poëma van de god-mens

169.8 Maria Valtorta: '"Jullie ​​moeten herinneren aan de ware God. Heb dan geen zevenvoudig heidendom in je. Anders zouden jullie hoge,  profane plaatsen worden met heilige bossen voor deze of gene god, en zouden jullie hen die je als tempels van God beschouwen, in jullie heidendom meeslepen. Je moet het licht van God dragen. Een vuile lont, een lont die niet met olie is gevoed, rookt en geeft geen licht, stinkt en verlicht niet. Een lamp verborgen achter vuil kwarts schept geen schitterende gratie, creëert niet het heldere lichtspel op het glanzende mineraal. Maar hij kwijnt weg achter de sluier van zwarte rook die de diamantdragende schuilplaats ondoorzichtig maakt. Het licht van God schijnt waar de wil ijverig dagelijks de slakken reinigt die het werk zelf, met zijn contacten, reacties en teleurstellingen, veroorzaakt. Het licht van God schijnt waar de lont ondergedompeld is in de overvloedige vloeistof van gebed en naastenliefde. Het licht van God vermenigvuldigt zich in...

-Hebe, dochter van Zeus, schenkster van de goden (van nectar en ambrozijn)- 168.4 Maria Valtorta: 'De gesluierde vrouw huilt nog harder... Dan herstelt ze zich. "Ik was mooi. Ik ben het. Kijk!" Ze staat op, gooit snel haar sluier naar achteren en laat de mantel vallen. En ik ben verbaasd, want ik zie uit de afgeworpen stoffen Aglaë tevoorschijn komen, mooi, zelfs in haar bescheiden jurk, met haar eenvoudige gevlochten kapsel, zonder juwelen, zonder pompeuze stoffen, een ware bloem van vlees, slank en toch volmaakt, met een mooi gezicht, een lichtbruine kleur en ogen, van fluweel, maar vol vuur. -Hebe, met kelk- Ze knielt weer voor Maria neer: "Ik was mooi, helaas... En ik was gek/dwaas! Die dag kleedde ik me in sluiers, de meisjes van mijn heer, die me graag zagen dansen, hielpen me...  Ik kleedde me aan op een strook blond strand, met uitzicht op de blauwe zee. Op het strand, op die verlaten plek, waren er wilde witte en gele bloemen, met een scherpe geur van amande...

168.2 Maria Valtorta: 'Maria kent haar niet... Ik wel. Het is de gesluierde van Aqua Speciosa . Ze staat op, terneergedrukt, trillend, schokkend door haar tranen, en weigert nog steeds naarbinnen te gaan, zeggende: "Ik ben een heiden, Mevrouw. Voor jullie Joden: vuiligheid, zelfs al was ik een heilige. Dubbele vuiligheid, want ik ben een prostituee." "Als je naar me toe komt, als je door mij mijn Zoon zoekt, dan kun je niets anders zijn dan een berouwvol hart. Dit huis verwelkomt hen wier naam Verdriet is." En ze trekt haar naar binnen, sluit de deur, zet de lamp terug op tafel, biedt haar een plaats aan en zegt: "Spreek!" Maar de gesluierde wil niet gaan zitten; een beetje gebogen, zet ze haar huilen voort. Maria staat voor haar, lieflijk en majestueus. Ze wacht, biddend dat het gehuil mag bedaren. Ik zie haar bidden met haar hele uiterlijk, ook al neemt niets in haar de vorm van een gebed aan. Noch haar handen, die het handje van de gesluierde vrouw...

98.13 Maria Valtorta: '"En beminnen jullie! Oh! Welk woord moet Ik dan gebruiken om je te overtuigen om lief te hebben? Geen enkel dat jullie daartoe kan bekeren, arme mensen die door Satan worden opgehitst! En daarom zeg Ik hier: 'Vader, verhaast het uur van de reiniging! Dit land en deze kudde van U zijn onvruchtbaar geworden en ziek. Maar er is een dauw die hen kan verzachten en reinigen. Open, open de bron hiervan. Open Mij, Mij! Ziehier, Vader. Ik brand om Uw wil te laten uitkomen, die de Mijne is en die van de Eeuwige Liefde. Vader, Vader, Vader! Zie toch Uw Lam en wees de Offeraar!' Jezus is werkelijk geïnspireerd. Rechtop staand, met de armen gespreid in een kruis, Zijn gezicht naar de hemel gericht, met het blauw van het meer achter hem, in zijn linnen gewaad, lijkt hij op een biddende aartsengel. Mijn visioen vervliegt met Hem in deze houding.' 5 feb.1945

-melaatsen in Jeruzalem rond 1900- 55.3 Maria Valtorta: 'Jezus wendt zich tot Thomas: "Vriend, Ik heb jou vandaag eerder al gezegd , in de olijfgaard: 'Als Ik terugkom naar deze streken, als jij het nog steeds wilt, zul je de Mijne zijn.' Nu zeg ik je: 'Ben jij bereid om Jezus een plezier te doen?'" "Zonder enige twijfel!" "Maar wat als dit plezier opoffering kan veroorzaken?" "Geen enkel offer is het om U te dienen. Wat wilt U?" "Ik wilde je vertellen... maar je hebt je werk, hebt je genegenheden..." "Niets daarvan, niets! Ik heb U! Spreek!" "Luister. Morgen bij het eerste licht zal de melaatse de graven verlaten om iemand te zoeken die de priester kan waarschuwen. Jij gaat eerder naar de graven. Dat is naastenliefde. En je zult hardop zeggen: -graven in Kidron-vallei- 'O jij die gisteren gereinigd werd, kom naar buiten! Jezus van Nazareth, de Messias van Israël, Hij die jou genezen heeft, stuurt...

-Jezus geneest de melaatse (Melchior Doze)- 54.2 Maria Valtorta: 'Een man, helemaal ingepakt, leunt tegen de rustieke muur die een richel ondersteunt, het dichtst bij de rand van de boerderij. Hij moet daarheen gekomen zijn via een pad dat langs de beek daarheen leidt. Als hij Jezus naar zich toe ziet komen, roept hij: "Ga terug, terug! Maar ook barmhartigheid!" En hij ontbloot zijn romp en laat zijn gewaad vallen. Als het gezicht al bedekt is met korsten, dan is de romp een borduur-werk van zweren. Sommige zijn al gereduceerd tot diepe gaten, andere zijn als rode brandwonden, weer andere witachtig en glanzend, alsof er wit glas op zit. "U bent een melaatse! Wat wilt u van mij?" "Vervloek mij niet! Stenig mij niet! Ze vertelden mij dat U Uzelf onlangs manifesteerde als de Stem van God en Drager van Genade. Ze vertelden mij dat U hebt verzekerd dat U, door het heffen van Uw teken , ieder kwaad geneest. Hef het op mij!... Ik kom van bij de graven... ginds......