Jezus garandeert Anna hemel, mits ze bereid is te vergeven


395.5

Maria Valtorta:

'De vrouw bekijkt Hem, terwijl ze kalmeert,

en zegt met een pijnlijke glimlach:

"U bent mooi en U bent goed. Wie bent U, o Rabbi?

U hebt de fijngevoeligheid van mijn geliefde dochter,

in het mij troosten..."


"Ik ben Jezus van Nazareth!"

"U?! U?!... Hier bij mij?... Waarom?..."


"Omdat Ik u liefheb.

Ik heb ook een moeder,

en in elke moeder zie Ik Mijn eigen moeder,

en in de tranen van moeders zie Ik die van Mijn eigen moeder..."


"Hoezo? Huilt Uw moeder dan?

Waarom? Is er alweer een zoon van haar gestorven?"


"Nog niet... Ik ben haar eniggeboren zoon, en Ik leef nog.

Maar ze huilt al, omdat ze weet dat Ik moet sterven."


"O! O! Wat verdrietig!

Om van tevoren te weten, dat een zoon moet sterven!

Maar hoe weet ze dat?... U bent gezond. U bent sterk. U bent goed.

Ik heb me vergist tot de dag dat ze stierf, en zij was zo ziek!...

Hoe kan Uw moeder weten dat U moet sterven?"


"Omdat Ik de Zoon des Mensen ben, voorspeld door de profeten.

Ik ben de Man van Smarten, gezien door Jesaja, de Messias,

bezongen door David, en beschreven in Zijn lijden als Verlosser.

Ik ben de Redder, de Verlosser, o mevrouw.

En de dood wacht Mij, afschuwelijk...

en Mijn Moeder zal het zien...

en Mijn Moeder weet het al sinds Mijn geboorte,

dat haar hart open zal staan, ​​zoals het Mijne, dan de pijn...

Huil niet... Met mijn dood zal Ik de poorten van de Hemel openen

voor jouw Johanna..."


"Ook voor mij! Ook voor mij!"

"Ja. Te zijner tijd...

Maar eerst moet u leren liefhebben, en vergeven.

Opnieuw liefhebben. Rechtvaardig zijn. En vergeven...

Anders zult u niet naar de hemel kunnen gaan, 

samen met Johanna, met Mij..."


De vrouw huilt, buiten adem.

Ze kreunt: "Liefhebben...

liefhebben als mensen ons geleerd hebben te haten...

als God ons niet meer liefheeft en ons geen genade toont...

is moeilijk...

Hoe kunnen we liefhebben, als mensen ons hebben gemarteld,

en onze vrienden ons pijn hebben gedaan,

en God ons in de steek heeft gelaten?..."


"Nee. Niet in de steek gelaten. Ik ben hier.

Om uw hemelse beloften te vertellen.

Om u te verzekeren dat uw pijn zal eindigen in vreugde,

als u dat maar wilt."'


28 feb.1946

Reacties

Populaire posts van deze blog

Maria wil graag Elise terugzien, haar maatje in de tempel

Martha vertelt hoe haar zus heen en weer wordt geslingerd

Maria Magdalena, serafijn nu, mag zalven en aanraken