liefde voor God en naaste zijn één
444.3
Maria Valtorta:
'"Jullie worden gevormd in deze naastenliefde,
die het tweede deel vormt van het fundamentele Gebod van Gods Wet,
maar die in Israël in werkelijkheid heel erg in verwaarlozing is geraakt.
De vele voorschriften, de details die volgden
op de lineaire en complete, maar toch beknopte, Wet van de Sinaï,
hebben het eerste deel van het fundamentele Gebod vervormd
en het gereduceerd tot een massa uiterlijke riten,
die datgene missen wat hen kracht, waarde en waarheid geeft:
namelijk, de actieve verbondenheid van je innerlijk,
met de werken die je verricht,
met de verleidingen die je overwint,
met de vormen van uiterlijke aanbidding.
Welke waarde kan de pronkzucht van aanbidding hebben in de ogen van God,
wanneer het hart God niet liefheeft, zich niet vernietigt in eerbiedige liefde voor God,
wanneer het Hem niet prijst en bewondert, door de dingen die Hij heeft gemaakt lief te hebben,
en in de eerste plaats de mens, die het meesterwerk is van de aardse schepping?
Zien jullie waar de fout in Israël werd gemaakt?
Om van één Gebod eerst twee Geboden te maken,
en vervolgens, met de achteruitgang der geesten,
het tweede netjes van het eerste af te snijden,
alsof het een nutteloze tak was.
Het was geen nutteloze tak,
het waren zelfs geen twee takken!
Het was één stam, die vanaf de basis versierd was
met de individuele deugden van de twee liefdes.
Kijk naar die grote vijgenboom die daar op die heuvel groeit.
Spontaan ontsproten, bijna vanuit de wortel, d.w.z. zodra hij uit de grond kwam,
vormde hij zich tot twee takken die zo nauw met elkaar verbonden waren
dat de twee basten aan elkaar vastzitten.
Maar elke tak heeft zijn bladeren naar de zijkanten geworpen, op zo'n bizarre manier
dat het dit dorpje op deze kleine heuvel de naam 'Huis van de Tweelingvijgenboom' gaf.
Stel, dat iemand de twee stammen, die in wezen één stam vormen, van elkaar wilde scheiden,
dan zou hij een bijl of een zaag moeten gebruiken.
Maar wat zou hij doen?
Hij zou de boom doden, of, als hij slim genoeg was
om de bijl of zaag zo te richten dat slechts één van de twee stammen beschadigd raakte,
zou hij er één redden, maar de andere zou onvermijdelijk sterven,
en de overlevende, hoewel nog in leven, zou er slecht aan toe zijn,
en waarschijnlijk bedroefd, omdat hij geen vrucht meer zou dragen,
of heel weinig.
Hetzelfde is gebeurd in Israël.
Ze wilden de twee delen, die zo verenigd waren dat ze werkelijk één waren, verdelen, scheiden;
ze wilden het volmaakte aanpassen.
Want elk werk van God is volmaakt, elke gedachte, elk woord.
Daarom, als God op de Sinaï het gebod gaf om God de Allerheiligste en onze naaste lief te hebben
met één enkel voorschrift,
dan is het duidelijk dat het geen twee voorschriften zijn
die onafhankelijk van elkaar kunnen worden nageleefd,
maar één enkel voorschrift.
En, omdat het voor Mij nooit teveel is
om jullie te onderwijzen in deze verheven deugd, de grootste van allemaal,
die die met de geest opstijgt naar de hemel, omdat ze de enige is die in de hemel standhoudt,
insisteer Ik op dezelfde, de ziel van al het geestelijke leven,
dat zijn leven verliest als het de (naasten)liefde verliest,
omdat het God verliest."'
Reacties
Een reactie posten