Judas lacht om meeleven, Petrus zet hem buiten
100.9
Maria Valtorta:
'Maria komt binnen en loopt op de twee bedroefden toe.
Ze streelt Judas over zijn donkere haren en Jakobus over zijn wang.
Ze is bleek als een lelie.
Judas pakt haar hand, kust die en vraagt: "Hoe maakt hij het nu?"
"Hij slaapt, zoon. Je moeder stuurt je haar kus!"
en ze kust hen allebei.
Petrus' rauwe stem barst los:
"Luister, kom even hier, ik wil jou iets vertellen!"
En ik zie hoe Petrus met zijn sterke hand de arm van de Iskariot vastpakt
en hem de straat op draagt. En daarna alleen terugkomt.
"Waar heb je hem heen gestuurd?" vraagt Jezus.
"Waar? De frisse lucht in, anders had ik hem op een andere manier wel wat lucht gegeven...
en ik deed dat niet, alleen voor Jou. Oh! nu voel ik me beter.
Wie om pijn lacht is een adder, en ik verpletter slangen...
Hier ben Jij... en ik heb hem alleen maar het maanlicht in gestuurd.
Het zal misschien... maar ik zal nog eerder een schrijver worden,
iets dat alleen God in mij kan doen, die nauwelijks weet dat ik op de wereld ben,
dan dat hij, zelfs niet met Gods hulp, goed wordt.
Ik, Simon van Jona, verzekert u dat, en ik heb gelijk.
Nee! Neem het niet persoonlijk!
Hij kon niet geloven dat hier werkelijk verdriet was..
Het is droger dan een vuursteen in de augustuszon.
Kop op, jongens!
Hier is een Moeder zoals zelfs in de Hemel geen lievere bestaat.
Hier is een Meester die beter is dan het hele Paradijs.
Hier zijn zoveel eerlijke harten die oprecht van jullie houden.
Stormen zijn goed: ze doen het stof wegwaaien.
Morgen zullen jullie frisser zijn dan bloemen
en sneller dan vogels om onze Jezus te volgen!"
En met deze eenvoudige en goede woorden van Petrus
eindigt alles.'
Reacties
Een reactie posten