poëma van de god-mens

CDXXXIV HANDENARBEID IN NAZARETH -GELIJKENIS VAN HET GELAKTE HOUT- 434.1 Maria Valtorta: 'De rustieke open haard in de werkplaats wordt aangestoken, na een lange periode van inactiviteit, en de geur van kokende lijm vermengt zich met de kenmerkende geur van zaagsel en vers geschaafd hout, of liever gezegd, van hout dat aan de voet van een werkbank wordt gemaakt. Jezus werkt energiek aan houten planken, die Hij met behulp van zaag en schaaf tot stoelpoten, lades, enzovoort, transformeert. Enkele meubels, de bescheiden meubels uit het huisje in Nazareth, zijn de werkplaats binnengebracht. De kast die gerepareerd moet worden, een van Maria's weefgetouwen, twee krukjes, een tuinladder, een kleine kist en de ovendeur, die volgens mij aan de onderkant is aangetast, misschien door muizen. Jezus werkt eraan om te herstellen wat door gebruik en ouderdom is versleten. Thomas daarentegen, met een heel arsenaal aan kleine goudsmid-gereedschappen, die hij ongetwijfeld uit de tas op zijn bed...

-Thomas' vader was welstellende goudsmid- 363.3 Maria Valtorta: 'Maar wat ik vooral mooi vind zijn de begroetingen van Thomas' vader, een typisch Joodse oude man,  die door Jezus wordt opgetild, die hem wil kussen "uit dankbaarheid voor de vrijgevigheid waarmee hij Hem een ​​apostel heeft gegeven." "O! God heeft mij meer liefgehad dan wie dan ook in Israël, want terwijl elke Jood een zoon heeft, de eerstgeborene,  die heilig is voor de Heer, heb ik er twee: de eerste en de laatste; en de laatste is nog heiliger, want zonder Leviet of priester te zijn, doet hij wat zelfs de hogepriester niet doet: hij ziet God voortdurend en aanvaardt Zijn Geboden!" Hij zegt het met de licht trillende stem van oude mannen, die nog trillender wordt door de emotie. En hij besluit: "Zeg mij alleen één ding... Om mijn ziel gelukkig te maken. U die niet liegt, zeg mij: is deze zoon van mij, door de manier waarop hij U volgt, waardig om U te dienen en het eeuwige leven te ...

Maria Valtorta: 'Ik zie Jezus, samen met Zijn Moeder, de eetkamer van Nazareth binnengaan. Jezus is een mooie twaalf-jarige jongen, lang, goed gebouwd, robuust zonder dik te zijn. Hij lijkt volwassener dan hij is, gezien zijn postuur, Hij is al lang. Zozeer zelfs dat hij de schouder van Zijn Moeder bereikt. Hij heeft nog steeds het ronde en roze gezicht van het jongetje Jezus, een gezicht dat daarna, met zijn jeugdige en viriele leeftijd, dunner zal worden en een kleurloze kleur zal aannemen, een kleur van bepaalde delicate albasten, enigszins neigend naar geel-roze. De ogen, zelfs de ogen, zijn nog steeds kinderogen. Groot, open om te kijken, en met een sprankje vreugde verloren in de ernst van hun blik. Later zullen ze niet meer zo open zijn... De oogleden zullen tot half over het oog zakken om het te veel aan kwaad, dat in de wereld is, te versluieren voor de Zuivere en Heilige. Alleen op momenten van wonder zullen ze open en sprankelend zijn, nog meer dan nu... om demonen en do...

39.3 Maria Valtorta: 'Terwijl Maria dit doet , komt haar schoonzus, Maria van Alfeüs, binnen komende van het houtatelier van Jozef. Ze groeten elkaar. En praten met elkaar. "Gaat het goed met de wol?" vraagt ​​Maria van Alfeüs. "Ik hoop van wel." "Die heidense vrouw verzekerde mij dat dit precies de kleur is en de manier waarop ze ze in Rome gebruiken. Zij gaf ze mij, juist omdat jij het bent en die werkjes hebt gedaan. Ze zegt dat er, zelfs in Rome, niemand is die borduurt zoals jij. Je moet je geblindeerd/verzonken hebben om ze te maken"... Maria glimlacht en maakt een beweging met haar hoofd, alsof ze wil zeggen: "Welnee/Niets om je zorgen over te maken!" De schoonzus bekijkt de laatste strengen wol voor ze ze aan Maria overhandigt. "Hoe je die gesponnen hebt! Ze zien eruit als haar, zo fijn en regelmatig zijn ze. Je doet alles goed... en hoe snel! Zal die laatste nog helderder worden?" "Ja, voor het kleed. De mantel is donk...

XXXIX VOORBEREIDINGEN VOOR DE MEERDERJARIGHEID -VERTREK UIT NAZARETH- 39.2 Maria Valtorta: 'Ik zie Maria gebogen over een ton, of beter gezegd, over een bak met gekookte aarde, terwijl ze iets mengt dat rookt, in de koude en serene lucht die de tuin van Nazareth vult. Het moet midden in de winter zijn, want behalve de olijfbomen, zijn alle planten dor en skeletachtig. Daarboven, een zeer heldere hemel en ook een prachtige zon. Maar die tempert de wind niet, die aan de kale takken trekt en ze tegen elkaar doet bonzen en de grijsgroene takken van de olijfbomen doet golven. De Madonna is geheel gekleed in een zwaar, bijna zwartbruin gewaad en heeft, ter bescherming van het gewaad, een rustieke doek voor zich gebonden, als een schort. Ze haalt de stok, waarmee ze de inhoud aan het schudden was, uit de kuip, en ik zie er druppels uit vallen, in een prachtige robijnrode kleur. Maria observeert, maakt haar vinger nat met de vallende druppels, en probeert de kleur op haar schort. Ze lijkt ...

25.3 Maria Valtorta: 'Als alle felicitaties voorbij zijn, gaan de meesten weer de weg op en Maria wil terug naar de stallen om te kijken of Jozef is gearriveerd. Hij is niet aangekomen. Maria blijft teleurgesteld en denkt na. Elisabeth maakt zich zorgen om haar. "We kunnen tot het zesde uur blijven, maar dan moeten we vertrekken om vóór de eerste avondwake thuis te zijn. Hij is nog te klein om langer in de nacht te blijven." En Maria, kalm en verdrietig: "Ik zal op een binnenplaats van de tempel verblijven... ik ga naar mijn leraressen... ik weet het niet... ik zal íets doen!" Zacharias komt tussenbeide met een plan dat meteen als een goede oplossing wordt geaccepteerd: "Laten we naar de verwanten van Zebedeüs gaan. Jozef zoekt je daar zeker, en als hij daar niet mocht komen, dan zul je makkelijk iemand kunnen vinden die je vergezelt richting Galilea, want in dat huis is het 'n voortdurend komen en gaan van vissers uit Gennesareth." Ze nemen de ez...

-mozaïeken uit Sepphoris , vlakbij Nazareth- 18.2-3 Maria Valtorta: 'Er wordt op de deur geklopt. Maria staat op en doet de deur open. Jozef komt binnen. Ze groeten elkaar. Dan zit Jozef op een kruk tegenover Maria, aan de overkant van de tafel. Jozef is een knappe man, in de volheid van zijn leeftijd. Hoogstens vijfendertig. Zijn donkerbruine haar en zijn eveneens donkerbruine baard omlijsten een regelmatig gezicht met twee lieve, bijna zwartbruine ogen. Hij heeft een ruim en glad voorhoofd, een dunne, licht gebogen neus, tamelijk ronde wangen van een bruin dat niet olijfbruin is, maar eerder roze bij de jukbeenderen. Hij is niet erg lang. Maar hij is stevig en goed gemaakt. -Romeinse herdersfamilie (F.J.Navez)- -Romeinse herdersmantel- Voordat hij ging zitten, deed hij zijn mantel uit, die - het is de eerste dat ik hem op deze manier zie - van volledige lengte is, aan de keel vastgemaakt met een haak of iets dergelijks, en een capuchon heeft. Hij is lichtbruin van kleur en lijkt ...

Op de plek in het bos, in Limburg, waar koning Boudewijn en koningin Fabiola jarenlang een buitenverblijf hadden, in de volksmond hun ' liefdesnestje '... wilde de koning, na zijn dood, ruimte geven voor de bouw van een 'karthuizerklooster' voor de door hen geliefde kloosterlingen van de Monastieke Familie van Betlehem , kortweg de Zusters van Bethlehem, die in Europa, maar ook daarbuiten, vele vele huizen hebben - bloeiende ! - zoals dat van hun medezusters in de Haute-Savoie: het  Monastère de Bethléem des Voirons , dat er al is sinds 1967, vlakbij de kapel van de Zwarte Madonna van Voirons een krachtige plek in de regio al sinds de 5e eeuw !!

-Byssus, mosselzijde- 8.4 Maria Valtorta: 'Anna was gerustgesteld. Om haar nog meer op te vrolijken, vraagt ​​Elizabeth: "Is dat niet joúw bruidssluier? Of heb je nieuwe mosselzijde gesponnen? "Dat is hij, inderdaad! Ik wijd hem, samen met haar, toe aan de Heer. Ik heb geen ogen meer... En zelfs mijn rijkdom is sterk verminderd, door belastingen en tegenslagen... Ik mocht geen serieuze uitgaven meer doen. Ik heb alleen gezorgd voor een rijkelijke outfit voor haar tijd in het Huis van God, en voor daarna... omdat ik denk dat ik niet degene zal zijn die haar zal kleden voor de bruiloft... en ik wil dat het altijd de hand van haar moeder is, ook al is die koud en roerloos, die haar voorbereidt op de bruiloft, en haar beddengoed en trouwjurken spint." "Oh! waarom denk jij zo?!" "Ik ben oud, nichtje. Nooit eerder heb ik deze pijn gevoeld. Ik heb de laatste kracht van mijn leven aan deze bloem gegeven, om haar te dragen en te voeden, en nu... en nu...  raak...