geboorte van Johannes 6
23.9
Maria zegt:
'Als mijn aanwezigheid de Doper had geheiligd,
dan had ze van Elizabeth niet de veroordeling weggenomen die van Eva kwam.
"Met pijn zult gij kinderen baren"... had de Eeuwige gezegd.
Alleen ik, zonder vlek,
en die geen menselijk samenkomen had gekend,
was vrijgesteld van pijn.
Verdriet en lijden
zijn de vruchten van de zonde.
Toch moest ook ik, die Onbevlekt was, lijden en verdriet kennen,
omdat ik de Mede-Verlosseres was.
Maar de kwelling van het baren kende ik niet.
Nee. Déze kwelling kende ik niet.
Maar geloof me, O dochter...
dat er nooit een kwelling van het kraambed is geweest noch zal zijn
vergelijkbaar met de mijne...
als Martelares van een Spiritueel Moederschap,
dat plaatsvond op het hardste bed, dat van mijn Kruis,
aan de voet van het Schavot van de Zoon die stierf voor mij.
En wélke moeder,
die gedwongen wordt om op déze manier te baren?
Om de marteling van haar darmen, gescheurd
door de zuchten van haar stervende schepsel,
te mengen met die van de darmen, samengekrompen
om de gruwel te moeten overwinnen van te moeten zeggen:
"Ik houd van jullie! Kom naar mij, ik ben jullie Moeder!"
Tegen de moordenaars van de Zoon
geboren uit de meest sublieme Liefde die de hemel ooit heeft gezien!
Uit de liefde van een God met een maagd, uit de kus van Vuur,
uit de omhelzing van Licht dat Vlees werd,
en dat van de schoot van een vrouw
het Tabernakel van God maakte...
"Hoeveel pijn moet je lijden,
om moeder te zijn!" zei Elisabeth.
Véél!
Maar niets
vergeleken met het mijne.'
Reacties
Een reactie posten