met Jezus' naam genezen van zwakzinnigheid
122.7
Maria Valtorta:
'Jezus weigert het wonder aan niemand.
Prachtig is dat van een zwakzinnige jongeman, die Hij met Zijn adem intelligentie inblies,
terwijl Hij diens grote hoofd tussen Zijn lange handen hield.
Iedereen drong naarbinnen om het zien.
Zelfs de gesluierde vrouw, misschien omdat er veel mensen zijn,
durfde wat dichterbij te komen, en ging naast de huilende vrouw staan.
Jezus zegt tegen de jongeman:
"Ik wil dat het licht van het intellect in jou nu de weg baant voor het Licht van God.
Luister, en zeg met Mij: 'Jezus'... Zeg het. Ik wil het."
De debiele jongen, voorheen alleen maar kreunend als een dier,
stamelt moeizaam: "Jezus", of liever gezegd: "Jejus".
"Nogmaals!" beveelt Jezus,
terwijl Hij het misvormde hoofd nog steeds in Zijn handen houdt
en Hem met Zijn Blik domineert.
"Jez-zus."
"Nog een keer!"
"Jezus!" zegt de jongen uiteindelijk.
En zijn blik is niet langer zo uitdrukkingsloos,
zijn mond heeft een andere glimlach.
"Man," zegt Jezus tegen zijn vader, "u had vertrouwen! Uw zoon is genezen!
Vraag hem wat. De naam van Jezus is een mirakel, tegen ziekten en hartstochten."
De man zegt tegen zijn zoon: "Wie ben ik?"
En de jongen: "Mijn vader."
De man drukt zijn zoon tegen zijn hart en legt uit:
"Hij is zo geboren. Mijn vrouw stierf tijdens de bevalling,
en hij was verstandelijk en in zijn spreken gestoord. Kijk nu!
Ik had groot geloof, ja. Ik kom uit Joppe.
Wat moet ik voor U doen, Meester?"
"Wees goed. En je zoon eveneens. Meer niet."
"En houden van U. Oh! Laten we het meteen aan je oma vertellen!
Zij is degene die mij heeft overtuigd om dit te doen. Moge zij gezegend zijn!"
De twee gaan vrolijk verder.
Van het ongeluk uit het verleden is alleen het grote hoofd van de jongen overgebleven.
Maar expressie en spraak zijn normaal.'
Reacties
Een reactie posten