Johannes koestert zachtjes Jezus' gewonde hand




-Krishna en Chaitanya-

341.3

Maria Valtorta:

'Tweemaal, wanneer ze bij beekjes komen,

bevochtigen Andreas en de twee Jakobussen de verbanden op hun kneuzingen.

Jezus zelf doet dat niet. Hij loopt kalm verder, alsof Hij geen pijn voelt.


De pijn moet echter voelbaar zijn,

als Hij Andreas moet vragen om brood voor Hem te breken, wanneer ze stoppen om te eten.

Als Hij Matteüs moet smeken om Zijn sandaal opnieuw vast te maken, wanneer deze losraakt.

Als Hij, vooral, wanneer Hij een steile sluiproute afdaalt en tegen een boomstam stoot,

omdat Zijn voet uitglijdt, een kreun niet kan onderdrukken.

En als Zijn verband weer rood kleurt van het bloed,

zo erg zelfs dat ze bij het eerste huis in een dorp,

dat ze rond zonsondergang bereiken, stoppen,

en om water en olie vragen, om Zijn hand te verzorgen.

De hand blijkt, nadat de verbanden zijn verwijderd, erg gezwollen,

blauwachtig aan de rugzijde, met een rode wond in het midden.


Terwijl ze wachten tot de vrouw des huizes komt aanrennen met wat ze nodig hebben,

buigen ze zich allemaal voorover om de gewonde hand te bekijken

en elk hun commentaar te geven. 







-Krishna en Sudama-


Maar Johannes trekt zich wat verder terug, om zijn tranen te verbergen.

Jezus roept hem: "Kom hier! Het doet niet zo veel pijn! Huil niet."

"Ik weet het. Als ik het had, zou ik ook niet huilen. Maar Jij hebt het.

En vertel het me niet, alle pijn die deze lieve hand,

die nog nooit iemand kwaad heeft gedaan,

Jou aandoet!" antwoordt Johannes,

aan wie Jezus Zijn gewonde hand heeft toevertrouwd...


die Johannes zachtjes streelt over de vingertoppen,

over de pols, rondom de kneuzing,

en die hij voorzichtig draait,

om de handpalm te kussen,

en zijn wang in de holte van zijn hand te leggen,

zeggend: "Ze gloeit... O! Wat moet het pijn doen!"

en tranen van medelijden vallen erop.


De vrouw brengt water en olie,

en met een linnen doek probeert Johannes het bloed van de hand te wassen.

Hij laat zachtjes warm water over de verwonde plek lopen en zalft die vervolgens,

verbindt de wond met schone pleisters en kust de wond.

Jezus legt Zijn andere hand op zijn gebogen hoofd.


De vrouw vraagt: "Is Hij jouw broer?"

"Nee. Hij is mijn Meester... Onze Meester!"'


25 nov.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken