Jezus toont de geit die Hem haar melk liet drinken
326.3
M. Valtorta:
'"Nee [Ik heb hier nog niet gesproken...].
Ik ben nog geen dag geleden op deze hellingen aangekomen.
Ik heb in het bos geslapen..."
"Waarom wilden ze Jou niet?"
"Hun harten verwierpen de Pelgrim... Ik had geen geld..."
"Dan hebben ze een hart van steen! Waar waren ze bang voor?"
"Dat ik een dief was... Maar dat maakt niet uit.
De Vader die in de hemel is, liet Me een geit vinden,
verdwaald of weggelopen. Kom, Ik zal haar je laten zien.
Ze woont in het struikgewas met haar lam.
Maar ze rende niet weg, toen ze Me zag aankomen.
Sterker nog, ze liet Me haar melk drinken...
alsof ik haar eigen kind was.
En Ik sliep naast haar,
met het lam bijna op Mijn hart.
God is goed met Zijn Woord!"
Ze lopen naar de plek van gisteren,
door een dicht, doornig struikgewas.
Een eeuwenoude eik, waarvan ik niet weet hoe hij het overleeft,
zo gespleten aan de voet, alsof de grond er ooit gebarsten is en de machtige stam gespleten heeft,
helemaal omhuld met groene klimop en bramen, nu zonder bladeren,
staat er middenin.
En vlakbij graast een geit met haar lam,
en heft, bij het zien van zoveel mannen, haar hoorns op ter verdediging.
Maar dan herkent ze Jezus en kalmeert.
Ze gooien haar korstjes brood toe
en trekken zich terug.
"Daar heb Ik geslapen," legt Jezus uit.
"En ik zou daar gebleven zijn als jullie niet gekomen waren.
Nu pas kreeg Ik honger... Het doel van het vasten was voorbij...
Het was niet nodig, om aan te dringen op andere dingen,
die niet meer te veranderen zijn"...
Jezus is weer verdrietig...
De zes kijken elkaar aan, maar zeggen niets.
"En nu? Waar gaan we heen dan?"
"Laten we hier voor vandaag blijven.
Morgen gaan we naar Ptolemaïs om er te prediken,
en daarna trekken we richting de Fenicische grens,
om hier voor de sabbat terug te zijn."
En langzaam keren ze terug
naar het dorp.'
Reacties
Een reactie posten