poëma van de god-mens

CXIV OP HET GASTMAAL van JOZEF van ARIMATHEA -GAMALIËL en NICODEMUS ZIJN ER OOK- 114.1 Maria Valtorta: 'Arimathea is nog steeds bergachtig. Ik weet niet waarom, maar ik stelde me voor dat het in de vlakte lag. In plaats daar-van ligt het in de bergen, hoewel die al aflopen naar de vlakte die vruchtbaar lijkt, bij sommige bochten in de weg naar het westen toe, en aan de horizon verdwijnt, op deze novembermorgen, in een lage mist die net een eindeloze watervlakte is. Jezus is met Simon en Thomas. Er zijn geen andere apostelen bij Hem. Ik heb de indruk dat hij de effecten van te benaderen types verstandig afstemt en, afhankelijk van de omgeving, die types meeneemt die geaccepteerd kunnen worden zonder de gast al te veel te schokken. [...] Ik hoor ze praten over Jozef van Arimathea, en Thomas, die hem wellicht heel goed kent, illustreert de grote en prachtige bezittingen die zich over de berg uitstrekken, vooral aan de kant van Jeruzalem, aan de weg die van de hoofdstad naar Arimathe...

 CXIII OPNIEUW IN BETHANIË NA HET LOOFHUTTENFEEST -Jozef van Arimathea (Lorenzo Ferri)- 113.2-3 Maria Valtorta: 'Jezus is opnieuw bij Lazarus. Uit wat ik hoor, begrijp ik dat het Loofhuttenfeest al heeft plaatsgevonden en dat Jezus op aandringen van zijn vriend, die nooit van Jezus gescheiden zou willen zijn, naar Bethanië terugkeerde. Ik begrijp eveneens dat Jezus bij Lazarus is met alleen Simon en Johannes, terwijl de anderen verspreid zijn over de omgeving. En tenslotte begrijp ik dat er een groep vrienden bijeen is geweest, die nog steeds trouw bleven aan Lazarus, en door hem waren uitgenodigd om hen met Jezus kennis te laten maken. Ik begrijp dit alles omdat Lazarus de morele eigenschappen van ieder van hen nog even illustreert. -Bij kruisafneming (Giovanni G. Savoldo) (Vasily Perov) Zo spreekt hij over Jozef van Arimathea : Hij noemt hem "een rechtschapen man en een ware Israëliet". Hij zegt: "Hij durft het niet te zeggen - omdat hij bang is voor het Sanhedrin ...

CXCVII IN DE TEMPEL MET JOZEF VAN ARIMATHEA HET UUR VAN DE WIEROOK 197.3 Maria Valtorta: 'Ze zijn bij het offerblok om hun offers te brengen wanneer Jozef van Arimathea hen roept. "Jullie hier? Sinds wanneer?" zegt hij na hun wederzijdse begroeting. "Sinds gisteravond." "De Meester?" "Die is daar, met een nieuwe leerling. Hij komt zo." Jozef kijkt naar het kind en vraagt Petrus: "Een kleinzoon van je?" "Nee... ja... Om kort te gaan: niet qua bloed, veel qua geloof, totaal qua liefde." "Ik begrijp je niet..." "Een weeskind... dus niet wat het bloed betreft. Een leerling... dus veel wat het geloof betreft. Een zoon... dus totaal wat de liefde betreft. De Meester heeft hem aangenomen... en ik vertroetel hem. Hij wordt een dezer dagen volwassen..." "Al twaalf jaar? Zo klein?" "Euh!... de Meester zal het je vertellen... Jozef, jij bent goed... een van de weinige goede mensen hier... Vertel me...

CDVIII OP HET PLATTELAND VAN JOZEF VAN ARIMATHEA -VERMENIGVULDIGING VAN HET GRAAN EN KRACHT VAN HET GELOOF- 408.1 Maria Valtorta: 'Ook hier zijn de oogsters druk bezig. Of beter gezegd, druk bezig geweest. De sikkels zijn nu nutteloos, want er staat geen enkele graanaar meer overeind in deze velden, die nog dichter bij de Middellandse Zee liggen dan die van Nicodemus. Want Jezus ging niet naar Arimathea , maar naar de akkers van Jozef op de vlakte, richting de zee, die, vóór de oogst, een kleine zee van graan moeten zijn geweest, zo uitgestrekt zijn ze. Er staat een laag, breed, wit huis, midden in de kale velden. Een landhuis, maar goed onderhouden. De vier dorsvloeren raken vol met schoven, gebundeld zoals soldaten hun bagage meedragen tijdens een kamppauze. Wagens vol wagens vervoeren die schat van de velden naar de dorsvloeren, en mannen en nog eens mannen lossen de lading en stapelen die op, en Jozef gaat van de ene dorsvloer naar de andere, en ziet erop toe dat alles geda...

-Christus in huis van Martha en Maria ( Henryk Siemiradzki )- 282.3 Maria Valtorta: 'Kijk, daar is Bethanië al! Laten we even pauzeren, zodat Ik jullie allen kan zegenen, want hier is de plaats van uit elkaar gaan." En zich opnieuw bij de grote groep apostelen en discipelen voegend, zegent Hij hen en stuurt hen weg - allen behalve dan Ermasteüs, Johannes van Endor en Timon. Vervolgens zet Hij met hen die overblijven snel de paar stappen die Hem nog scheiden van de poort van Lazarus, die al wijd openstaat om Hem te ontvangen, en Hij betreedt de tuin, Zijn hand opheffend om het gastvrije huis te zegenen, in wiens grote park de eigenaren en de vrome vrouwen verspreid zijn, die lachen om Margziam die over het pad rend, versierd met de allerlaatste rozen. -Jozef van Arimathea & Nicodemus- En samen met de heren en de vrouwen, komen, op de roep van de laatste, ook Jozef van Arimathea en Nicodemus , eveneens te gast bij Lazarus, uit een pad tevoorschijn, om vrede te wensen aan de...

53.2 Maria Valtorta: 'Ik zie twee oudjes terugkomen, een hij en een zij, een arm lam voortduwend dat door de offeraars gebrekkig moeten zijn bevonden. Huilen, smeekbeden, nette boosheid, scheldwoorden wisselen elkaar af zonder dat de verkoper emotioneel wordt. "Voor wat jij wilt uitgeven, Galileër, is wat ik jou heb gegeven veel te mooi. Ga weg! Of voeg nog eens vijf denarii toe om een ​​mooier te krijgen." "In godsnaam! Wij zijn arm en oud! Wilt jij voorkomen dat wij Pasen vieren... wat wellicht onze laatste is? Is wat je voor dat lammetje vroeg, niet genoeg voor je?" -Jozef van Arimathea (Lorenzo Ferri, naar MV)- "Maak plaats, vuil volk. Jozef de Oude komt naar mij toe. Hij eert mij met zijn voorkeur... God zij met u, heer! Kom, kies!" Hij komt de kooi binnen en neemt een prachtig lam, die man die 'Jozef de Oude' wordt genoemd, d.w.z. Jozef van Arimathea . Pompeus gekleed en trots gaat hij voorbij, zonder naar de arme mensen te kijken die bij...

133.5 Maria Valtorta: '"Die schaamteloze vlerken komen regelrecht dat huis binnen!" roept Peter. En Judas Thaddeus roept uit: "Jozef... had het nieuws ook voor zichzelf kunnen houden. Maar... hij kon het niet laten om het aan haar te geven!" "De stem van een hyena jaagt levenden geen angst aan," verkondigt Filippus. "Het vervelende is dat het geen hyena's zijn, maar tijgers. Ze zijn op zoek naar levende prooien!" zegt Iscariot. En zich tot de Zeloot wendend: "Vertel jij maar wat wij hebben geleerd." "Ja, Meester. Judas had reden om bang te zijn. Wij gingen naar Jozef van Arimathea en Lazarus. En daarheen als open vrienden van Jou. En daarna zijn Judas en ik, alsof ik een jeugdvriend van hem was, naar een aantal van zijn vrienden in Zion geweest... En... Jozef en Lazarus vertellen Je...  om onmiddellijk weg te komen tijdens deze feestdagen. Dring niet aan, Meester. Het is voor Je eigen bestwil. Later zeiden de vrienden van J...

365.15 Maria Valtorta: 'Maar meer kan Hij niet zeggen, omdat de komst van Nicodemus en Jozef wordt aangekondigd. "God behoede u, Meester! Altijd, zoals vanmorgen!" "Dank je, Jozef. En jij, Nicodemus, was jij er niet?" "Nee. Maar toen ik hoorde dat Jij was aangekomen, besloot ik naar Lazarus te gaan,  vrijwel zeker dat ik Jou daar zou vinden. En Jozef ging met me mee." Ze praten, rond het bed van Lazarus, over de gebeurtenissen van die ochtend , en Lazarus is er zo in geïnteresseerd, dat hij verlost lijkt van zijn lijden. "Maar die Gamaliël, Heer! Hebt Je hem gehoord?" vraagt ​​Jozef van Arimathea. "Ik heb hem gehoord." Nicodemus zegt: "Ik zeg liever: maar die Judas van Kerioth, Heer! Na Jouw vertrek trof ik hem aan, schreeuwend als een bezetene te midden van een groep leerlingen van de rabbijnen. Hij beschuldigde en verdedigde Jou tegelijkertijd. En ik weet zeker dat hij ervan overtuigd was dat hij niets dan goed deed! Ze wilde...

-Nicodemus, zoals gezien door MV (L. Ferri)- 407.2 Maria Valtorta: 'Dit jaar heeft hij ons trouwens laten weten dat alles van ons is, omdat het een genadejaar is. Over welke genade hij het heeft, weet ik niet. Tenzij het is, omdat er onder ons arme stakkers en onder zijn gelukkige dienaren gezegd wordt, dat hij in het geheim een ​​discipel is van Die die Zichzelf de Christus noemt, Die liefde aan de armen predikt om liefde aan God te tonen... Misschien kent U hem wel, als U een vriend van Nicodemus bent... Want vrienden hebben meestal dezelfde gevoelens... Jozef van Arimathea bijvoorbeeld is een goede vriend van Nicodemus, en van hem wordt ook gezegd dat hij een vriend van de Rabbi is... O! Wat heb ik gezegd! God vergeef me! Ik heb de twee goede mannen van de vlakte kwaad berokkend!..." De vrouw is ontzet. Jezus glimlacht en vraagt: "Waarom dan, mevrouw?" "Omdat... O! Zeg me, bent U een echte vriend van Nicodemus en Jozef, of behoort U tot het Sanhedrin, bent U ...

114.2 Maria Valtorta: 'Als het huis van Jozef in zicht komt, kijk, dan verschijnt er een dienaar, die na een diepe buiging vraagt: "Bent U de verwachte Rabbi?" "Dat ben Ik," antwoordt Jezus. De man groet diep en rent weg om zijn meester te waarschuwen. En jawel, nog voordat Jezus de rand van het huis bereikt – geheel omgeven door een hoge, groenblijvende haag, die hier de hoge muur van het huis van Lazarus vervangt, en het woonhuis isoleert van de weg, zonder echter iets anders te zijn dan een voortzetting van de zeer bosrijke tuin, die nu evenwel zeer kaal is, rondom het huis – komt Jozef van Arimathea, gekleed in een loszittende gewaad met franjes, al op Jezus af en maakt een diepe buiging, met de armen voor zijn borst over elkaar geslagen. Het is niet de nederige groet van iemand die in Jezus de vleesgeworden God herkent en zichzelf vernedert door op de grond te knielen en de voeten of de zoom van het kleed te kussen,  maar het is nog altijd een zeer respect...

74.9 Maria Valtorta: 'Judas heeft een mooie impuls... oh! was hij maar altijd zo! Hij werpt zich voor de Meester, staande op de muur van het balkon, met zijn mantel uitgespreid, en hij ontvangt onverschrokken de steenslagen op, hij bloedt er zelfs van, en roept tegen Johannes en Simon: "Breng Jezus daar, achter de planten. Ik kom. Ga, in hemelsnaam! En tegen het publiek: 'Watervrezende honden! Ik kom van de Tempel! En ik zal jullie aanklagen bij de Tempel en bij Rome!" De menigte is even bang. Maar dan hervat het het stenen gooien, gelukkig onhandig. En Judas ontvangt het allemaal, onverschrokken, en reageert met minachting op de vloeken van de menigte. Hij vangt zelfs een steen uit de lucht op en stuurt die als een levend geplukte ekster naar het hoofd van een schreeuwende oude man. En terwijl ze op zijn voetstuk proberen te klimmen, raapt hij snel een droge tak op die op de grond ligt (die is nu van de muur gevallen) en zwaait die genadeloos over hun ruggen, hoofden...

198.5 Maria Valtorta: '"Ik zag Jozef van Arimathea , Lazarus. Hij komt maandag hier, met een paar vrienden!" "O! Dus je bent die dag van mij!" "Ja. Hij komt om samen met ons te zijn, maar ook om een ceremonie door te spreken die Jabes betreft. Johannes, breng het kind naar het terras, hij zal zich vermaken!" De altijd gehoorzame Johannes van Zebedeüs staat onmiddellijk op van zijn stoel, en kort daarna zijn het getjilp en de kleine schopjes van het kind te horen op het terras rondom het huis. "Het kind," legt Jezus uit aan Zijn moeder, aan Zijn vrienden en aan de vrouwen, onder wie Martha, die is teruggesneld om geen moment van vreugde met de Meester te missen, "is de kleinzoon van een landarbeider van Doras. Ik ben door Esdrelon gekomen..." "Is het waar dat de velden een woestenij zijn en dat hij ze wil verkopen?" "Ze zijn een woestenij. Ik weet niets van een verkoop. Een boer van Jochanan er iets over verteld. Maar...

85.4 Maria Valtorta: 'Vervolgens stuurt Judas de menigte weg en blijft achter bij Jozef van Arimathea , Nikodemus, en nog drie anderen , die ik niet ken. "Ah! Het gaat nu goed met mij!" roept Judas uit. "Ik heb niets meer. En ben zoals Hij wil." "Eerlijk gezegd ken ik je niet meer. Ik dacht dat het een grap was. Maar ik zie dat je het meent!" roept Jozef uit. "Ik meen het. Oh! Ik herken mezelf niet. Ik ben nog steeds een onrein beest vergeleken met Hem. Maar ik ben al veel veranderd!" "En zul je niet langer tot de Tempel behoren?" vraagt ​​een van die die ik niet ken. "Oh! Nee. Ik ben van Christus. Iedereen die Hem nadert, tenzij hij een adder is, kan niet anders dan van Hem houden. En verlangt naar niets meer dan naar Hem." "Hij komt hier niet meer?" vraagt ​​ Nicodemus. "Natuurlijk komt Hij. Maar niet nu." "Ik zou Hem graag willen horen." “Hij heeft hier al gesproken, Nikodemus." "...

410.6 M. Valtorta: 'Bartholomeus voelt dat er weer een ruzie aankomt, en leidt die af door naar Jezus te roepen. "Meester! Is er nog niets voor ons?  Jij bent altijd een stap voor!" "Je hebt gelijk, Bartholomeüs. Maar we stoppen zo. Zie je dat huisje? Daar gaan we heen, want de zon is te fel. We gaan vanavond verder. We moeten ons haasten naar Jeruzalem, want Pinksteren staat voor de deur." "Waar hadden júllie het over?" vraagt ​​Judas Thaddeüs aan zijn broer. "O niks bijzonders! We waren begonnen over Jozef van Arimathea te praten, en uiteindelijk kwamen we uit op de oude boerderij van Joachim in Nazareth, en zijn gewoonte om, zolang dat kon, de helft van de oogst voor zichzelf te houden en de rest aan de armen te geven,  iets wat de oude mannen van Nazareth zich nog zo goed herinneren. Wat een onthechting, die twee rechtvaardigen, Anna en Joachim! Natuurlijk dat zij het wonder van een dochter, van de Dochter, mochten ervaren!... En met Jezus he...

-Al-Eizariya vandaag- 365.13 Maria Valtorta: '"...Je hebt geluk gehad met Johannes. Weet Je? Gisteren kwam Tolmai met anderen en bracht brieven voor Je mee. Mijn zussen hebben ze... Maar waar zijn Martha en Maria? Doen ze geen moeite om Jou te eren?" Lazarus is wat lastig, zoals vele zieken. "Wees lief... Ze zijn buiten, met Simon en Margziam. Ik ben met hen meegekomen. En Ik heb niets nodig. Ik zal ze nu roepen!" En inderdaad, Hij roept hen die, slim genoeg, buiten waren gebleven. Martha gaat weer weg en komt terug met twee rollen die ze aan Jezus geeft. Ondertussen vertelt Maria dat de dienaar van Nicodemus zei  dat hij zijn meester vooruit zou gaan,  die met Jozef van Arimathea zou komen. En tegelijkertijd herinnert Lazarus zich een vrouw, "die gisteren in jouw naam is toegekomen!" zegt hij. "Ah! Ja! Weet je wie zij is?" "Ze heeft het ons verteld! Ze is de dochter van een rijke man uit Jericho, die jaren geleden, toen hij jong was, na...

-Sanhedrin-proces (Italiaanse School)- 376.8 Maria Valtorta: '"Waarom zijn jullie vandaag allemaal bijeen, terwijl de sabbat net is afgelopen?" "Er was een speciale vergadering." "Vandaag?! Wat voor reden kan er zo dringend zijn?..." De aanwezigen kijken Jezus veelbetekenend aan. Maar Hij is in gedachten verzonken... "Er zijn vele redenen..." antwoorden ze dan. "En die hebben niets met de Rabbi te maken?" "Jawel, Lazarus. Ook met Hem. Maar er werd ook een ernstige zaak behandeld,  terwijl de feesten doorgingen in de stad..." legt Jozef van Arimathea uit. "Een ernstige zaak? Welke?" "Een... een fout van... de jeugd... Hm! Ja! Een vervelende discussie, want... Rabbi, luister naar ons! U bent onder eerlijke mensen. Ook al zijn wij niet Uw discipelen, wij zijn ook niet Uw vijanden. In het huis van Ismaël zei U tegen mij dat ik niet ver van de rechtvaardigheid verwijderd ben..." zegt Eleazar. "Dat klop...

- Sanhedrin (Temple Institute) - 376.7 M. Valtorta: 'De dienaar komt terug: "Meester, Nicodemus, Jozef, Eleazar en andere Farizeeën en leiders van het Sanhedrin zijn hier. Ze willen U begroeten." Lazarus kijkt Jezus vragend aan. Jezus begrijpt het: "Laat ze maar komen! Ik zal hen graag begroeten." Na een tijdje komen Jozef, Nicodemus, Eleazar (de rechtvaardige van Ismaëls feestmaal), Johannes (die van het verre feestmaal van de man uit Arimathea), nog iemand die ik Jozua hoor heten, ene Filippus, ene Judas en als laatste Joachim binnen. De begroetingen houden maar niet op. Gelukkig is de zaal groot; hoe zouden ze anders zovele buigingen, zwaaiende armen en gewaden kunnen bevatten? Maar hoe groot de zaal ook is, het wordt er zo druk dat de discipelen zich erdoorheen wurmend uit de voeten maken. Alleen Lazarus en Jezus blijven achter. Misschien kunnen ze het zelf niet geloven, dat ze niet onder vuur liggen van al die ogen van het Sanhedrin! "We wisten dat ji...