Maria adviseert Judas' moeder om de hoop nooit op te geven
214.7
Maria Valtorta:
'Maria, die al die tijd stil is gebleven
en met een uitdrukking van medelijdend verdriet heeft geluisterd naar deze moederlijke klaagzang,
kan het met haar oprechte ziel niet ontkennen, en zegt zachtjes:
"Arme moeder!... Wat ik denk?...
Ja, uw zoon is niet de zuivere ziel van Johannes, noch de vriendelijke Andreas,
noch de standvastige Mattheus die wilde veranderen en veranderd is.
Hij is... onstabiel, ja, dat is hij
Maar we zullen veel voor hem bidden, u en ik.
Huil niet. Misschien ziet u hem in uw moederlijke liefde,
die zo graag trots op haar zoon zou willen zijn, misvormder dan hij is..."
"Nee! Neen! Ik zie het helder en ik ben zo bang!"
De kamer vult zich met de tranen van Judas' moeder,
en in het schemerige licht wordt Maria's gezicht wit, bleker nog...
door deze moederlijke bekentenis, die alle argwaan van de Moeder des Heren verscherpt.
Maar ze beheerst zich.
Ze trekt de ongelukkige moeder naar zich toe en streelt haar,
terwijl deze, de barrières van elke terughoudendheid doorbrekend,
nu verward en buiten adem al Judas' hardvochtigheid vertelt, zijn eisen en gewelddadigheid,
en besluit: "Ik bloos in zijn plaats wanneer ik zie dat ik het voorwerp ben van liefdevolle attenties van uw Zoon! Ik vraag het Hem niet. Maar ik weet wel zeker dat Hij het, afgezien van Zijn goedheid, ook doet om met Zijn daden tegen Judas te zeggen: 'Bedenk dat men zo omgaat met zijn moeder.'
Nu, tegenwoordig, lijkt hij helemaal goed te zijn... O! Was het maar waar! Help mij, help mij met gebed, u die heilig bent, dat mijn zoon de grote genade die God hem heeft geschonken niet onwaardig zal zijn!
Als hij mij niet wil liefhebben, als hij niet weet hoe hij dankbaar moet zijn jegens mij, die hem ter wereld heeft gebracht en heeft opgevoed, dan is dat niets. Maar moge hij werkelijk weten Jezus lief te hebben! Moge hij weten hoe Hem met trouw en dankbaarheid te dienen!
Als dit niet zo mag zijn, dan... moge God hem dan het leven ontnemen. Ik zou hem liever in het graf hebben... dan zou ik hem eindelijk hebben, want sinds hij tot verstand is gekomen, was hij nog maar heel weinig van mij. Dood liever dan een slechte apostel. Mag ik zo bidden? Wat zegt u?"
"Bid tot de Heer dat Hij het beste zal doen. Huil niet meer. Ik zag hoeren en heidenen aan de voeten van mijn Zoon, en samen met hen tollenaars en zondaars. Allen werden lammeren door Zijn Genade. Hoop, Maria, hoop! Het lijden van de moeders redt hun kinderen, weet je dat niet?..."
En met deze meelevende vraag eindigt alles.'
Reacties
Een reactie posten