Samuel, weer redelijk, moet zelf ook vergeving zoeken
445.16
Maria Valtorta:
'Petrus neuriet iets tussen zijn tanden...
Jezus vraagt hem: "Wat zeg je, Simon van Jona?"
"Ik zong een oud liedje over het meer..."
"En welk dan?"
"Het is: 'Zo gaat het altijd. Vissen bevalt wie boer is, maar de visser bevalt het vissen niet!'
En kijk, hier blijkt weer dat de discipel liever wilde vissen dan de apostel..."
Velen lachen.
Jezus lacht niet, Hij zucht.
"Heb ik Jou bedroefd, Meester?" vraagt Petrus.
"Nee. Maar kritiseer niet altijd."
"Het is om Judas dat mijn neef droevig is," zegt Judas van Alfeüs.
"Wees ook jij stil, vooral in de diepte van je hart."
"Maar heeft Samuel wérkelijk al een wonder ontvangen?"
vraagt Thomas, nieuwsgierig en enigszins ongelovig.
"Ja."
"Dan heeft het geen zin dat hij naar Kafarnaüm komt."
"Het is noodzakelijk. Ik heb zijn hart nog niet volledig genezen.
Hij moet zelf genezing zoeken, d.w.z. vergeving, met een heilig berouw.
Maar Ik heb hem weer in staat gesteld te redeneren.
Nu is het aan hem om de rest uit eigen vrije wil te verkrijgen.
Laten we afdalen. We zullen naar de nederigen gaan..."
"Niet naar mij, Meester?"
"Nee, Johanna. Jij kunt naar Mij komen wanneer je wilt.
Zij zijn gebonden aan hun werk, en Ik ga naar hen toe..."
En Jezus daalt van het terras af en gaat de straat op,
gevolgd door de anderen, waaronder Johanna, die Jonathan naar huis heeft gestuurd
en vastbesloten is Jezus niet te verlaten, gezien Jezus niet naar haar toe wil gaan.
Ze gaan langs de huizen van de armen, op weg naar steeds armere en meer afgelegen gebieden...
En zo eindigt het visioen.'
Reacties
Een reactie posten