geloof van melaatse heilige is volmaakt - houdt stand ook als hij niet genezen wordt
450.9 Maria Valtorta: '"Maar is hij het, die daar aankomt? Daar, tussen die struiken..." "Hij is het zeker. Maar wat een scherp zicht, Heer! Wij horen geritsel, maar zien niets..." Ook het geritsel houdt op. Alles is stil en vol verwachting... Jezus staat goed in het licht, alleen, een beetje voorop, omdat Hij is opgeschoven naar de rots waar wat proviand is neergelegd. De anderen, in het schemerige licht van enkele bomen, verdwijnen en gaan op in de stammen en struiken van het kreupelhout. Zelfs de kinderen zwijgen, ofwel omdat ze slaperig zijn in de armen van hun moeders, ofwel omdat ze bang zijn van de stilte, van de graven, van de bizarre schaduwen die de maan werpt, van de bomen en de rotsen. Maar de melaatse moet Hem zien, vanuit zijn schuilplaats, en goed zien. De hoge en plechtige gestalte van de Heer zien, helemaal wit in het maanlicht, prachtig. De vermoeide blik van de melaatse ontmoet ongetwijfeld de stralende blik van Jezus. Welke taal zal er kome...