teveel een Koning verwachten, een aardse machtige


360.9

Valtorta:

'Hun gefluister maakt Johannes wakker, die het dichtste bij is.

Hij opent zijn blauwe ogen, kijkt verbaasd om zich heen,

en herinnert zich dan wat er gebeurd is, en staat meteen op,

en gaat achter de twee staan ​​die praten.


Hij hoort Jezus' woorden:

"Om al die haat en misverstanden tot een draaglijk niets te reduceren,

zou jullie liefde, jullie begrip genoeg voor Mij zijn...

Maar jullie begrijpen Mij niet...

En dat is mijn eerste kwelling.

Het is zwaar! Zwaar!

Maar jullie valt niets te verwijten.

Jullie zijn mensen...

Het zal jullie pijn zijn, Mij niet te hebben begrepen,

wanneer je het niet meer goed kunt maken...

Daarom, omdat jullie dan boete zullen doen,

voor de oppervlakkigheid van het moment,

voor de kleinzieligheid van het moment,

voor de onnozelheid van het moment,

vergeef Ik je en zeg bij voorbaat:

'Vader, vergeef het hen,

want ze weten niet wat ze doen,

noch de pijn die ze Mij geven.'"


Johannes schuift naar voren, en knielt neer,

en omhelst de knieën van zijn gekwelde Jezus,

en staat al bijna te huilen, als hij fluistert:

"O, mijn Meester!"...


-


De Zeloot, die nog steeds Jezus' hoofd op zijn borst draagt,

buigt zich voorover om Diens haar te kussen, en zegt:

"En toch hebben we Jou zo lief!

Maar wij zouden van Jou verwachten

dat Je in staat bent Jou te verdedigen,

onszelf te verdedigen,

te zegevieren.

Het ontmoedigt ons om Jou als een mens te zien,

onderworpen aan mensen, aan de elementen,

aan armoede, aan goddeloosheid,

aan de behoeften van het leven...

Dwaas zijn we.

Maar zo is het.


Voor ons ben Jij de Koning, de Triomfantelijke, de God.

We kunnen de verhevenheid van Jouw zelfopoffering,

tot zulke grote hoogten, voor ons, niet bevatten.

Want Jij alleen weet lief te hebben.

Wij weten het niet..."


-


"Ja, Meester.

Simon heeft gelijk.

Wij weten niet lief te hebben zoals God liefheeft: Jij!

En wat oneindige goedheid, oneindige liefde is,

vatten we verkeerd op als zwakte

en we maken er misbruik van...

Vermeerder onze Liefde,

vermeerder Jouw liefde,

Jij die de bron ervan bent,

laat haar overstromen

zoals de rivieren nu overstromen,

drenk ons, verzadig ons ermee,

zoals de weiden langs de vallei worden.

Er is geen wijsheid,  moed of soberheid nodig

om volmaakt te zijn zoals Jij wil.

Het is genoeg om de Liefde te hebben...

Heer, ik beken het voor iedereen:

wij weten niet lief te hebben."


-


"Jullie, de twee die het het beste begrijpen, beschuldigen jezelf.

Jullie zijn nederigheid. Maar nederigheid is liefde.

Maar ook de anderen hebben slechts een diafragma

om te zijn zoals jullie, en Ik zal het verscheuren.

Want Ik ben inderdaad Koning, Triomfator en God.

In eeuwigheid.


Maar nu ben Ik de Mens.

Mijn voorhoofd is al zwaar, onder de kwelling van Mijn kroon.

Mens zijn is altijd al een kwellende/martelende kroon geweest…


Dank jullie wel, vrienden.

Jullie hebben me getroost.


Want dit is de goede kant van mens zijn:

een liefdevolle moeder hebben en oprechte vrienden."'


14 dec.1945

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken