Maria wil naar Elizabeth
18.5-6
Maria Valtorta:
'Maria legt, net zoals iemand die een beslissing neemt,
het borduurwerk op haar schoot en zegt:
"Jozef, ik heb je iets te vertellen!
Ik heb nooit wat, want je weet hoe teruggetrokken ik leef, maar vandaag heb ik nieuws.
Ik heb het nieuws ontvangen dat Elizabeth, ons familielid, de vrouw van Zacharias,
op het punt staat een zoon te krijgen!"
Jozef spert zijn ogen open
en zegt: "Op die leeftijd?"
"Op die leeftijd!" antwoordt Maria glimlachend.
"De Heer kan alles. En nu wou Hij die vreugde schenken aan ons familielid."
"Hoe weet jij dat? Is het zeker, dat nieuws?"
"Er is een boodschapper gekomen, en hij is iemand die niet kan liegen.
Ik zou graag naar Elizabeth toe willen gaan, om haar te dienen,
en haar te vertellen dat ik mij, met haar, verheug!
Als je me toestaat..."
"Maria, jij bent mijn vrouw en ik ben je dienaar.
Alles wat jij doet, is goed gedaan.
Wanneer wil je vertrekken?"
"Zo snel mogelijk.
Maar ik zal maanden wegblijven."
"En ik zal de dagen tellen, terwijl ik op je wacht.
Ga gerust, ik zorg voor het huis en je kleine tuin.
Je zult je bloemen net zo mooi terugvinden als wanneer jij ze verzorgd had.
Gewoon... maar wacht... ik moet vóór Pasen naar Jeruzalem gaan
om wat spullen voor mijn werk te kopen...
Als je een paar dagen wacht, breng ik jou erheen.
Niet langer, want ik moet snel terug.
Maar we kunnen er samen heenreizen.
Ik ben rustiger als ik weet dat je niet alleen bent, op straat...
Als je terugkomt, laat het me dan weten, dan zal ik je tegemoet gaan."
"Jij bent zo goed, Jozef.
Moge de Heer je belonen met Z'n Zegeningen
en de pijn bij je weghouden.
Dat vraag ik Hem,
altijd..."
De twee ingetogen/kuise echtgenoten
glimlachen zoals engelen naar elkaar.
De stilte herstelt zich
voor enige tijd.
Dan staat Jozef op.
Hij trekt zijn mantel weer aan
en trekt de capuchon over zijn hoofd.
Hij groet Maria, die ook is opgestaan,
en gaat naar buiten.
Maria ziet hem weggaan.
Met een zucht van pijn.
Dan rolt ze haar ogen naar de hemel.
Vast biddend.
Ze doet de deur voorzichtig dicht.
Vouwt het borduurwerk op.
Gaat naar de keuken, dooft of bedekt het vuur.
Ze zorgt ervoor dat alles in orde is.
Ze pakt de lamp, vertrekt en sluit de deur.
Beschermt met haar hand de vlam
die trilt in de koude nachtwind.
Ze gaat naar haar kamertje
en bidt opnieuw.
Zo eindigt het visioen.'
Reacties
Een reactie posten