poëma van de god-mens

- Eik van Abraham rond 1880 - 210.3 Maria Valtorta: 'En Thomas voegt er streng aan toe: "Je bent ziek van de gal, mijn vriend. En dat maakt je bitter en doet je overal groen zien. Het moet een terugkerende ziekte in je zijn. En geloof me, het is niet erg aangenaam om met iemand zoals jij te leven. Verander je gedrag. Ik zal tegen niemand iets zeggen. En als deze goede vrouwen naar me willen luisteren, zullen ze net als ik zwijgen. En Andreas ook. Maar verander je gedrag. Waan je niet gedesillusioneerd, want er is geen desillusie. Niet nodig, want de Meester weet wat Hij doet, uit Zichzelf. Probeer niet de meester van de Meester te zijn. Als Hij zelfs voor die arme vrouw van een Elise zo heeft gehandeld, dan is dat een teken dat het goed was om dat te doen. Laat de slangen maar sissen en spugen zoals ze willen. Sloof je niet uit om je als een bemiddelaar op te werpen tussen hen en Hem, en denk nog minder dat je jezelf zult vernederen door bij Hem te zijn. Zelfs als Hij nooit va...

-Sichem (nu Nablus, Tell Balata)- 193.3 Maria Valtorta: 'De volgende dag. De apostelen, die 's ochtends vertrokken zijn, zullen 's avonds  Sichem  binnenrijden, nadat ze Samaria zijn gepasseerd, een prachtige stad omgeven door muren, bekroond met prachtige en majestueuze gebouwen, omringd door elegante, goed geordende huizen.  Ik heb de indruk dat de stad, net als Tiberias , recentelijk is herbouwd met behulp van bouwmethoden die zijn overgenomen uit Rome. Erom heen, voorbij de muren, ligt een cirkel van vruchtbaar, goed bewerkt land. De weg van Samaria naar Sichem slingert heuvelafwaarts, met een systeem van muren (terrassen) dat het land ondersteunt en me doet denken aan de heuvels van Fiesole , en met een prachtig uitzicht op groene bergen in het zuiden en een prachtige vlakte die zich naar het westen uitstrekt.  De weg daalt meestal af naar de vallei, maar klimt zo nu en dan weer omhoog om andere heuvels over te steken. Vanaf de top kijkt men neer op het land Sa...

-Pelgrims onderweg naar Mekka (Léon Belly)- 193.2 Maria Valtorta: 'Nadat ze de vallei zijn overgestoken en vervolgens een prachtige groene heuvel hebben gezien, vanwaar ze nog steeds de vlakte van Esdrelon kunnen zien  – wat de jongen doet zuchten: "Wat zal mijn oude vader nu doen?", en doet eindigen met een zeer droevige zucht, en een glimp van tranen in zijn bruine ogen: "O! Hij is veel minder gelukkig dan ik... en toch zo goed!"... en die klaagzang van de jongen werpt een sluier van verdriet over iedereen – dalen ze af door een vruchtbare vallei, volledig bebouwd met velden en olijfgaarden, en de lichte wind verjaagt de sneeuw van de kleine bloemetjes van de wijnstokken en de vroegste olijfbomen. De vlakte van Esdrelon verdwijnt voorgoed uit het zicht. Een stop voor een maaltijd en dan gaat de mars naar Jeruzalem verder. Maar het moet hevig geregend hebben, of een plek zijn met veel grondwater, want de prairies lijken op een laaggelegen moeras, zozeer zelfs d...

-security in Mekka- 192.5 Maria Valtorta: 'Ze zijn al in de buurt van Engannim – een prachtige stad, goed voorzien van water, aangevoerd vanuit de heuvels door een luchtig aquaduct, waarschijnlijk Romeins – wanneer het geluid van een naderend militair detachement hen ertoe aanzet hun toevlucht te zoeken aan de rand van de weg. De paardenhoeven ratelen op de weg, die hier, vlakbij de stad, een restant van bestrating onthult, dat tevoorschijn komt uit het stof dat zich samen met het puin op de weg heeft verzameld, kennelijk nog nooit schoongemaakt. -beveiliging rond Kaäba - "Wees gegroet, Meester! Hoe komt U hier?" roept Publius Quintillianus , die afstijgt en met een brede glimlach op Jezus afstapt, terwijl hij het paard aan de teugel leidt. Zijn soldaten gaan stapvoets om hun aanvoerder te volgen. "Ik ga naar Jeruzalem voor Pesach." "Ik ook. De wacht wordt versterkt, voor de feestdagen. Vooral omdat Pontius Pilatus ervoor naar de stad komt, en Claudia er ...

-Christus onder de godgeleerden (Han van Meegeren)- -(Bernardino Luini)- 39.6 Maria Valtorta: 'Maria neemt een groot doek met een donkere granaatkleur en drapeert die over het lichaam van haar Zoon. Hoe zij Hem daarbij streelt! Ze gaan naar buiten, sluiten af. Ze gaan op pad. Andere pelgrims gaan in dezelfde richting. Eenmaal buiten het dorp, scheiden de vrouwen zich van de mannen. De kinderen gaan met wie ze maar willen. Jezus blijft bij Zijn Moeder. (Albrecht Dürer) (Pensionante dei Saraceni) (Paulus Bor ) (Barna de Siena) (anoniem, Catalonië) De pelgrims trekken, veelal zingend, door het prachtige landschap, in het gelukkigste lenteweer. Verse weiden en verse gewassen, en verse bladeren aan de bomen die onlangs hebben gebloeid. Liederen van mensen in de velden en op straat, en liederen van verliefde vogels tussen het gebladerte.  Heldere beekjes die de bloemen op de oevers weerspiegelen, lammetjes die naast hun moeders springen... Vrede en vreugde, onder de mooiste aprilhemel. H...