poëma van de god-mens

405.2 Maria Valtorta: 'De boeren die het huis bezitten, keren terug. Mannen, vrouwen, kinderen. En met hen zijn de discipelen die we eerder gezien hebben. Ze zien Jezus en Zijn metgezellen slapen op de hooibergen, en gaan fluisteren om hen niet wakker te maken. Sommige moeders slaan hun kind als het weigert stil te blijven. Of ze doen in ieder geval alsof. Eén jongetje loopt met de pasjes van een duif,  en met een vinger in zijn mond, naar Jezus om Hem te bekijken, "de mooiste!" zegt hij, die slaapt met Zijn hoofd rustend op Zijn arm, die als een kussen is opgevouwen. En iedereen, blootsvoets, op de tenen, doet hem uiteindelijk na, vooral Matthias en Johannes , die tot tranen toe geroerd zijn als ze Hem zo op de hooibergen zien slapen, en Matthias merkt op: "Net als in Zijn eerste slaap, ook nu... onze Meester, en minder gelukkig dan toen... Zijn Moeder ontbreekt ook..." "Ja. Hij heeft alleen de vervolging dichtbij... Maar wij zullen Hem altijd liefhebben...

-Sichem (nu Nablus, Tell Balata)- 193.5 Maria Valtorta: '"We staan nu voor de poorten van Sichem. Ga met je broer en Judas van Simon [Iskariot]  op zoek naar onderdak. Ik ga naar het marktplein en wacht op je." En ze gaan uiteen, terwijl Petrus weggaloppeert op zoek naar onderkomen en de anderen maar moeizaam door de straten voortsjokken, vol met schreeuwende en gebarende mensen, ezels en karren, allemaal op weg naar Jeruzalem voor het aanstaande Pesach. De stemmen, de kreten, de vloeken vermengen zich met het gebalk van ezels, wat een geluid maakt dat luid weerkaatst onder de bogen die van huis tot huis lopen, een geluid dat doet denken aan het gebrul van sommige schelpen die tegen het oor worden gehouden.  De echo gaat van boog tot boog, waar zich al schaduwen verzamelen, en de mensen, als eeuwig stromend water, zich door de straten haasten, zich een weg banend, op zoek naar een dak, een plein, een weide om te overnachten... Jezus, het kind bij de hand, leunend tegen ee...

136.5 Maria Valtorta: 'De maaltijd begint. Drie herders zijn in het begin wat in de war – terwijl Isaak al meer zelfvertrouwen heeft en Jonathan geen ongemak toont – maar ze worden steeds meer aangemoedigd naarmate de maaltijd vordert, en na eerst gezwegen te hebben, beginnen ze te spreken. En waar hebben ze het anders over dan over hun herinneringen?... "We hadden ons net teruggetrokken," zegt Levi . "En ik had het zo koud, dat ik mijn toevlucht zocht onder de schapen, huilend van verlangen naar mijn moeder..." "Ik dacht in plaats daarvan aan de jonge moeder die ik kort daarvoor had ontmoet, en dacht bij mezelf: "Zal zij een plek gevonden hebben?" Had ik maar geweten dat ze in een stal was! Ik zou haar naar de stal gebracht hebben! Maar ze was zo zachtaardig – een lelietje van dalen – dat het voor mij als een belediging voelde om haar te zeggen: "Kom bij ons." Maar ik dacht aan haar... en ik voelde de kou nog meer terwijl ik eraan dach...

121.10 Maria Valtorta: 'Simon de Zeloot, die vandaag de doper was, keert terug van de rivier met de laatsten die gedoopt werden. Jezus zegent hen en zegt vervolgens tegen Simon: "Deze man is de pelgrim die in naam van God onderdak zoekt. En in naam van God verwelkomen wij hem als vriend." Simon buigt en de man ook. Ze gaan de grote kamer binnen en Manaën bindt het paard vast aan de kribbe. Johannes snelt op een teken van Jezus toe, en brengt gras en een emmer water mee. Petrus snelt ook toe, met een olielamp, omdat het al donker is. "Ik red me hier prima. Moge God u belonen!" zegt de ruiter en hij gaat dan, tussen Jezus en Simon in, de keuken in, waar een bundel rijshout, net aangestoken, als licht dient. Aan alles komt zo een einde.' 1 maart 1945

121.9 Maria Valtorta: 'Er zijn geen zieken vandaag. Jezus blijft met Zijn armen over elkaar, leunend tegen de muur, onder het dak waar de schaduwen al vallen. Jezus kijkt naar de mensen die op ezels weggaan, naar hen die zich naar de rivier haasten voor een reinigende impuls, naar hen die door de velden trekken op weg naar het dorp. De man gekleed in het donkerrood lijkt niet te weten wat hij moet doen. Jezus houdt hem in de gaten. Uiteindelijk beweegt hij zich en loopt hij naar zijn paard. Hij heeft een prachtig wit paard bij zich, versierd met een rood dekkleed, dat onder het met studs bezette zadel vandaan hangt. "Man, wacht op Mij!" zegt Jezus en komt bij hem. "De avond valt. Hebt u een slaapplaats? Komt u van ver? Bent u alleen?" De man antwoordt: "Van ver weg... en ik zal gaan... ik weet het niet... naar het dorp, als ik iets vind... en zo niet... naar Jericho..." "Nee. Ik bied u Mijn bed aan. Het is al klaar. Hebt u te eten? "Ik heb ...

118.5 Maria Valtorta: '"Ga Je vandaag preken?" vraagt ​​Jakobus van Zebedeüs. "Ja. Tussen het zesde en negende uur. Jullie kameraden hebben dat verteld. Laten we dus snel eten!" Niet veel later zet Johannes het brood op tafel, maakt de stoelen klaar, brengt de bekers en de amforen, en Thomas brengt de gekookte groenten en de geroosterde vis. Jezus zit in het midden, hij offert en zegent, en deelt uit en iedereen eet er smakelijk van. - Ze zijn nog aan het eten als er ineens mensen in de tuin verschijnen. Petrus staat op en loopt naar de deur: "Wat willen jullie?" "De rabbi. Spreek Hij niet hier?" "Toch wel. Maar Hij eet nu, omdat Hij ook een mens is. Ga daar zitten en wacht!" - Het kleine groepje gaat onder het simpele afdak zitten. "Maar het wordt koud, en het zal vaak regenen... Ik denk dat het goed zou zijn om die lege stal te gebruiken. Ik heb hem goed schoongemaakt, de kribbe kan de kruk zijn..." "Maak geen flauw...

CXVIII BEGIN VAN HET SAMENLEVEN BIJ AQUA SPECIOSA -EERSTE ONDERRICHT- -Huisje met keuken, 2 slaapkamers en een leeg vertrek, met  ernaast een afdak, en op het erf  een drinkbak en waterput - 118.1 Maria Valtorta: 'Als we dit lage, landelijke huisje vergelijken met het huis in Bethanië, dan is jhet uiteraard "een schaapskooi", zoals Lazarus zegt. Maar als je het vergelijkt met de hutjes van de landarbeiders van Doras, dan is het nog steeds een mooie woning: zeer laag en zeer breed, stevig gebouwd, met een keuken, d.w.z. een grote open haard in een rokerige kamer met een tafel, wat stoelen, wat amforen en een rustiek rek met wat borden en kopjes. Een grote, ruwe houten deur zorgt voor licht en toegang. In dezelfde muur bevinden zich nog drie andere deuren die toegang geven tot drie lange, smalle kamers met witgekalkte muren en een vloer van gestampte aarde, net als in de keuken. In twee daarvan staan ​​nu bedden. Ze zien eruit als kleine slaapzalen. De vele haken die in de ...

73.10 Maria Valtorta: 'De nacht is gevallen. De maan kleedt alles in witheid. Nachtegalen zingen tussen de olijfbomen. Een stroom is een klinkend zilveren lint. Uit de gemaaide weilanden komt de geur van hooi: warm, vleselijk zou ik zeggen. Een beetje geloei. Een beetje geblaat. En sterren, sterren, sterren... een zaaisel van sterren op de sluier van de hemel, een baldakijn van levende edelstenen, verspreid over de heuvels van Bethlehem. "Maar hier!... Dit zijn ruïnes ! Waar breng Jij ons heen? De stad ligt daar verder!" "Ik weet het. Komen jullie! Volg de stroom, achter Mij! Nog een paar stappen, en dan... dan zal Ik jullie de accommodatie van de Koning van Israël aanbieden." Judas haalt zijn schouders op en zwijgt. Nog een paar stappen. Dan, kijk, een massa van ingestorte huizen. Overblijfselen van huizen... Een grot, tussen twee scheuren in de muur. Jezus zegt: "Heb jij de tinder? Ontsteek hem maar!" Simon steekt een lantaarn aan die hij uit zijn ta...