poëma van de god-mens

445.16 Maria Valtorta: 'Petrus neuriet iets tussen zijn tanden... Jezus vraagt ​​hem: "Wat zeg je, Simon van Jona?" "Ik zong een oud liedje over het meer..." "En welk dan?" "Het is: 'Zo gaat het altijd. Vissen bevalt wie boer is, maar de visser bevalt het vissen niet!' En kijk, hier blijkt weer dat de discipel liever wilde vissen dan de apostel..." Velen lachen. Jezus lacht niet, Hij zucht. "Heb ik Jou bedroefd, Meester?" vraagt ​​Petrus. "Nee. Maar kritiseer niet altijd." "Het is om Judas dat mijn neef droevig is," zegt Judas van Alfeüs. "Wees ook jij stil, vooral in de diepte van je hart." "Maar heeft Samuel wérkelijk al een wonder ontvangen?" vraagt ​​Thomas, nieuwsgierig en enigszins ongelovig. "Ja." "Dan heeft het geen zin dat hij naar Kafarnaüm komt." "Het is noodzakelijk. Ik heb zijn hart nog niet volledig genezen.  Hij moet zelf genezing zoeken, d.w.z. ...

442.8 Maria Valtorta: '"Ik ga weg... naar Kafarnaüm." "De zon is te heet om te gaan. Blijf. Je bent een pelgrim, net als alle anderen. En Hij heeft gezegd dat de discipelen voor hen moeten zorgen." "Mijn aanblik mishaagt jou..." "Jouw weigering om te genezen doet mij pijn! Dat alleen...  Doe je mantel uit... Waar heb jij geslapen?" "Ik heb niet geslapen.  Ik heb tot zonsopgang gewacht om jou alleen te zien." "Dan moet je moe zijn. In de grote kamer staan ​​de bedden die Simon en Thomas gebruikt hebben. Het is er nog stil en koel. Ga maar slapen, terwijl ik eten voor je klaarmaak." Judas vertrekt zonder te antwoorden.  En Maria, zonder te rusten na de hele nacht wakker te zijn geweest, gaat naar de keuken om het vuur aan te steken, en vervolgens naar de tuin om groenten te plukken. En tranen, tranen, tranen vallen stilletjes, terwijl ze zich over de haard buigt om het hout te schikken, of over de kluiten aarde om de groente...

CDXXVI MET DE ROMEINSE VROUWEN IN CAESAREA MARITIMA PROFETIE IN WERK VAN VERGILIUS DE JONGE SLAVIN GERED -Hennep-touwslagerij Filipijnen- 426.1 Maria Valtorta: 'Jezus wordt ontvangen door de nederige familie van een touwslager.  Een laag, zoutig huis, dicht bij de zee.  Achter het huis bevinden zich licht geurende pakhuizen  waar goederen worden gelost voor ze door verschillende kopers worden overgenomen.  Ervoor ligt een stoffige straat, vol sporen van zware wielen,  lawaaierig door de lossers, straatjongens, karrenvoerders en zeelui die onophoudelijk komen en gaan.  Aan de overkant van de straat ligt een kleine kade, waarvan het water troebel is,  door het afval dat erin wordt gegooid, en daar is het stil.  Vanaf de aanlegsteiger leidt een kleine kanaalhaven  naar de eigenlijke haven, groot genoeg voor grote schepen.  Aan de westkant, een zanderig erf, waar touw wordt gemaakt  te midden van het gekraak van handaangedreven lier...

CDVII OP HET PLATTELAND VAN NICODEMUS GELIJKENIS VAN DE TWEE ZONEN 407.1 Maria Valtorta: 'Daar komt Jezus, op een frisse dageraad.  En dit vruchtbare platteland van de goede Nicodemus is prachtig in dit eerste zonlicht.  Prachtig, ondanks het feit dat veel velden al gemaaid zijn en de vermoeide aanblik tonen van velden na de dood van de graankorrels die, in gouden schoven, of nog steeds als lijken op de grond liggend, wachten om naar de dorsvloeren gedragen te worden.  En met hen sterven de stervormige en saffierblauwe korenbloemen, de paarse leeuwenbekjes, de kleine bloemkronen van het schaafkruid, de vergankelijke kelkblaadjes van de klokjesbloemen, de glimlachende stralen van kamille en madeliefje, de felle klaprozen en de honderd andere bloemen die, in stervorm, in pluimen, in trossen, in stralen, ooit glimlachten waar nu de stoppels geel zijn. Maar om het verdriet van het land dat van zijn graan is beroofd te verzachten, zijn daar de takken van de fruitbomen, steeds...

125.3 Jezus zegt: "Maar, luister goed, Ik heb gezegd: 'Verricht eerlijk werk.' Jullie weten dat onze Wet liefde voor de naaste gebiedt. Eerlijkheid in het werk is onderdeel van de liefde voor de naaste. Een eerlijk man in zijn werk steelt niet in zijn handel, ontneemt de arbeider zijn loon niet, maakt geen misbruik van hem op een schuldige manier, herinnert zich dat de dienaar en de arbeider één vlees en één ziel zijn, gelijk aan hem, en behandelt hen niet als levenloze stukken steen, die men met voeten en ijzer mag breken en slaan. Wie dat niet doet, heeft zijn naaste niet lief. en zondigt daarom in de ogen van God. Vervloekt is zijn winst, zelfs als hij er een offer voor de Tempel uit haalt. Oh! Wat een leugenachtig offer! En hoe durft hij het aan om het aan de voet van het altaar te leggen, wanneer het druipt van de tranen en het bloed van de uitgebuite ondergeschikte, of de naam 'diefstal' draagt, d.w.z. verraad jegens je naaste, want een dief is een verrader v...

124.2 Maria Valtorta: '"Wat denk je, jij die expert bent op het gebied van het weer: zal dit lang zo blijven?" vraagt ​Iskariot, die sinds een paar dagen helemaal veranderd is, aan Petrus. "Dat zal ik je meteen vertellen. Ik word astroloog, wacht!" zegt Petrus. En hij loopt naar de deur, doet die een stukje verder open, steekt zijn hoofd en hand naar buiten. Dan voorspelt hij: "Weinig wind, en uit het zuiden. Hitte en mist... Uhm! Er is weinig om..." Peter valt stil, komt dan langzaam terug, zet de deur weer op een kier en kijkt naar buiten. "Wat is er?" vragen er drie of vier. Maar Petrus maakt een gebaar met zijn hand dat ze moeten zwijgen. Hij kijkt.  Dan fluistert hij: "Daar is die vrouw ! Ze dronk wat water uit de put en raapte een ​​bundel brandhout op die op de binnenplaats was achtergelaten. Het is helemaal nat. Dat brandt beslist niet... Ze gaat weg... Ik ga haar achterna. Ik wil zien..." En Petrus gaat voorzichtig naar bui...

118.2 Maria Valtorta: ' Petrus, zijn broer en Johannes werken hard om het erf en de slaapzalen te vegen, de bedden te verplaatsen en water te halen. Petrus knutselt vooral veel rond de put om er touwen te bevestigen en hem te verstevigen en het halen van water praktischer en gemakkelijker te maken. De twee neven van Jezus  zijn daarentegen bezig met vijl en met hamer, en repareren sloten en vensterluiken, en Jakobus van Zebedeüs helpt hen door te zagen en te bewerken met een bijl, net zoals een wapenmaker. Thomas is druk in de keuken en lijkt een ervaren kok. Hij weet precies hoe hij het vuur en de vlammen moet doseren en hij maakt snel de groenten schoon die de knappe Judas zich verwaardigd heeft uit het nabijgelegen dorp mee te nemen. Ik begrijp dat er een stad is, min of meer groot, omdat Judas uitlegt dat ze maar twee keer per week brood bakken en dat er daarom die dag geen brood is. Petrus hoort het en zegt: "Dan gaan we wat pannekoeken bakken op het vuur. Daar is m...

109.5 Maria Valtorta: '"Hoe goed zijn Uw vrienden!" zegt de moedigste van  Jochanans  dienaren. "Hebt U ze zo gemaakt?" "Ik heb hun goedheid een richtlijn gegeven. Net zoals je dat met een snoeischaar doet. Maar het goede zat al in hen. Nu bloeit ze prachtig, omdat er iemand is die ervoor zorgt." "Ze zijn ook nederig. Uw vrienden, en toch ons arme dienaren dienen!" "Bij Mij kunnen alleen zij zijn die nederigheid, zachtmoedigheid, zelfbeheersing, eerlijkheid en liefde, bovenal liefde, liefhebben. Want wie God en zijn naaste liefheeft, bezit alle deugden en verwerft de hemel." "Kunnen wij die ook verwerven, wij die geen tijd hebben om te bidden, om naar de tempel te gaan, om zelfs maar ons hoofd uit de voor te heffen?" - belang 10 Geboden! (na BDE) - "Antwoord Mij: koesteren jullie haat jegens hen die je zo hard behandelen? Is er in jullie opstandigheid, en verwijt jegens God, dat Hij je tot de laagsten der aarde heeft ...

CIX OP DE VELDEN VAN JOCHANAN EN VAN DORAS -DOOD VAN JONA IN HET HUIS VAN NAZARETH- 109.1 Maria Valtorta: 'Ik zie, bij dag, de vlakte van Esdrelon [= Jizreëlvallei ] een halfbewolkte dag in de late herfst. Er moet vannacht wat regen gevallen zijn, een van de eerste regens van de trieste wintermaanden, want de aarde is vochtig, ook al is ze niet modderig. En er staat nog steeds wind. Een vochtige wind die de vergeelde bladeren afrukt en met zijn vochtige adem tot in je botten dringt. Op de velden zie ik her en der ossenparen aan de ploeg. Ze ploegen de vette, zware aarde van deze vruchtbare vlakte moeizaam om, om deze geschikt te maken voor het zaad. En wat mij verdrietig maakt, is om te zien dat het op sommige plaatsen zelfs mensen zijn die het werk van de ossen doen, die de ploegschaar voortduwen, met alle kracht van hun armen en zelfs van hun borst, en hun voeten schrap zetten in de al losgemaakte grond, zwoegend als slaven, in dit werk dat zelfs voor de stoere ossen vermoeien...

-Villa Cara Delevingne (LA Branden, 2025)- 108.5 Jezus zegt: "En nu kom Ik terug op het eerste concept: 'de eerste macht om Gods zegen te ontvangen - zowel voor de werken van de geest, als voor de werken van de mens - is de eerlijkheid van intentie.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik volg de Wet, niet om door mensen geprezen te worden, maar uit loyaliteit aan God.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik volg Christus, niet vanwege de wonderen die Hij doet, maar om het advies dat Hij mij geeft over het Eeuwige Leven.' Eerlijk is dan hij die zegt: 'Ik werk, niet voor hebzuchtig gewin, maar omdat het werk ook van God gekregen is als middel tot heiliging, gezien de vormende, vernederende, behoudende en verheffende waarde ervan. Ik werk, zodat ik mijn naasten kan helpen. Ik werk, om de wonderen van God te kunnen laten schitteren, die van een nietig graankorreltje een rijpe aar maakt, van een druivenpit een grote wijngaard, van een hazelnoot een boom, en van mij, m...

-Aanbidding der Wijzen (Sandro Botticelli)- 34.16 Jezus zegt: 'Maar, O kinderen, er zijn nog twee andere lessen te trekken uit dit visioen. Het gedrag van Jozef die op "zijn" plek weet te blijven. Aanwezig als bewaker en beschermer van Zuiverheid en Heiligheid. Maar geen usurpator van hun rechten. Het is Maria met haar Jezus die hulde en woorden ontvangt. Jozef verheugt zich voor haar en stoort er zich niet aan een bijfiguur te zijn. Jozef is een rechtschapen man, hij is dé Recht-schapene. En hij is altijd rechtschapen. Ook op dit uur. De dampen van het feest stijgen niet naar zijn hoofd. Hij blijft nederig en onkreukbaar. Hij is blij met die cadeaus. Niet voor zichzelf. Maar omdat hij denkt dat hij daarmee het leven voor de Bruid en het lieve Kind comfortabeler kan maken. Er is geen hebzucht in Jozef. Hij is een arbeider en zal blijven werken. Maar mogen "Zij", zijn twee liefdes, gemak en troost hebben. (Paolo Veronese) Noch hij, noch de magiërs weten dat deze ...

XXXIII SLAAPLIEDJE VAN DE MAAGD -Maagd Maria met slapend Kind (S. Botticelli)- 33.1 Maria Valtorta: 'Vanochtend werd ik aangenaam wakker. Zelfs te midden van de slaapnevels, hoorde ik een heel zuivere stem zachtjes een langzaam slaapliedje zingen. Het klonk als een kerstpastorale, het was zo traag en archaïsch. Ik volgde dat deuntje en die stem steeds meer en werd steeds wakkerder onder de golven ervan. Toen was ik het eindelijk ook en verstond het. Ik zei: "Wees gegroet, Maria, vol van genade!" Want het was de Moeder die zong. En ze versterkte haar stem nadat ze tegen me zei: "Ik groet jou ook. Kom en wees gelukkig!" En ik zag het. In het huis in Bethlehem, in de kamer waarin zij woonde, was zij vastbesloten Jezus in slaap te wiegen. In de kamer stond Maria's weefgetouw en wat naaiwerk. Het leek erop dat Maria haar werk had opgeschort om de baby melk te geven, zijn inbakerdoekjes te verwisselen, of beter gezegd, zijn kleertjes, omdat hij al een baby van een...

-Madonna met de kwartel (Pisanello)- 25.6 Maria Valtorta: 'Jozef keert samen met Maria terug naar het huis, waar zij haar plaats in de halfdonkere hoek weer inneemt. "Als je het niet erg vindt om 's nachts te reizen, zou ik willen voorstellen om bij zonsondergang te vertrekken. De hitte is overdag sterk, de nacht is echter koel en stil. Ik bedoel voor jou, zodat je niet te veel zon krijgt. Voor mij is het niets om in de hete zon te staan. Maar jij..." "Zoals je wil, Jozef. Ik geloof ook dat het goed is om 's nachts te reizen." -Maria in de rozentuin (Albert Edelfelt)- "Het huis is helemaal in orde! En het tuintje! Je zult zien wat een prachtige bloemen! We komen net op tijd om ze allemaal te zien bloeien! De appelboom, de vijgenboom en de wijnstok zijn beladen met fruit als nooit tevoren, en de granaatappel moest ik ondersteunen, omdat de takken beladen zijn met fruit dat zo al gevormd is als in dit seizoen nog nooit is gezien. De olijfboom, dan... ...

-Kana gezien vanaf de weg naar Nazareth (Corwin Knapp Linson)- 25.4 Maria Valtorta: 'Eindelijk kondigt een luide klop op de deur Jozef aan! Maria's gezicht straalt sereen. Josef groet haar, omdat Zij zichzelf eerst voorstelde en hem met eerbied begroette: "Gods zegen over jou, Maria!" "En over jou, Jozef! En prijs de Heer dat je gekomen bent! Zacharias en Elisabeth stonden op het punt te vertrekken, zie je, om vóór het vallen van de avond thuis te zijn." "Jouw boodschapper arriveerde in Nazareth terwijl ik voor wat werk in Kana was. Eergisteren kwam ik er pas achter, en ik ging meteen weg. Maar ook al liep ik zonder te stoppen, ik kwam te laat omdat de ezel een hoefijzer was kwijtgeraakt. Vergeef me!" "Vergeef mij... dat ik zo lang weg ben geweest uit Nazareth! Maar zie je, ze waren zo blij dat ik bij hen was, dat ik ze tot nu toe wilde plezieren." "Dat heb je goed gedaan, Mevrouw! Waar is het kindje?" Ze gaan de kamer binnen w...

25.3 Maria Valtorta: 'Als alle felicitaties voorbij zijn, gaan de meesten weer de weg op en Maria wil terug naar de stallen om te kijken of Jozef is gearriveerd. Hij is niet aangekomen. Maria blijft teleurgesteld en denkt na. Elisabeth maakt zich zorgen om haar. "We kunnen tot het zesde uur blijven, maar dan moeten we vertrekken om vóór de eerste avondwake thuis te zijn. Hij is nog te klein om langer in de nacht te blijven." En Maria, kalm en verdrietig: "Ik zal op een binnenplaats van de tempel verblijven... ik ga naar mijn leraressen... ik weet het niet... ik zal íets doen!" Zacharias komt tussenbeide met een plan dat meteen als een goede oplossing wordt geaccepteerd: "Laten we naar de verwanten van Zebedeüs gaan. Jozef zoekt je daar zeker, en als hij daar niet mocht komen, dan zul je makkelijk iemand kunnen vinden die je vergezelt richting Galilea, want in dat huis is het 'n voortdurend komen en gaan van vissers uit Gennesareth." Ze nemen de ez...

14.3 Maria Valtorta: '"Hier is je huis, Maria!" zegt Jozef wijzend met zijn zweep naar een huisje, dat net onder de top van een golvende heuvel ligt en waarachter een prachtige en uitgestrekte moestuin ligt, helemaal in bloei, die eindigt met een zeer kleine olijfgaard. Daarachter markeert de gebruikelijke meidoorn- en cactushaag de grens van het perceel. De velden , ooit eigendom van Joachim, zijn... -huis van Joachim & Anna (met bijhorend land)- "Weinig, zie je, is er nog over voor jou," zegt Zacharias. "De ziekte van je vader was lang en kostelijk. En duur ook de uitgaven om de door Rome aangerichte schade te herstellen. Kunt je 't zien? De weg nam de drie belangrijkste kamers weg en het huis is kleiner geworden. En om het weer groter te maken, zonder buitensporige kosten, werd een deel van de berg ingenomen  dat een grot vormt: Joachim bewaarde daar zijn voorraden en Anna bewaarde er haar weefgetouwen. Jij zult ermee doen wat je geschikt vind....