symposion bij Simon de farizeeër 3
236.3-4
M. Valtorta:
'Jezus draait Zijn hoofd langzaam om, een klein beetje maar,
en Zijn diepblauwe ogen rusten even op het neergebogen hoofd.
Een blik van vergeving.
Dan kijkt Hij terug naar het midden.
En laat haar vrij om haar uitbarsting te uiten.
Maar de anderen doen dat niet.
Ze maken grapjes, knipogen, grijnzen.
En de farizeeër gaat even rechtop zitten om beter te kijken,
en zijn blik bevindt zich ergens tussen begeerte, boosheid en bespotting in.
Begeerte naar de vrouw. Dat gevoel is duidelijk.
Boosheid dat ze zo vrijelijk is binnengekomen,
wat anderen zou kunnen doen denken dat die vrouw...
een frequente gaste is in zijn huis.
Spot naar Jezus toe...
Maar de vrouw merkt niets.
Ze blijft bitter huilen, zonder te schreeuwen.
Alleen dikke tranen, en af en toe een snikken.
Dan...
knipt ze haar haar bij,
haalt de gouden haarspelden eruit, die haar ingewikkelde kapsel vasthielden,
en plaatst die naast de ringen en de haarspeld.
De gouden strengen ontrollen zich van haar schouders.
Ze neemt ze in beide handen, brengt ze voor haar borst
en wrijft ze over Jezus' natte voeten tot ze droog zijn.
Daarna doopt ze haar vingers in de pot en haalt er een lichtgeel, zeer geurig zalfje uit.
Een geur die ergens tussen lelies en tuberozen in zit, verspreidt zich door de kamer.
De vrouw haalt het er zonder hebzucht uit, smeert het uit, wrijft, kust en liefkoost.
Jezus kijkt haar af en toe aan, met zoveel liefdevol medelijden.
Johannes, die zich verbaasd had afgekeerd door de tranen,
kan zijn blik niet meer van Jezus en de vrouw losmaken.
Hij kijkt hen afwisselend aan.
Het gezicht van de farizeeër wordt steeds grimmiger.
Hier hoor ik de bekende woorden uit het Evangelie [Lc.7],
en ik hoor ze vergezeld gaan van een toon en een blik
die de verbolgen oude man het hoofd doen buigen.
Ik hoor de woorden die de vrouw absolutie schenken,
waarna ze weggaat en haar juwelen aan Jezus' voeten achterlaat.
Ze heeft haar sluier om haar hoofd gewikkeld
en haar warrige haar er zo goed mogelijk in gestopt.
Jezus, die tegen haar zegt: Ga in vrede!...
legt Zijn hand even op haar gebogen hoofd.
Maar met een heel lieflijk gebaar.'
Reacties
Een reactie posten