Jezus mist hemelse liefde
121.2
Maria Valtorta:
'Simon zegt kalm tegen Petrus:
"Sorry, vriend, als ik je iets vertel.
Hij heeft gebreken. Maar jij hebt er ook een paar.
En één is dat je geen medelijden hebt met de jeugd.
Waarom houd je geen rekening met leeftijd, geboorte... en zoveel andere dingen?
Weet je, je handelt uit liefde voor Jezus... Maar besef je niet dat deze discussies Hem vermoeien?
Ik vraag het niet aan hem (en hij verwijst naar Judas), maar aan jou, volwassen en eerlijk ook,
doe ik dit verzoek. Hij heeft al veel verdriet om zijn vijanden. Moeten wij Hem nog meer geven?
Er is al zoveel oorlog om Hem heen. Waarom er dan ook nog creëren in zijn eigen nest?"
"Dat is waar. Jezus is erg verdrietig en ook uitgemergeld!"
zegt Judas Thaddeus.
"Ik voel Hem 's nachts zich op zijn bed omdraaien en zuchten.
Een paar nachten geleden werd ik wakker en zag hem huilend bidden.
Ik zei tegen hem: "Wat is er?"... En Hij omhelsde mij en zei:
"Hou van Mij. Hoe vermoeiend is het om de 'Verlosser' te zijn!"
"Ik vond hem ook in het rivierbos, met tekenen van huilen," zegt Filippus.
"En op mijn vragende blik, antwoordde Hij:
'Weet je wat de hemel anders maakt dan de aarde,
na het verschil van de niet zichtbare aanwezigheid van God?...
Het is het gebrek aan liefde tussen mensen.
Het wurgt me als een strop.
Ik kwam hierheen...
om zaden te strooien voor de vogels...
om geliefd te worden...
door wezens die van elkaar houden.'"
Judas Iskariot (hij moet een beetje onevenwichtig zijn)
gooit zich op de grond en huilt als een jongen.'
Reacties
Een reactie posten