poëma van de god-mens

357.11 M. Valtorta: '"Maar waarom zei Mozes dan: 'Als een man een vrouw neemt, maar zij vindt geen gunst in zijn ogen vanwege iets schandelijks, dan moet hij een scheidingsbrief schrijven, die aan haar geven en haar uit zijn huis sturen'... ?" "Hij zei het vanwege de hardheid van jullie harten. Om, door een order, te ernstige wanorde te voorkomen. Daarom stond hij jullie toe van je vrouwen te scheiden. Maar in den beginne was het niet zo. Want de vrouw is meer dan een beest, dat, naar de gril van de meester of de vrije omstandigheden van de natuur, onderworpen is aan dit of dat mannelijke, zielloze vlees dat paart voor voortplanting. Jullie vrouwen hebben een ziel, net zoals jullie een ziel hebben, en het is niet juist dat jullie die zonder medelijden vertrappen. Want als er in de veroordeling [na de Val] staat: "Jullie zullen onderworpen zijn aan het gezag van je man, en hij zal over jullie heersen"... dan moet dit gebeuren volgens gerechtigheid e...

330.3 Maria Valtorta: 'Jezus plaatst Zich tussen de twee in, grijpt hen bij de armen om hen tegen te houden en zegt: "Maar luister toch naar hen! En Ik, die al zo lang predik? O, wat een verrassing! Zelfs Johannes, Mijn duif, is Me daar een havik geworden! Kijk naar hem, hoe lelijk, troebel, verbitterd, verwrongen door haat hij is. O, wat een schande! En jullie zijn verbaasd dat de Feniciërs onverschillig blijven, dat de Joden rancuneus zijn, dat de Romeinen Mijn verdrijving eisen, wanneer jullie zelf, de eersten... na twee jaar bij Mij nog steeds niets hebben begrepen, wanneer jullie nog vol gal zitten van de haat in jullie harten, wanneer jullie Mijn leer van Liefde en vergeving uit je hart verbannen, die als iets dwaas beschouwen en geweld verwelkomen als goede bondgenoot! O, Heilige Vader! Dit is werkelijk een nederlaag! In plaats van te zijn zoals zovelen van die haviken, die hun snavels en klauwen slijpen, zouden jullie niet beter engelen zijn die tot de Vader bidden om...

326.3 M. Valtorta: '"Nee [Ik heb hier nog niet gesproken...] . Ik ben nog geen dag geleden op deze hellingen aangekomen. Ik heb in het bos geslapen..." "Waarom wilden ze Jou niet?" "Hun harten verwierpen de Pelgrim... Ik had geen geld..." "Dan hebben ze een hart van steen! Waar waren ze bang voor?" "Dat ik een dief was... Maar dat maakt niet uit. De Vader die in de hemel is, liet Me een geit vinden, verdwaald of weggelopen. Kom, Ik zal haar je laten zien. Ze woont in het struikgewas met haar lam. Maar ze rende niet weg, toen ze Me zag aankomen. Sterker nog, ze liet Me haar melk drinken... alsof ik haar eigen kind was. En Ik sliep naast haar, met het lam bijna op Mijn hart. God is goed met Zijn Woord!" Ze lopen naar de plek van gisteren, door een dicht, doornig struikgewas. Een eeuwenoude eik, waarvan ik niet weet hoe hij het overleeft, zo gespleten aan de voet, alsof de grond er ooit gebarsten is en de machtige stam gespleten heeft,...

287.5 Maria Valtorta: 'Jezus vraagt ​​kalm: "En dan?" De koopman beeft, kijkt Hem verward aan en zegt dan: "En dan?... Dat volstaat. De dood komt daarna... Da's triest. Maar zo is het nu eenmaal." "En zult u alle activiteit opgeven? Alle bezit? Alle genegenheden?" "Maar Heer! Ik zou willen van niet. Maar zoals ik ben geboren, zo moet ik ook sterven. En ik zal alles achter moeten laten," en hij slaakt een diepe zucht die de karavaan bijna voorstuwt met zijn wind... "Maar wie zegt dat u alles achterlaat als u sterft?" "Wie? Maar de feiten! Als je eenmaal dood bent... blijft er niets over. Geen handen meer, geen ogen meer, geen oren meer..." "Je bent niet alleen handen, ogen en oren." "Ik ben een mens. Dat weet ik. Ik heb andere dingen. Maar die zullen allemaal eindigen met de dood. Het is net als de zonsondergang. De ondergang doet alles verdwijnen..." "Maar de dageraad schept alles opnieuw! Of l...

281.6 Maria Valtorta: 'Tot Mij komen als discipel betekent alle liefde opgeven voor één liefde: de Mijne. Zelfzuchtige liefde voor jezelf, schuldige liefde voor rijkdom, verstand of macht, eerbare liefde voor je partner, heilige liefde voor je moeder en vader, liefdevolle liefde voor je kinderen en broers – álles moet wijken voor Mijn liefde als je de Mijne wilt zijn. Voorwaar, Ik zeg jullie, Mijn discipelen moeten vrijer zijn dan vogels die in de hemel zweven, vrijer dan de winden die over het firmament waaien, zonder dat iemand hen tegenhoudt, niemand of niets. Vrij, zonder zware ketenen, zonder de banden van materiële liefde, zelfs zonder de fijne webben van de lichtste barrières. De geest is als een tere vlinder gevangen in de zware cocon van het vlees, en zijn vlucht kan worden belemmerd of zelfs helemaal gestopt, zelfs door het iriserende en ongrijpbare web van een spin: de spin van de sensibiliteit, van de onvrijgevigheid in de opoffering. Ik wil alles, zonder voorbehoud. De...

223.5 M. Valtorta: 'De uren verstrijken, en degenen die niet snurken, knikkebollen. Jezus bidt. De stilte is volkomen. Zelfs de bron lijkt stil, die schittert in het licht van de maan, nu hoog aan de hemel en de open plek volmaakt verlichtend, terwijl de hellingen in de schaduw blijven liggen onder het dichte gebladerte. Een grote herdershond gromt. Een herder heft zijn hoofd op. De hond staat op en zet de vacht op zijn rug overeind, waardoor hij een verdedigende en luisterende houding aanneemt. Hij beeft zelfs, terwijl het doffe gegrom dat in zijn binnenste kookt, steeds luider wordt. Ook Simon heft het hoofd, en schudt Petrus wakker, die aan het dommelen is. Een voorzichtig geritsel klinkt uit het bos. "Laten we naar de Meester gaan. Laten we Hem naar hier brengen!" zeggen de twee. Ondertussen maakt de herder zijn metgezellen wakker. Ze luisteren allemaal, zwijgend. Jezus is ook opgestaan, nog voor Hij geroepen is, en loopt naar de twee apostelen toe. Ze verzamelen zich...

'In een lange notitie, die de vier zijden van een gevouwen vel papier beslaat, dat in een getypte kopie werd toegevoegd, legt Maria Valtorta uit waarin het corrumperen van Eva's oog en oor bestond. "Het was een immateriële kus, d.w.z. een les in intellectuele kwaadaardigheid/baldadigheid/moedwil gegeven om - een ​​aanvankelijk spirituele - nieuwsgierigheid op te wekken. Net zoals de test die God voorstelde om Adam en Eva in genade te bevestigen, spiritueel was: gehoorzaamheid aan het enige gebod/unieke commando/leiderschap van God. De aanvankelijk spirituele nieuwsgierigheid ontaardde vervolgens in substantiële curiositeiten die steeds zwaarder en dierlijker werden." Na de oorspronkelijke toestand van Eva te hebben geïllustreerd, die God en zichzelf met juistheid zag en kende, en zichzelf kende in het hogere deel van het dochter van God zijn, en zich niet kende in het lagere deel van het dierlijk-wezen zijn, vervolgt de aantekening: "Satan, in de gedaante va...

-Bernardus van Clairvaux in de armen van Christus (Francisco Ribalta)- 167.12a Maria Valtorta: 'Valeria, verleid door de gedachte aan onsterfelijkheid, vraagt: "Meester, legt U mij uit waar de ziel van mijn dochtertje is?... Ik zal die plek kussen als een schrijn en ze aanbidden, omdat ze deel uitmaakt van God." "De ziel! Die is als dit licht dat jouw kleine Fausta wil pakken, en niet kan, omdat het onstoffelijk is. Maar het is er wel. Ik, jij, je vriendinnen zien het. Evenzo is de ziel zichtbaar... in alles wat de mens onderscheidt van het dier. Wanneer je dochtertje je haar eerste gedachten vertelt, bedenk dan dat die intelligentie haar ziel is die zich openbaart. Wanneer ze je niet met instinct, maar met rede liefheeft, bedenk dan dat die liefde haar ziel is. Wanneer ze mooi aan je zijde opgroeit, niet zozeer in lichaam dan wel in deugd, bedenk dan dat die schoonheid haar ziel is." 19 mei 1945

121.9 Maria Valtorta: 'Er zijn geen zieken vandaag. Jezus blijft met Zijn armen over elkaar, leunend tegen de muur, onder het dak waar de schaduwen al vallen. Jezus kijkt naar de mensen die op ezels weggaan, naar hen die zich naar de rivier haasten voor een reinigende impuls, naar hen die door de velden trekken op weg naar het dorp. De man gekleed in het donkerrood lijkt niet te weten wat hij moet doen. Jezus houdt hem in de gaten. Uiteindelijk beweegt hij zich en loopt hij naar zijn paard. Hij heeft een prachtig wit paard bij zich, versierd met een rood dekkleed, dat onder het met studs bezette zadel vandaan hangt. "Man, wacht op Mij!" zegt Jezus en komt bij hem. "De avond valt. Hebt u een slaapplaats? Komt u van ver? Bent u alleen?" De man antwoordt: "Van ver weg... en ik zal gaan... ik weet het niet... naar het dorp, als ik iets vind... en zo niet... naar Jericho..." "Nee. Ik bied u Mijn bed aan. Het is al klaar. Hebt u te eten? "Ik heb ...

109.6 Maria Valtorta: 'De mannen zijn sprakeloos als ze dit horen. Dicht bij Jezus zijn Bartholomeüs, Mattheüs, Simon, Filippus, Thomas, en Jakobus en Judas van Alfeüs. De andere vier zetten hun werk voort, rood, warm, maar vrolijk. Petrus is voldoende om iedereen opgewekt te houden. "Oh! Wat had Jona gelijk om U 'heilig' te noemen! Alles in U is heilig: de woorden, de blik, de glimlach. Zo hebben wij onze ziel nog nooit gevoeld!..." "Hebben jullie Jona al lang niet meer gezien?" "Sinds hij ziek is." "Ziek?" "Ja, Meester. Hij kan het niet meer aan. Hij sleepte zich al voort. Maar na het zomerwerk en de druivenoogst kan hij niet meer rechtop staan. En toch... laat hij hem dat doen... Oh! U zegt dat wij van iedereen moeten houden. Maar het is heel moeilijk om van hyena's te houden! En Doras is erger dan een hyena!" "Jona houdt van hem..." "Ja, Meester. En ik zeg U dat hij net zo heilig is als zij die de mart...

wel zuiverheid, wel in-zicht ! of  een kind, een ezel, een simpleton... weet vaak beter (ziet méér) ! -Kampopstelling (Jan Luyken)- -Bileam zegent Israëls stammen (onbekend)- -Bileam en de ezel (Gustav Jäger)-

40.5 Maria Valtorta: '"Jongen, luister! Er is gezegd: “Vergeet niet de feestdagen heilig te houden. Maar niet alleen door jou zelf, maar ook door je zoon en je dochter en je dienaar en dienares, maar zelfs voor je ezel wordt gezegd dat hij op sabbat niet mag werken... Vertel me nu eens: als een hen een ei legt op de sabbat, of een ooi een lam, is het dan gewettigd om die vrucht uit hun baarmoeder te gebruiken, of zal het worden beschouwd als smaad?" "Ik weet dat veel rabbijnen, recentelijk nog de levende Sjammai , zeggen dat het op zaterdag gelegde ei in strijd is met het voorschrift. Maar ik denk dat de mens één ding is en het dier, of iemand die een dierlijke handeling verricht zoals een bevalling, iets anders. Als ik de ezel dwing om te werken, bega ook ik zijn zonde, omdat ik mezelf met de zweep dwing om hem te laten werken. Maar als een kip het ei dat rijp is in haar eierstok legt, of een schaap op de sabbat haar jong baart omdat het nu rijp is voor de geboorte,...

-Bezwijming van de Maagd (Rogier van der Weyden)- (anoniem, It.) 29.12 Maria zegt: 'Toch was dit nog steeds niet genoeg om voor de vrouw de vrede te verkrijgen die Eva verloren had. Ik heb die voor jullie bekomen aan de voet van het kruis. In het zien sterven van Hem die jij hebt zien geboren worden. In het uit mij voelen gerukt worden van mijn ingewanden bij de kreet/schreeuw van mijn schepsel dat stierf, ben ik ontledigd van ieder feminisme: geen vlees meer, maar engel. Maria, de Maagd getrouwd met de Geest, stierf op dat moment. -idem, linksonder (Rembrandt)- De Moeder van Genade bleef/restte, zij die uit haar kwelling Genade voortbracht  en die aan jullie heeft gegeven. Het vrouwtje/wijfje dat ik, in de nacht van Kerstmis, opnieuw als vrouw had geconsacreerd/ingewijd, verwierf, aan de voet van het Kruis, de middelen om een ​​schepsel van de Hemel te worden. Ik deed dit voor jullie, mijzelf elke satisfactie/genot ontzeggend, zelfs het heilige. Van jullie, door Eva gereduceerd to...

-Kleding engelen (Lam Gods, van Eyck, detail)- 29.11 Maria zegt: 'Ik heb lust overwonnen, die gulzigheid is die tot hebzucht is gebracht. Want elke niet-geremde ondeugd leidt tot een nog grotere ondeugd. En Eva's gulzigheid, op zich al wraakbaar, bracht haar tot lust. -Eva- Het was voor haar niet langer voldoende alleen zichzelf genoegen te verschaffen. Zij wilde haar misdaad tot een verfijnder intensiteit brengen, en kende en maakte zich tot leermeesteres van lust voor haar metgezel. Ik heb de rol helemaal omgedraaid. En in plaats van naar beneden te gaan, ben ik altijd gestegen. In plaats van naar beneden te halen, heb ik altijd opgetild, en van mijn metgezel, een eerlijk man, heb ik een engel gemaakt. -Maria (Lam Gods)- Nu ik God bezat, en met Hem Zijn oneindige rijkdommen, haastte ik me om mij ervan te beroven en zei: "Zie, voor Hem en door Hem geschiede Uw Wil." Kuis is hij die niet alleen het vlees in bedwang houdt, maar ook zijn genegenheid en gedachten. Ik mo...

-Geboorte van Christus (Carlo Maratta)- 29.3 Maria Valtorta: 'En het licht groeit alsmaar meer. Het is ondraaglijk voor het oog. Daarin verdwijnt, als geabsorbeerd door een sluier van gloed, de Maagd... en komt de Moeder te voorschijn. Já. Als het licht in mijn ogen weer te verduren wordt, zie ik Maria met de pasgeboren Zoon in haar armen. Een klein kind, roos-kleurig en mollig, dat tast en klauwt met kleine handjes, zo groot als een rozenknop, en met kleine voetjes, die in de holte van een rozenhart zouden passen; dat met trillende stem jammert, net als een pasgeboren lammetje, zijn mondje openend dat op een wilde aardbei lijkt en het trillende tongetje tonend tegen het roze gehemelte; dat zijn hoofdje beweegt, zo blond dat het bijna kaal lijkt, een rond hoofdje, dat de Moeder ondersteunt in de ronding van haar hand... -Virgo Lactans (Vl. ca.1500)- ...terwijl ze naar haar Kindje kijkt, en hij vindt het geweldig, samen huilend en lachend, en zich buigt om hem te kussen, niet op h...

XXIX GEBOORTE VAN JEZUS -VERLOSSENDE WERKZAAMHEID VAN MARIA'S GODDELIJKE MOEDERSCHAP- -nachtwake in grot van Lourdes- 29.1 Maria Valtorta: 'Ik kan nog steeds de binnenkant zien van dit arme, stenen toevluchtsoord waar Maria en Jozef onderdak vonden en het lot deelden van de dieren. Het kleine vuur sluimert samen met z'n bewaker. Maria tilt langzaam haar hoofd op van haar bed en kijkt rond. Ze ziet dat Jozef zijn hoofd op zijn borst heeft gebogen alsof hij nadenkt, en denkt dat zijn vermoeidheid z'n goede wil om wakker te blijven overweldigt. Ze glimlacht breed en gaat, minder geluid makend dan een vlinder op 'n roos, zitten en vanuit zittende positie knielen, en ze bidt, met een zalige glimlach op haar gezicht. Ze bidt met open armen, niet helemaal als een kruis, maar bijna, met haar handpalmen naar boven en naar voren gericht, en ze lijkt die pijnlijke houding nooit moe te worden. Dan werpt ze zich, met haar gezicht tot tegen het hooi, neer in een nog intenser gebe...

- Beit Lehi opgraving - -tekening Lorenzo Ferri  naar aanwijzingen Maria Valtorta- 28.5 Maria Valtorta: 'Maria stapt van de ezel af en gaat erbinnen. Jozef heeft de lamp opgehangen aan een spijker in een van de stammen die als steunpilaar fungeren. Je ziet het gewelf vol spinnenwebben, de grond – platgestampte en volledig verbrijzelde aarde, met gaten erin, kiezelstenen, puin en uitwerpselen – bezaaid met strohalmen. Achterin draait een os zich om en kijkt met zijn rustige ogen terwijl er hooi aan zijn lippen hangt. Er is een ruwe stoel, en twee stenen, in een hoek, bij een spleet. Het zwart in die hoek zegt dat daar vuur was. Maria nadert de os. Ze heeft het koud. Ze legt haar handen in zijn nek, om de warmte te voelen. De os loeit en laat haar begaan. Hij lijkt het te begrijpen. Zelfs als Jozef hem opzij duwt om heel wat hooi uit de kribbe te halen, en een bedje voor Maria op maken – de kribbe is dubbel, dat wil zeggen, er is die waaruit de os eet, en daarboven een soort plank, m...