Syntyche zal in Nazareth bij Maria verblijven, met Johannes van Endor en Margziam
292.6
Maria Valtorta:
'"Syntyche, Ik wil graag even alleen met je spreken.
Kom naar het terras. Kom mee, Mijn Moeder..."
En op het rustieke terras, dat één vleugel van het gebouw bedekt,
in de warme zon die de lucht verwarmt, zegt Jezus,
langzaam lopend tussen Maria en de Griekse:
"Morgen zullen wij een tijdje van elkaar scheiden.
Bij Arbela zullen jullie vrouwen, samen met Johannes van Endor,
naar het Meer van Galilea gaan en samen verder reizen naar Nazareth.
Maar om jullie niet alleen op pad te sturen met een bijna invalide man,
zal Ik Mijn beiden neven en ook Simon Petrus met jullie laten meereizen.
Ik voorzie dat er enige weerstand zal zijn tegen deze scheiding.
Maar gehoorzaamheid is de deugd van de rechtvaardigen.
Johanna kan, wanneer ze door het gebied reist dat Chusas in Herodes' naam bewaakt,
de rest van haar reis nog een escorte krijgen.
Daarna zullen jullie de zonen van Alfeüs
en Simon Petrus terugsturen.
Maar waarvoor Ik jullie hierheen heb geroepen, is dit.
Ik wil jou, Syntyche, vertellen dat Ik heb besloten dat jij bij Mijn Moeder zult verblijven.
Zij weet hier al van. Johannes van Endor en Margziam zullen bij je zijn.
Zorg goed voor elkaar en blijf jezelf steeds verder ontwikkelen in wijsheid.
Ik wil dat jij goed voor de arme Johannes zorgt.
Ik zeg dit niet tegen Mijn Moeder, want zij heeft geen advies nodig.
Jij kunt Johannes begrijpen en medelijden met hem hebben,
en hij kan jou veel goed doen, want hij is een bekwame leraar.
Daarna kom Ik. O, spoedig! En we zullen elkaar vaak zien!
Ik hoop je steeds wijzer in de Waarheid te vinden.
Ik zegen je in het bijzonder, Syntyche.
Dit is mijn afscheid voor deze keer.
In Nazareth zul je liefde en haat vinden, zoals overal elders.
Maar in Mijn huis zul je vrede vinden. Altijd."
"Nazareth zal mij negeren, en ik zal Nazareth negeren.
Ik zal leven gevoed door de Waarheid, en de wereld zal niets voor mij betekenen, Heer."
"Goed. Ga nu maar, Syntyche. En bewaar voorlopig het stilzwijgen."
"Moeder, jij weet al...
Ik vertrouw jou deze dierbaarste parels van Mij toe.
Terwijl we nu in vrede onder elkaar zijn, Moeder,
laat jouw Jezus verfrist worden door je strelingen..."
"Zoveel haat, mijn Zoon!"
"Zoveel liefde!"
"Zoveel bitterheid, lieve Jezus!"
"Zoveel zoetheid!"
"Zoveel onbegrip, mijn Schepsel!"
"Zoveel begrip, Moeder!"
"O! mijn Schat, lieve Zoon!"
"Moeder! Vreugde van God en van Mij! Moeder!"
Ze kussen elkaar, dicht bij elkaar op de stenen bank langs de terrasmuur.
Jezus houdt zijn Moeder in Zijn armen, beschermend en liefdevol,
terwijl zij rust met haar hoofd op de schouder van haar Zoon,
haar handen in de Zijne: gezegend...
De wereld is zo ver weg...
begraven in de golven
van liefde en trouw...'
Reacties
Een reactie posten