poëma van de god-mens

399.3 Maria Valtorta: 'Jezus begint onmiddellijk te spreken. "Inwoners van Bethzur, luister!  Vorig jaar heb Ik jullie verteld wat er gedaan moet worden om het Koninkrijk van God te verkrijgen. Nu bevestig Ik het jullie, zodat jullie niet verliezen wat jullie verkregen hebben. Dit is de laatste keer dat de Meester zo tot jullie spreekt, tot een bijeenkomst waar niemand ontbreekt. Daarna zal Ik je eventueel opnieuw ontmoeten, bij toeval,  elk apart, of in kleine groepjes, op de wegen van ons aardse vaderland. Later, nog later, zal Ik jullie kunnen zien in Mijn Koninkrijk. Maar het zal nooit meer zijn zoals nu. In de toekomst zullen er vele dingen worden gezegd, over Mij, tegen Mij, over jullie en tegen jullie. Ze zullen jullie willen terroriseren. Ik zeg jullie, samen met Jesaja [ 43:1 ] :  wees niet bang,  want Ik heb jullie verlost, en je bij naam geroepen. Alleen zij die Mij willen verlaten, zullen reden hebben om bang te zijn. Niet zij die, omdat ze trouw zijn, ...

372.4 Maria Valtorta: 'Maar de gouden stem van Maria Magdalena barst heftig los: "Sinds wanneer, o man, vergeet jij dat je een dienaar bent en dat onze inschikkelijkheid jou je als een meester doet gedragen? Van wie zijn dat huis en die olijfgaard? Alleen wij kunnen tegen de Rabbi zeggen: 'Niet komen, om ons bezit niet te laten beschadigen'... Maar wij zeggen dat niet! Want het zou altijd het grootste goed zijn, als de vijanden van Christus, in hun zoektocht naar Hem,  de planten, de muren en zelfs de rotswanden zouden vernielen. Want alles zou vernietigd worden omdat het de Liefde heeft gehuisvest, en de Liefde zou ons, Haar trouwe vrienden, liefde schenken. Maar laat ze tocj komen! Laat ze maar vernielen! Laat ze maar vertrappen! En wat dan nog! Het is genoeg dat Hij ons liefheeft en dat Hij ongedeerd blijft!" Jona zit klem  tussen de angst voor zijn vijanden en die voor zijn vurige meesteres, en mompelt: "En als ze mijn zoon kwaad doen?..." Jezus tr...

324.2 Maria Valtorta: '"'t Is aan jou, Simon Zeloot ! Ik heb gesproken, ga jij verder!" De Zeloot, zo plots gegrepen en zo duidelijk aangewezen als tweede spreker, kan niet anders dan zonder aarzeling of verwijt naar voren treden. En dat doet hij, door te zeggen: "Ik zal de redevoering van Simon Petrus voortzetten, het hoofd van ons allen door de wil van de Heer. En ik zal op mijn beurt uitgaan van Jesaja 52, gezien door iemand die de vleesgeworden Waarheid kent, wiens dienaar hij voor eeuwig is. Er staat geschreven: "Sta op, bekleed u met kracht, o Sion, bekleed u met uw feestgewaad, o stad van de Heilige." [ Jes.52:1 ] Zo hoort het ook te zijn! Want, wanneer een belofte wordt vervuld, wanneer vrede wordt gesloten, veroordeling ophoudt, en de tijd van vreugde aanbreekt, dan moeten de harten en steden zich voor de gelegenheid tooien en hun neerslachtige hoofden opheffen, in het gevoel dat ze niet langer gehaat, niet langer verslagen en geslagen zijn, m...

- Prière des malades in St.-Nicolas-des-Champs (Parijs)- 293.7 Maria Valtorta: 'De genezing van alle zieken is gelijktijdig en alomvattend. Een gejuich, een donderend geroep, hosanna's voor de Verlosser! En vanuit de achterkant van de binnen-plaats, nog steeds het doek meeslepend dat haar bedekte, breekt een vrouw door de menigte heen en valt aan de voeten van de Heer. De menigte slaakt een andere kreet, een kreet van angst: " Maria , de melaatse v rouw van Joachim !" en ze vluchten in alle richtingen. "Wees niet bang! Ze is genezen! En haar aanraking kan jullie geen kwaad meer doen!" verzekert Jezus. En dan tegen de neergeknielde vrouw: "Sta op, mevrouw. Uw grote hoop heeft u beloond en u bent vergeven voor het vertrappen van de voorzichtigheid jegens uw broeders. Keer terug naar huis na deze heilzame reiniging." De vrouw, jong en tamelijk mooi, huilt terwijl ze opstaat. Jezus toont haar aan de menigte, die dichterbij komt, en het wonder bewondert...

289.7 M. Valtorta: 'Het crr crr van de kameeldrijver laat ons weten dat de kameel op het punt staat terug te keren, in een rustig tempo nu, zonder geluid te maken in het dikke gras buiten de achterpoort, die door een bediende onmiddellijk wordt geopend. En Margziam keert vrolijk terug, blozend van de race — een klein mannetje gehesen op de hoge rug—  lachend, zwaaiend met zijn armen, terwijl de kameel knielt, en hij glijdt van het bizarre zadel en liefkoost de donkere kameeldrijver. En rent dan naar Jezus toe en roept: "Wat prachtig! Zijn de Wijzen uit het Oosten op zulke dieren gekomen om Jou te aanbidden? Ook ik zal met hen rondgaan, om Jou overal te verkondigen! De wereld lijkt groter, van bovenaf gezien, en zegt: 'Kom toch, kom, jullie die het Goede Nieuws kennen!' O! Weet je dat?... Die man heeft het ook nodig!... En ook u, koopman, en al uw dienaren!... Hoeveel mensen wachten en sterven zonder het te kunnen ontvangen... Meer mensen dan er zand is in de rivier. Al...

- HH. Titus Brandsma & Jan Galama (WOII)- 170.13 Maria Valtorta: '"ZALIG BEN IK ALS IK VERVOLGD WORD OMWILLE VAN DE GERECHTIGHEID" De mens is zozeer van Satan doordrongen... dat hij het goede haat, waar het zich maar bevindt, dat hij het goede haat, bijna alsof het goede, zelfs als het stil is, hem beschuldigt en verwijt. In feite maakt de goedheid van de ene de goddeloosheid van de goddelozen nog zwarter. In feite zet het geloof van de ware gelovige de hypocrisie van de valse gelovigen nog meer in de verf. In feite kunnen niet anders dan gehaat worden door de onrechtvaardigen, zij die met hun levenswijze een voortdurend getuigen van gerechtigheid zijn. En dan, zie, hoe woedend ze zijn tegen hen die de gerechtigheid liefhebben. - HH. van Rooijen & Galama - Ook hier is het als met oorlogen... De mens vordert meer in de satanische kunst van het vervolgen dan in de heilige kunst van het liefhebben. Maar hij kan niet anders dan dat vervolgen wat een kort leven heeft....

166.12 Maria Valtorta: 'Ze zijn allemaal verbijsterd: apostelen, discipelen, gelovigen... De vragensteller is bleek, terwijl Johannes paars is. Niet zozeer van vermoeidheid dan wel van liefde. Uiteindelijk roept Stefanus uit: "Gezegend ben jij! Maar vertel me, wie ben je?" En Johannes – en hij heeft een houding die me sterk doet denken aan Maria t.t.v. de Boodschap – zegt zachtjes, buigend, als ter aanbidding van degene die hij noemt: "Ik ben Johannes. Je ziet in mij de kleinste van de slaven/dienaren van de Heer." "Maar wie is jouw Meester, tot vandaag?" "Geen enkele die niet God is, want ik heb geestelijke melk gedronken van Johannes, de vooraf geheiligde van God, en eet nu het brood van Christus, het Woord van God, en drink het vuur van God dat tot mij komt uit de hemel. Eer zij de Heer!" "Aha! Maar ik zal jullie niet meer verlaten! Noch jou, noch Hem, geen van beide verlaat ik. Neem mij!" "Wanneer... O! maar hier is Petrus,...

148.3 M. Valtorta: 'Johannes werpt zich ter aarde en huilt met krachtige snikken van geestelijke vreugde, wat onmogelijk lijkt bij zo'n strenge persoonlijkheid. Jezus legt Zijn hand op zijn hoofd: "Jouw huilen, dat vreugde en nederigheid is, wordt weerspiegeld in een ver lied, bij het horen waarvan je hartje toen een sprongetje van vreugde maakte. Dat lied en deze tranen zijn één en dezelfde lofzang op de Eeuwige die 'grote dingen heeft gedaan, Hij die machtig is, in nederige geesten'... Ook Mijn Moeder zingt nu opnieuw het liedje dat ze toen al heeft gezongen. Maar later zal ook Haar de grootste Glorie/Heerlijkheid ten deel vallen, zoals nu al aan jou, na het martelaarschap. Ik breng jou ook haar groeten over. Alle afscheidsgroeten en alle troost. Je verdient het. Hier is het alleen de hand van de Mensenzoon die op je hoofd rust, maar uit de open Hemel daalt het Licht en de Liefde neer om jou te zegenen, Johannes." "Dat verdien ik helemaal niet. Ik ben...

(Matteo Rosselli) 148.2 Maria Valtorta: '"Ik ben gekomen om 'bedankt' te zeggen. Je hebt je taak vervuld en vervult ze nog steeds, met de perfectie van de Genade die in je is, je missie als Mijn Voorloper. Als de tijd komt, zul je aan Mijn zijde de hemel binnengaan, want je zult alles verdiend hebben van God. Maar in afwachting daarvan zúl je al in de vrede van de Heer zijn, mijn geliefde vriend." "Zeer binnenkort zal ik de vrede ingaan. Mijn Meester en God, zegen Uw dienaar en sterk hem in de laatste beproeving. Het is mij niet onbekend dat het nu dichtbij is, en dat ik nog één getuigenis moet afleggen: dat van het bloed. En voor U, meer nog dan voor mij, is het niet onbekend dat mijn tijd gaat komen. Uw komst was de barmhartige goedheid van Uw hart van God, die het wilde, om de laatste martelaar van Israël te sterken. en de eerste martelaar van de nieuwe tijd. Maar vertel me alleen: zal ik lang moeten wachten op Uw komst?" "Nee, Johannes. Niet vee...

109.15 Maria Valtorta: 'Ze stappen allen uit en vervolgen hun reis. "Je zult spoedig rusten, Jona," stelt Jezus gerust. Jona glimlacht. Hij wordt steeds stiller, naarmate de avond valt en hij er zeker van is dat hij ver weg van Doras is. Johannes en zijn broer rennen vooruit om Maria te waarschuwen. En wanneer de kleine processie tegen de avond aankomt, in het bijna verlaten Nazareth, staat Maria al op de drempel te wachten op haar Zoon. "Moeder, hier is Jona! Hij neemt zijn toevlucht tot jouw zoetheid om een voorsmaakje te hebben van zijn Paradijs. Gelukkig, Jona?" "Gelukkig! Gelukkig!" mompelt de uitgeputte man alsof hij in extase is. Hij wordt meegenomen naar het kamertje waar Jozef stierf. "Je ligt op het bed van Mijn vader. En hier is Mijn Moeder, en hier ben Ik. Zie je? Nazareth wordt Bethlehem! En jij bent nu de kleine Jezus tussen twee mensen die van je houden, en die diegenen zijn die in jou de trouwe dienaar vereren. De engelen zie je n...

107.3 Maria Valtorta: 'Het is laat in de nacht, als via de prachtige laan langs het meer, getrokken door stevige paarden, de wagen van Jonathan komt aangedraafd. De dienaren van Chusas, die al op wacht stonden bij de poort, geven het signaal en rennen met lampen naar buiten, die de helderheid van de maan nog vergroot. Johanna en Chusas komen eveneens snel aangelopen. En ook Jezus verschijnt lachend, met daarachter de groep apostelen. Als Maria afstijgt, knielt Johanna neer op de grond en groet haar: "Lof aan de Bloem van koninklijke afstamming! Lof en zegen aan de Moeder van het Verlossende Woord!" Ook Chusas maakt een buiging, die hij zelfs voor Herodes niet dieper kan maken, en zegt: "Gezegend zij dit uur dat u tot mij brengt! Gezegend bent U, Moeder van Jezus!" Maria antwoordt vriendelijk en nederig: "Gezegend zij onze Verlosser! En zalig de goeden die mijn Zoon liefhebben!" Ze gaan allemaal het huis binnen, ontvangen met de meest levendige teken...

78.2 Maria Valtorta: Judas komt naar buiten met een vrouw van in de vijftig of zo. Ze is behoorlijk lang, niet zo groot als haar zoon, aan wie ze haar zwarte ogen en krullend haar gaf.  Maar haar ogen zijn mild, nogal verdrietig, terwijl die van Judas heerszuchtig en sluw zijn. "Wees gegroet, koning van Israël," zegt ze, terwijl ze zich ter aarde werpt in een oprechte begroeting. "Laat Uw dienaar U ontvangen." "Vrede zij met u, mevrouw. En God zij met u en met uw schepsel." "Oh! Ja! met mijn schepsel!" Het is meer een zucht dan een antwoord. "Sta op, moeder. Ik heb ook een Moeder, en Ik kan niet toestaan ​​dat u Mijn voeten kust. In de naam van Mijn Moeder kus Ik u, mevrouw. Ze is uw zus... in de liefde en in het smartelijke lot van de moeder van de gemarkeerden." "Wat bedoel Je, Messias?" vraagt ​​Judas enigszins bezorgd. Maar Jezus antwoordt niet. Hij omhelst de vrouw die Hij welwillend van de grond heeft getild en die Hij n...