ook de rijken hebben hun kruis - verborgen!
184.2
Maria Valtorta:
"Kom hier!
Wilde u Mij horen spreken?
Waarom?"
"Omdat U de Messias bent.
U kunt alleen maar de Messias zijn, met het wonder dat U hebt verricht...
En ik zou het fijn vinden om U te horen. Ik ga nooit Magdala uit, omdat ik...
een moeilijke man en vijf kinderen heb. De jongste is vier maanden oud...
en U komt hier nooit..."
"Ik ben gekomen!
En naar uw huis! Ziet u?"
"Daarom wilde ik U horen."
"Waar is uw man?"
"Aan zee, Heer. Als hij niet vist, eten we niet.
Ik heb alleen dit tuintje. Is dat genoeg voor zeven personen?
En toch zou Zacheüs graag willen..."
"Wees geduldig, mevrouw. Iedereen heeft zijn kruis."
"Oh! Nee! De schaamtelozen hebben niets dan genot!
U hebt het werk van de schaamtelozen gezien! Zij genieten en laten anderen lijden.
Zij breken hun ruggen niet, door kinderen te baren en te werken.
Zij krijgen geen blaren van de schoffel, of gerimpelde handen van het wasgoed.
Zij zijn mooi, fris. Zij hebben niet Eva's veroordeling.
Ze zijn integendeel onze veroordeling, want... mannen...
U begrijpt me."
"Ik begrijp u. Maar weet...
dat ook zij hun eigen verschrikkelijke kruis hebben.
Het verschrikkelijkste.
Het kruis dat niet gezien kan worden.
Dat van het geweten dat hen verwijt,
van de wereld die hen bespot,
van hun bloed/familie dat/die hen verwerpt,
van God die hen vervloekt.
Ze zijn niet gelukkig, geloof me.
Ze breken hun ruggen niet bij het voortplanten en werken,
ze krijgen geen wonden aan hun handen bij het zwoegen.
Maar ze voelen zich desondanks gebroken,
en met schaamte vervuld.
Of hun hart is één grote wond.
Benijd hun uiterlijk niet, hun frisheid, hun schijnbare sereniteit.
Het is een sluier over een ruïne die bijt en geen rust geeft.
Benijd hun slaap niet, o eerlijke moeder die droomt van haar onschuldigen...
Zij hebben nachtmerries op hun kussens.
En morgen, de dag dat ze in doodsangst of ouderdom zullen zijn,
hebben ze wroeging en angst."
"Het is waar...
Vergeef me..."'
Reacties
Een reactie posten