Johanna liet tafels dekken op bovenste terras - voor allen samen!
370.4
Maria Valtorta:
'Ondertussen heeft Johanna het druk,
maar knielt ze neer, in afwachting van de Meester.
Hij draait zich om en ziet haar.
"Vrede zij met jou, Johanna!
Je hebt mij perfect gehoorzaamd!"
"Jou gehoorzamen is mijn vreugde!
Maar ik was niet de enige die Jou 'het hof' verschafte zoals Jij dat wilde.
Chusas heeft mij op alle mogelijke manieren geholpen, en Martha en Maria ook.
En Elise samen met hen.
Sommigen stuurden hun dienaren eropuit, om te halen wat nodig was,
en om mijn dienaren te helpen om de gasten te verzamelen,
anderen hielpen de dienstmeisjes en de badmeesteressen
om de 'geliefden', zoals Jij hen noemt, te reinigen.
Nu zal ik, met Jouw toestemming, allen wat te eten geven,
zodat ze niet uitgeput raken van het wachten op de tafels."
"Ga je gang, ga je gang! Waar zijn de vrouwelijke discipelen?"
"Op het bovenste terras, waar ik de tafels heb klaargezet.
Heb ik dat goed bedacht?"
"Ja, Johanna.
Daarboven zullen ze rustig zijn, en wij met hen."
"Ja, dat dacht ik ook.
Bovendien had ik geen andere ruimte kunnen maken voor zoveel mensen...
En ik wilde ze niet scheiden, om jaloezie en pijn te voorkomen.
De ongelukkigen hebben zo'n acute gevoeligheid, een soort pijn!...
Ze zijn allemaal één wond, en één blik is genoeg,
om ze weer te laten lijden."
"Ja, Johanna.
Je hebt een meelevende ziel, en begrijpt het.
Moge God jou zegenen voor je mededogen!"'
Reacties
Een reactie posten