zorg voor Elia toevertrouwd aan Nike (Veronica) 1
NA EEN ZWARE TOCHT DOOR DE WOESTIJN
UITGEPUT DOOR HITTE EN DROOGTE
AANKOMST IN HUIS VAN NIKE
382.2
Maria Valtorta:
'De velden reiken niet tot aan het huis,
maar eindigen aan de rand van een prachtige boomgaard,
beschut door het licht en de warmte die een rijke en verfrissende ringmuur
rond het huis verschaft.
En de apostelen duiken, met een opgelucht "aah!", naar binnen.
En Jezus loopt verder, zonder acht te slaan op hun smeekbeden om even te stoppen.
Het gekoer van duiven, het gekraak van katrollen, de zachte stemmen van vrouwen
komen uit het huis en verspreiden zich over de zonnige stilte van het platteland.
Jezus loopt tot op een klein plein rondom het huis,
als een breed, schoon trottoir waarover een druivenpergola
een wirwar van bladeren en een beschermende schaduw verspreidt.
Twee waterputten, een rechts, een links van het huis, beschut door wijnranken.
Bloemperken tegen de muren van het huis.
Lichte, donkergestreepte gordijnen wapperen voor de open deuren.
Vrouwenstemmen en het gekletter van serviesgoed komen uit een kamer.
Jezus loopt ernaartoe, en terwijl Hij voorbijgaat, vliegen een dozijn duiven,
die op de vloer graan pikten, met een luid gefladder van vleugels op.
Het geluid trekt de aandacht van de aanwezigen.
En tegelijkertijd schuift Jezus het gordijn opzij,
door het met Zijn hand naar rechts te bewegen,
terwijl een dienaar het naar links schuift, zodat die
vol verbazing tegenover de vreemdeling staat.
"Vrede zij met dit huis!
Mag ik, als pelgrim, rust hebben?" vraagt Jezus,
staand in de deuropening van deze ruimte, een grote keuken
waar de dienaren de afwas aan het doen zijn van de middagmaaltijd.
"De eigenaresse zal U niet afwijzen.
Ik zal het haar gaan vertellen!"
"Maar Ik heb twaalf anderen bij Me,
en als Ik alleen rust zou krijgen, zou Ik dat liever helemaal niet hebben."
"We zullen de meesteres vertellen, en natuurlijk..."
Reacties
Een reactie posten