beter: je brengt Zíjn licht - houd het roet ver weg
169.8
Maria Valtorta:
'"Jullie moeten herinneren aan de ware God.
Heb dan geen zevenvoudig heidendom in je.
Anders zouden jullie hoge, profane plaatsen worden
met heilige bossen voor deze of gene god,
en zouden jullie hen die je als tempels van God beschouwen,
in jullie heidendom meeslepen.
Je moet het licht van God dragen.
Een vuile lont, een lont die niet met olie is gevoed,
rookt en geeft geen licht, stinkt en verlicht niet.
Een lamp verborgen achter vuil kwarts
schept geen schitterende gratie, creëert niet het heldere lichtspel op het glanzende mineraal.
Maar hij kwijnt weg achter de sluier van zwarte rook
die de diamantdragende schuilplaats ondoorzichtig maakt.
Het licht van God schijnt
waar de wil ijverig dagelijks de slakken reinigt
die het werk zelf, met zijn contacten, reacties en teleurstellingen, veroorzaakt.
Het licht van God schijnt
waar de lont ondergedompeld is
in de overvloedige vloeistof van gebed en naastenliefde.
Het licht van God vermenigvuldigt zich
in oneindige pracht, evenveel als Gods volmaaktheden,
die eenieder in de heilige een heldhaftig beoefende deugd opwekken,
indien de dienaar van God het onaantastbare kwarts van zijn ziel rein houdt
van de zwarte rook van elke rokende, kwade passie.
Het onaantastbare kristal.
On-aantastbaar!
(Jezus dondert in dit slot
en Zijn stem galmt na in het natuurlijke amfitheater).
Alleen God heeft het recht en de macht om in het kristal te krassen,
om er met de diamant van Zijn Wil Zijn allerheiligste Naam op te schrijven.
Dan wordt die Naam een sieraad dat een levendiger facet
van bovennatuurlijke schoonheden markeert
op het zuiverste kristal.
Maar als de dwaze dienaar van de Heer de zelfbeheersing verliest
en het zicht op zijn missie verliest, die geheel en al bovennatuurlijk is,
en hij laat toe dat er valse ornamenten in hem gegraveerd worden,
krassen en geen gravures, mysterieuze en satanische figuren
gemaakt door de vurige klauw van Satan, dan...
schijnt de wonderbaarlijke lamp niet langer prachtig en altijd intact,
maar barst en ruïneert, verstikt de vlam onder het puin van het gebarsten kristal,
of vormt, als het niet barst, een wirwar van tekens van een onmiskenbare aard
waarin het roet zich vastzet en binnendringt en bederft."'
Reacties
Een reactie posten