Petrus' gebrek aan heroïsme vergeven
346.8
Maria Valtorta:
'"Kom, Simon! De Meester is niet langer boos op je.
Kom, Hij wil het jou vertellen!"
"Nee, nee, nee. Ik schaam me...
Hij heeft me nog maar net berispt...
Hij wil me vast opnieuw berispen..."
"Wat ken je Hem toch slecht! Kom op!
Denk je dat ik jou nog meer leed wil berokkenen?
Als ik er niet zeker van was dat er daar vreugde op je wacht,
dan zou ik niet aandringen. Kom!"
"Maar wat moet ik Hem dan zeggen?" vraagt Petrus,
die een beetje aarzelend naar voren stapt, tegengehouden door zijn menselijkheid,
maar voortgedreven door zijn geest, die niet kan bestaan zonder Jezus' toegeeflijkheid
en zonder Zijn Liefde.
"Wat moet ik Hem zeggen?" blijft hij maar vragen.
"Niets! Laat Hem jouw gezicht zien en dat is genoeg!" verzekert zijn broer hem.
Alle discipelen kijken naar de twee broers als ze hen passeren en glimlachen,
ze begrijpen wat er gebeurt.
Jezus is bereikt.
Maar Petrus stopt op het laatste moment.
Andreas maakt geen ophef. Met een krachtige duw,
dezelfde duw waarmee hij een boot de zee op duwt, duwt hij Petrus vooruit.
Jezus stopt...
Petrus heft zijn gezicht op...
Jezus laat Zijn gezicht zakken...
Ze kijken elkaar aan...
Twee grote tranen rollen over Petrus' rode wangen...
"Hier, grote, onnadenkende jongen!
Laat Mij je vader zijn en deze tranen drogen!" zegt Jezus.
En Hij heft Zijn hand op, met de steenslag van Giscala nog duidelijk zichtbaar,
en veegt de twee tranen met Zijn vingers weg.
"O Heer! Heb Je mij vergeven?" vraagt Petrus bevend,
terwijl hij Jezus' hand vastgrijpt en Hem aankijkt
met de ogen van een trouwe hond
die verlangt naar vergeving
van zijn nerveuze meester.
"Ik heb je nooit veroordeeld..."
"Maar eerst..."
"...Ik heb jou liefgehad!
Het is liefde die voorkomt
dat afwijkingen in sentiment en in wijsheid wortel schieten in jou.
Jij moet in alles... de eerste zijn, Simon Petrus!"
"Dus... dus Je houdt nog steeds van me? Je wilt me nog steeds?
Niet dat ik de eerste plaats wil, he?... Zelfs de laatste plaats is genoeg voor mij,
maar om bij Jou te zijn, in Jouw dienst... en om in Jouw dienst te sterven,
Heer, mijn God!"
Jezus slaat Zijn arm om Zijn schouders en drukt hem tegen zich aan.
Dan bedekt Simon, die Jezus' andere hand nooit heeft losgelaten, deze met kusjes...
Gelukkig... en hij mompelt: "Wat heb ik geleden!... Dankjewel, Jezus."
"Dank liever jouw broer!
En weet in de toekomst je last te dragen
met rechtvaardigheidszin en heldhaftigheid."'
Reacties
Een reactie posten