terwijl leerlingen rusten, wast Ananias hun kleren
418.7
Maria Valtorta:
'Nu klinkt er een groot koor van vogelzang in het gebladerte,
en het geblaat, de stemmen van kinderen en vrouwen,
het gebalk en gekraak van katrollen in de putten
geven aan dat het dorp ontwaakt is.
In de tuin zelf worden de broden gebroken en de vis verdeeld,
en dan wordt de maaltijd genuttigd.
Onmiddellijk daarna,
gezegend door Jezus, verlaten de drie discipelen het huis
en haasten zich naar de rivier om zich te kunnen verschuilen
in het koele, schaduwrijke riet...
Ze zijn niet meer zichtbaar...
"Laten we nu rusten tot de avond,
en dan zullen ook wij hen volgen," beveelt Jezus.
En sommigen op bedden, anderen op een stapel netten die Ananias heeft geweven,
zeggende dat hij op deze manier niet lui is en zijn dagelijkse brood verdient,
gaan ze liggen, op zoek naar een goede, verkwikkende slaap.
Ondertussen raapt Ananias de bezwete kleren bij elkaar,
gaat stilletjes naar buiten, sluit de deur en het hek
en loopt naar de rivier om ze te wassen,
zodat ze fris en droog zijn voor de avond...'
Reacties
Een reactie posten