in Antiochië: getuigenis van Petrus (nederige)
CCCXXIV
TOESPRAKEN VAN DE ACHT APOSTELEN VOOR HUN VERTREK UIT ANTIOCHIË
-AFSCHEID VAN JOHANNES & SYNTYCHE-
324.1
Maria Valtorta:
'De apostelen zijn terug in het huis in Antiochië
en bij hen zijn de twee discipelen en alle mannen van Antigonea,
niet gekleed in schamele werkkleding, maar in lange, feestelijke gewaden.
Hieruit leid ik af dat het sabbat is.
Filippus vraagt de apostelen om tot iedereen te spreken,
minstens één keer, vóór hun aanstaande vertrek.
"Over wat?"
"Waarover jullie maar willen.
Je hebt onze gesprekken van de afgelopen dagen gehoord.
Ga daarmee verder."
De apostelen kijken elkaar aan.
Wie is er aan de beurt? Petrus natuurlijk. Hij is de leider!
Maar Petrus wil niet spreken, en laat de eer over aan Jakobus van Alfeüs, of Johannes van Zebedeüs.
Pas als hij hen onverbiddelijk ziet, besluit hij toch te spreken.
"Vandaag hebben we in de synagoge de uitleg gehoord van het 52e hoofdstuk van Jesaja.
Geleerd volgens de wereldse opvattingen, maar gebrekkig naar Wijsheid, was het commentaar.
Maar de commentator valt niets te verwijten, die gaf met zijn verminkte wijsheid wat hij kon
over het beste deel ervan: de kennis van de Messias en van het nieuwe tijdperk dat Hij brengt.
Laten we hem echter niet bekritiseren, maar bidden, dat hij zich bewust mag worden
van deze twee genaden en ze zonder belemmering mag aanvaarden.
Jullie hebben mij verteld
dat je met Pasen over de Meester hoorde spreken, met geloof en met spot.
En dat jullie alleen vanwege het grote geloof dat de harten van het huis van Lazarus, álle, vervult,
in staat waren de onrust te weerstaan die de insinuaties van anderen in je teweegbrachten,
te meer omdat deze anderen de rabbijnen van Israël waren.
Maar geleerd zijn, betekent niet heilig zijn,
of de Waarheid bezitten.
De Waarheid is Dit:
Jezus van Nazareth is de beloofde Messias, de Redder over wie de profeten spreken,
van wie de laatste onlangs in Abrahams schoot is gaan rusten,
na het glorieuze martelaarschap dat Hij leed
voor de gerechtigheid.
Johannes de Doper zei,
en hier zijn er aanwezig die het gehoord hebben, deze woorden:
"Zie, het Lam van God, dat de zonden van de wereld wegneemt."
Zijn woorden werden geloofd door de meest nederigen onder de aanwezigen,
want nederigheid helpt iemand tot geloof te komen,
terwijl de weg moeilijk is voor de trotsen
—beladen als zij zijn met ballast—
om de top van de berg te bereiken,
waar het geloof woont,
zuiver en stralend.
Deze nederige mensen,
omdat zij nederig waren en omdat zij dat hebben geloofd,
verdienden het om als eersten in het leger van de Heer Jezus te staan.
Jullie zien dus hoe noodzakelijk nederigheid is voor snel geloof,
en hoe lonend het is om weten te geloven,
ook al lijkt dat niet het geval.
Ik spoor jullie aan en moedig je aan
om deze twee eigenschappen te bezitten,
en dan zullen jullie deel hebben aan het leger van de Heer,
en zul je het Koninkrijk der Hemelen veroveren..."'
Reacties
Een reactie posten