Er hangt een heerlijke geur van vochtige aarde en groen,
en de eerste vogelgeluiden klinken van tak tot tak.
De oude man en Maria gaan naar de deur.
Ze zijn bleek van de slapeloze nacht, en het licht van de dageraad maakt hen nog bleker.
Maria trekt haar sandalen weer aan, loopt naar de voet van de trap en luistert.
En als er een vrouw verschijnt, meldt ze het en komt dan terug.
Nog niets.
Maria gaat een kamer binnen
en komt terug met wat hete melk die ze de oude man laat drinken,
ze gaat naar de duiven en verdwijnt weer in diezelfde kamer.
Misschien is het de keuken.
Ze gaat rond, kijkt.
Zij lijkt het beste te hebben geslapen, ze is zo snel en vredig.
Zacharias loopt zenuwachtig door de tuin heen en weer.
Maria kijkt hem medelijdend aan.
Dan gaat ze weer de gebruikelijke kamer binnen
en bidt, geknield bij haar weefgetouw, intens,
omdat het kreunen van de lijdende vrouw scherper wordt.
Ze buigt zich op de grond om de Eeuwige te smeken.
Zacharias komt terug en ziet haar zo, uitgestrekt en huilend.
De arme oude man.
Maria staat op en neemt hem bij de hand.
Ze is veel jonger, maar ze lijkt de moeder te zijn van die oude desolaatheid,
en zij stort haar troost over hem uit.'
Reacties
Een reactie posten