voor ons overwonnen
25.11-12
Maria zegt:
'Kort in aantal, maar enorm in intensiteit waren ze,
de drie dagen van het lijden van Jozef, en van het mijne,
van deze eerste Passie van mij.
Omdat ik zijn lijden begreep,
en dat op geen enkele manier kon verlichten,
door mijn gehoorzaamheid aan het Decreet van God,
die mij had gezegd: "Zwijgen!"
En toen ik hem,
aangekomen in Nazareth,
zag vertrekken, na 'n laconiek afscheid,
gebogen, en alsof hij in korte tijd ouder was geworden,
en ook niet 's avonds naar mij zag komen, zoals hij altijd deed,
dan zeg ik jullie, kinderen, dat mijn hart huilde met een zeer acute pijn.
Opgesloten in mijn huis, alleen,
in het huis waar alles me deed denken aan de Aankondiging en de Incarnatie,
en waar alles me deed denken aan Jozef die met mij getrouwd was
in een onbevlekte maagdelijkheid...
moest ik weerstand bieden...
aan de ontmoediging...
de insinuaties
van Satan...
En hopen, hopen, hopen.
En bidden, bidden, bidden.
En vergeven, vergeven, vergeven...
Jozefs wantrouwen...
zijn roeren in de gerechtvaardigde verontwaardiging.
Kinderen,
we moeten
hopen, bidden en vergeven
zodat G o d
námens ons
tussenbeide
komt.
Ook jullie, gá door je eigen Passie.
Verdiend door je schulden...
Ik leer je hoe haar te overwinnen
en in vreugde te veranderen:
hoop, bovenmatig;
bid, zonder scepsis;
vergeef, om vergeven te zijn.
Gods Vergeving zal de Rust zijn...
waar je naar verlangt, O kinderen.
Ik zal jullie voorlopig niets anders vertellen.
Tot na de Paastriomf zal er stilte zijn.
Het is de Lijdenstijd...
Heb medelijden met jullie Verlosser.
Hoor Zijn Klaagzangen, en tel Zijn Wonden en Tranen.
Elk daarvan kwam naar beneden voor jullie,
en werd geleden voor jullie.
Elk ander visioen verdwijnt voor dit Visioen,
dat je herinnert aan de Verlossing
volbracht voor jullie.'
Reacties
Een reactie posten