zorg voor Elia toevertrouwd aan Nike (Veronica) 5
382.7
Maria Valtorta:
'"Maar waarom bent u nu verdrietig?
En waarom huilt u?"
"Omdat ik in Uw woorden een voorgevoel van de dood voel...
Zal ik U zo snel verliezen, Heer?"
Nike huilt in haar sluier.
"Niet huilen! Er zal zoveel vrede voor Mij zijn, daarna...
Geen haat meer. Geen hinderlagen meer. Niet al deze... verschrikkingen van de zonde
die Mij overkomen, Mij omringen... Geen afschuwelijke nabijheid meer...
O! Niet huilen, Nike! Uw Redder zal vrede hebben.
Hij zal overwinnen..."
"Maar daarvoor... maar daarvoor...
Mijn man en ik lazen altijd de profeten...
En we beefden van afschuw bij de woorden van David en Jesaja...
Maar zal het voor U werkelijk zo zijn?"
"Zo en erger..."
"O!... Wie zal U dan verlichting geven?
Wie zal U laten sterven met... nog hoop?"
"De liefde van de discipelen.
En vooral van de trouwe, vrouwelijke discipelen."
"Dan ook de mijne!
Want ik zal voor geen prijs van mijn Verlosser gescheiden worden.
Maar… o Heer! Eis van mij elke boetedoening, elk offer, maar...
schenk mij mannelijke moed voor dat uur!
Wanneer U [cf.Ps.22:16 & Jesaja 53:3] 'als een uitgedroogde potscherf' bent...
'met Uw tong aan Uw gehemelte gekleefd' van de dorst...
wanneer U 'de melaatse bent, die Zijn gezicht bedekt'...
laat mij U dan kennen als Koning der koningen
en aan U denken als Uw toegewijde dienares.
Verberg Uw gekwelde gelaat niet voor mij, O mijn God!
Maar nu U mij toestaat te baden in Uw straling, Morgenster,
laat mij dan naar U kijken, en laat Uw gelaat in mijn hart gegrift staan,
dat, O mijn hart, net als het Uwe, op die dag zacht als was zal zijn van de pijn..."
Nike zit nu op haar knieën, bijna neergeknield,
en zo nu en dan heft ze haar tranende gezicht op om naar haar Heer te kijken,
de witheid van haar vlees in de witheid van de maan tegen de duisternis van de muur.
"Dat alles zult u krijgen.
En Ik zal Uw medelijden ontvangen.
Zij zal met Mij opstijgen naar Mijn schavot
en van daaruit zal zij met Mij opstijgen naar de hemel.
Jouw kroon voor eeuwig.
Engelen en mensen zullen de mooiste lofzang op jou zingen:
'In het uur van tegenspoed, van zonde, van twijfel,
was zij trouw, zondigde niet en hielp haar Heer.'
Sta op, mevrouw!
En moge U gezegend zijn,
vanaf nu tot in eeuwigheid!"
Hij legt Zijn handen op haar vlak voor ze opstaat,
en dan keren ze terug naar het stille huis voor de nachtrust.'
Reacties
Een reactie posten