poëma van de god-mens

CCCLXXXIX AANKOMST IN ENGEDI MET 10 APOSTELEN 389.1 Maria Valtorta: 'De pelgrims, hoewel ze moe zijn van de lange mars, wellicht in twee etappes, van zonsonder- tot zonsopgang, over vast geen makkelijke paden,  kunnen niet anders dan kreten vol bewondering uitroepen, wanneer ze zich,  na het laatste stuk weg te hebben afgelegd, langs een kust die oplicht als diamanten in de eerste ochtendzon, aan beide oevers geconfronteerd zien met een compleet panorama over de Dode Zee. Terwijl de westelijke oever een kleine vlakte laat tussen de Dode Zee en de heuvels, die, hoe laag ze ook zijn, lijken op de laatste golf van het Judese gebergte —golf die zich voortbewoog, op de desolate kust, en daar bleef, prachtig groen,  nadat ze de kale woestijn tussen zichzelf en het dichtstbijzijnde Judese gebergte had geplaatst— heeft de oostelijke oever daarentegen bergen die bijna loodrecht in het Dode Zee-bekken afdalen. Men krijgt werkelijk de indruk dat het land,  tijdens een verschrik...

388.3 Maria Valtorta: 'De heuvels kleuren inderdaad minder onheilspellend groen, hoewel ze weinig schaduw bieden en bedekt zijn met kort gras.  Toch zijn ze geurig en bezaaid met bloemen als een kleurrijk tapijt.  Bijen smullen ervan en vliegen dan naar de grotten die verspreid liggen langs de berghellingen.  Daar, onder hangende gordijnen van klimop en kamperfoelie,  leggen ze hun honing in natuurlijke bijenkorven. Simon Zeloot gaat naar een grot  en komt eruit met honingraten vol gouden honing.  En gaat naar een andere, en nog een, totdat hij genoeg heeft voor iedereen.  Hij biedt de zoete, draderige honing aan de Meester en zijn vrienden aan, die er graag van eten. "Was er maar brood! Wat is dit lekker!" zegt Thomas. "O! Zelfs zonder brood is het lekker!  Beter dan de korenaren van de Filistijnen.  En... laten we hopen dat er geen Farizeeër komt, die ons vertelt dat we ze niet mogen eten!" zegt Jakobus van Zebedeüs. Ze gaan zo etend ver...

-Dode Zee bitumen- 388.2 M. Valtorta: '"En toch, lang geleden... was het hier prachtig, nietwaar, Meester?" "Heel mooi! In de eerste eeuwen van de wereld waren deze plaatsen een klein paradijs. De grond was zeer vruchtbaar, rijk aan bronnen die voor vele doeleinden geschikt waren. Maar bestemd om enkel het goede voort te brengen. Later...  leek de wanorde van de mens de elementen over te nemen. En er was verwoesting. De wijzen van de heidense wereld verklaren deze vreselijke straf op vele manieren. Op menselijke wijze echter, soms met bijgelovige angst. Maar geloof Mij, het was alléén de wil van God die de orde uit de elementen weg nam; en die van de hemel riepen die van de de diepten, zij schudden, zij stormden op elkaar af, in een kwaadaardig tumult, de bliksemflitsen staken het bitumen in brand dat de open aderen van de grond in wanorde hadden verspreid, en vuur uit de ingewanden van de aarde, en vuur op de aarde, en vuur uit de hemel, om dat van de aarde te voed...

NA EEN ZWARE TOCHT DOOR DE WOESTIJN UITGEPUT DOOR HITTE EN DROOGTE AANKOMST IN HUIS VAN NIKE -route van Kerit tot bij Nikes huis- 382.2 Maria Valtorta: 'De velden reiken niet tot aan het huis, maar eindigen aan de rand van een prachtige boomgaard,  beschut door het licht en de warmte die een rijke en verfrissende ringmuur rond het huis verschaft. En de apostelen duiken, met een opgelucht "aah!", naar binnen.  En Jezus loopt verder, zonder acht te slaan op hun smeekbeden om even te stoppen. Het gekoer van duiven, het gekraak van katrollen, de zachte stemmen van vrouwen komen uit het huis en verspreiden zich over de zonnige stilte van het platteland. Jezus loopt tot op een klein plein rondom het huis,  als een breed, schoon trottoir waarover een druivenpergola een wirwar van bladeren en een beschermende schaduw verspreidt. Twee waterputten, een rechts, een links van het huis, beschut door wijnranken.  Bloemperken tegen de muren van het huis.  Lichte, donkergestr...

OPGEKNAPT NA STOP IN KERIT, PREDIKING IN WOESTIJN DAAR VLAKBIJ (WAAR ESSENEN JEZUS UITDAGEN INZAKE PREDESTINATIE EN KOPPIG VOLHARDEN IN HUN GELOOF, OP ÉÉN NA) 381.10 Maria Valtorta 'De mensen vertrekken langzaam... De apostelen blijven bij Jezus en, pratend, gaan ze op weg. Ze zoeken schaduw door langs een klein bosje te lopen met verwilderde tamariskbomen. Maar daarin bevindt zich een Essener. De man die met Jezus gesproken had. Hij trekt zijn witte gewaad uit. Petrus, die voor iedereen uit loopt, is verbaasd de man in zijn ondergoed te zien, en rent terug en zegt: "Meester! Een dwaas! Die man die met U gesproken heeft, de Essener! Hij heeft zijn kleren uitgetrokken en huilt en zucht. We kunnen daar niet voorbij gaan." Maar de man, mager, met een baard, volledig naakt op zijn korte broek en sandalen na, komt al uit het struikgewas tevoorschijn,  en loopt huilend en op zijn borst slaand naar Jezus toe. Hij knielt neer: "En ik ben degene die een wonder in zijn hart ...

-Mozes' koperen slang (Gustave Doré)- 53.7 Maria Valtorta: 'Wie het Licht, de Waarheid, het Leven wil kennen, wie de Stem van God wil horen spreken tot Zijn Volk, kome naar Mij! Jullie zijn Mozes door de woestijnen gevolg, o jullie van Israël. Volg mij, want Ik zal je door een veel droeviger woestijn leiden naar de ware gezegende aarde. Door de geopende zee, trek Ik je, op Gods bevel, daarheen. Door Mijn Teken te verheffen, genees Ik jullie van ieder kwaad. -Mozes toont koperen slag (B. West)- Het uur van Genade is gekomen. De Patriarchen wachtten erop, en stierven terwijl ze erop wachtten. De Profeten voorspelden het, en stierven met deze hoop. De rechtvaardigen droomden ervan, en stierven getroost door deze droom. Nu is het ontstaan/begonnen. Komen jullie! "De Heer staat op het punt zijn volk te oordelen en Barmhartigheid te betonen aan zijn dienaren" zoals hij bij monde van Mozes  [ Ps.135:14 ]  beloofde. De mensen die om Jezus heen stonden, bleven sprakeloos naa...

-DODE Zee of  'Meer van Sodom'- 'De Jordaan wordt bijna 200 keer genoemd van Genesis tot de Evangeliën, en speelt een belangrijke rol. De rivier heeft gediend als grens, herkenningspunt, de plaats van verschillende wonderen, van de bediening van Johannes de Doper, waar ook Jezus van Nazareth werd gedoopt. De eerste verwijzing naar de Jordaan wordt geïmpliceerd in Genesis 13, toen Abram zijn neef Lot de keuze gaf waar hij met zijn gezin en vee zou wonen. Toen Lot de vruchtbare "vlakte van de Jordaan" zag, nam hij zijn beslissing en sloeg daar zijn tent op, in de nabijheid van Sodom.  Abram nam bij gebrek daaraan het land ten westen van de Jordaan: Kanaän. God beloofde Abram dat het land dat hij in alle vier de richtingen kon zien, voor altijd aan hem en zijn nakomelingen zou toebehoren. De Jordaan markeerde de grens tussen de twee landen Kanaän en de Arabah. Met de laagste waterstand van alle rivieren ter wereld, mondt de bovenloop van de Jordaan uit in het Meer...

-Bloed én water...- 44.12 Jezus zegt: 'Mijn Bloed en de Tranen van Mijn Moeder zijn het mengsel dat degenen die door een heroïsch lot zijn getekend, versterkt, het mengsel dat de onvolkomenheden in hen opheft, of zelfs de zonden begaan door hun zwakheid, hen, bovenop het martelaarschap, in welke mate ook geleden, de Vrede van God gevend, en, als het geleden is voor God, de Glorie van de hemel. -OLV van Smarten (atelier Dirk Bouts)- De missionarissen vinden ze als een vlam die opwarmt in de gebieden waar sneeuw heerst, ze vinden ze als dauw waar de zon brandt. Ze werden geperst uit Maria's naastenliefde en zijn voortgevloeid uit een leliehart. Ze hebben derhalve van de maagdelijke naastenliefde, getrouwd met de Liefde, het vuur, en van de maagdelijke zuiverheid de geurige frisheid, vergelijkbaar met die van water verzameld in de kelk van een lelie na een dauwachtige nacht. Godgewijde mensen vinden ze   in de woestijn die het goed begrepen monastieke leven is: woestijn, omdat nie...

(Lucas Cranach de Oude) 44.3 Maria Valtorta: 'Jezus spreekt tot Maria. In het begin begrijp ik de woorden niet, die alleen maar gefluisterd werden, waarop Maria met haar hoofd knikt. Dan hoor ik:  "...En laat de familieleden komen. Wees niet alleen. Ik zal geruster zijn, moeder, en je weet dat ik kalm moet zijn om mijn Missie uit te voeren. Je zult mijn Liefde niet missen. Ik zal vaak komen, en ik zal het je laten weten wanneer ik in Galilea ben en niet naar huis kan komen. Dan kom jij naar mij toe. Mama, dit uur moest komen. Het begon hier, toen de engel aan jou verscheen. Nu barst het los en moeten we het leven, is het niet, mama?  Na afloop zal de vrede komen van de overwonnen test, en de vreugde! Maar eerst moeten we deze woestijn doorkruisen, zoals de oude Vaders, om het Beloofde Land binnen te gaan. Maar de Heer God zal ons helpen, net zoals Hij hen heeft geholpen. En Hij zal ons Zijn Hulp geven als geestelijk manna, om onze geest te voeden bij de inspanning van de bep...

'De monniken en monialen stellen zich ten doel om, samen met de Heilige Maagd, God te aanbidden, in de volheid van de Drie-eenheid in stilte en eenzaamheid. Daarom vertrouwen de zusters zich bijzonder toe aan de heilige Bruno als hun gids. Hun leven is daarnaast ook gebaseerd op de skiten en lavra's van de eerste christen monniken in de Egyptische woestijn.  Zodoende leven ze heel de week alleen in hun cellen, die net als bij de kartuizers bestaan uit aparte huisjes, en komen alleen bij elkaar voor een deel van het getijdengebed, de dagelijkse Eucharistie en, op zondag, voor een zogenaamde "synax" of bijeenkomst.' wikipedia