Stefanus welkom, maar eerst zelfonderzoek
166.12
Maria Valtorta:
'Ze zijn allemaal verbijsterd: apostelen, discipelen, gelovigen...
De vragensteller is bleek, terwijl Johannes paars is.
Niet zozeer van vermoeidheid dan wel van liefde.
Uiteindelijk roept Stefanus uit:
"Gezegend ben jij! Maar vertel me, wie ben je?"
En Johannes
– en hij heeft een houding die me sterk doet denken aan Maria t.t.v. de Boodschap –
zegt zachtjes, buigend, als ter aanbidding van degene die hij noemt:
"Ik ben Johannes. Je ziet in mij de kleinste van de slaven/dienaren van de Heer."
"Maar wie is jouw Meester, tot vandaag?"
"Geen enkele die niet God is,
want ik heb geestelijke melk gedronken van Johannes, de vooraf geheiligde van God,
en eet nu het brood van Christus, het Woord van God,
en drink het vuur van God dat tot mij komt uit de hemel.
Eer zij de Heer!"
"Aha! Maar ik zal jullie niet meer verlaten! Noch jou, noch Hem, geen van beide verlaat ik. Neem mij!"
"Wanneer... O! maar hier is Petrus, de leider onder ons!"
En Johannes neemt de verbaasde Petrus bij de hand,
en roept hem uit tot "de eerste".
En Petrus hervindt zichzelf:
"Zoon, een grote missie vereist een grondige overdenking.
Dit hier is onze engel en hij verlicht.
Maar we moeten weten of de vlam in ons kan blijven bestaan.
Meet jezelf.
En kom dán tot de Heer.
We zullen ons hart voor je openen als voor een zeer dierbare broeder.
In de tussentijd, als je ons leven beter wilt leren kennen, blijf dan.
De kudden van Christus kunnen overmatig groeien
om, uit de volmaakte en de onvolmaakte,
de ware lammeren te onderscheiden
van de valse rammen."
En hiermee eindigt de eerste apostolische manifestatie.'
Reacties
Een reactie posten