Jezus legt verschil uit tussen insect en mens
411.2
Maria Valtorta:
'De zon wordt steeds heter.
De oogsters stoppen met werken,
en degenen die dicht bij huis wonen, keren terug naar huis.
Degenen die verder weg wonen, verzamelen zich in de schaduw van de bomen
en rusten daar uit, eten en dommelen.
Ook Jezus zoekt Zijn toevlucht in een dicht bos op het platteland, en zittend in het gras,
nadat Hij gebeden heeft en het schamele voedsel van brood, kaas en olijven geofferd,
deelt Hij de porties uit, en eet, terwijl Hij met Zijn volgelingen praat.
Er is schaduw en koelte, en een grote stilte.
De stilte van zonnige zomeruren.
Stilte die uitnodigt tot slapen.
En de meeste mensen dommelen inderdaad in na het eten.
Jezus niet. Hij rust uit, leunend tegen een boom,
en ondertussen kijkt Hij naar de bedrijvigheid
van de insecten op de bloemen.
Op een bepaald moment wenkt Hij Johannes, Judas Iskariot,
en een van de oudsten, die Hij Bartholomeüs noemt,
en nadat Hij hen bijeen heeft geroepen, zegt Hij:
"Maar kijk eens wat dit insectje doet! Kijk!
Ik ben het al een tijdje in de gaten aan het houden.
Het wil de honing stelen die de bodem van dit kleine bakje vult,
en omdat het er niet in past, kijk, strekt het eerst het ene pootje uit,
en dan het andere, doopt beide in de honing en eet die dan op.
Het heeft het bijna helemaal leeggegeten!
Zie hoe bewonderenswaardig Gods Voorzienigheid is!
Hij wist dat het insect, geschapen om als chrysolietvlieg over de groene weiden te vliegen,
zonder bepaalde organen zichzelf niet zou kunnen voeden, en daarom...
heeft Hij het voorzien van deze kleine weerhaakjes langs zijn pootjes.
Zie je ze? Jij, Bartholomeüs? Nee?... Kijk!
Nu pak Ik het en laat het jou zien!"
En Hij pakt voorzichtig de scarabee op, die eruitziet als gepolijst goud,
en legt hem met zijn kop naar beneden in Zijn hand.
De scarabee doet alsof hij dood is, alledrie observeren ze zijn pootjes.
En dan begint hij te spartelen om te ontsnappen.
Het lukt hem natuurlijk niet, maar Jezus helpt hem,
en zet hem op zijn pootjes.
Het kleine beestje loopt op Zijn handpalm,
loopt op de vingertoppen, dwarrelt, spreidt zijn vleugels.
Maar hij is achterdochtig.
"Het weet niet dat Ik alleen het goede wil voor ieder levend wezen.
Het heeft alleen zijn eigen instinct, perfect vergeleken met zijn natuur,
voldoende voor alles wat het nodig heeft, maar zo inferieur aan het menselijke denken.
Daarom is het insect niet verantwoordelijk als het iets slechts doet.
Voor de mens geldt dat niet.
De mens bezit in zichzelf een licht van superieure intelligentie,
en hij zal die meer bezitten naarmate hij meer onderwezen is in de dingen van God.
Daarom zal hij wel verantwoordelijk zijn voor zijn daden."'
Reacties
Een reactie posten